II OPP 83/04

II OPP 83/04 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2005-01-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-11-29
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Barbara Gorczycka -Muszyńska
Włodzimierz Ryms /przewodniczący/
Zbigniew Rausz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Przewlekłość postępowania
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Stwierdzono przewlekłość postępowania i przyznano od Skarbu Państwa odpowiednią sumę pieniężną
Powołane przepisy
Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
art. 12 ust. 2 i 4
Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska Zbigniew Rausz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi E. Ł. na przewlekłość postępowania sądowego w sprawie ze skargi E. Ł. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] października 2000 r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia 1. stwierdzić, że w sprawie II SA/Kr 2702/00 nastąpiła przewlekłość postępowania, 2. przyznać skarżącej E. Ł. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sumę pieniężną w wysokości 500 zł. (pięćset złotych), 3. zasądzić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz skarżącej E. Ł. kwotę 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu opłaty od skargi.
Uzasadnienie
Pismem opatrzonym datą 16 października 2004 r. E. Ł. wniosła w dniu 22 października 2004 r. za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, opartą na przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843), w której wnioskowała o:
1. stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 2702/00,
2. zobowiązanie Sądu do uzupełnienia zdekompletowanych akt i podjęcia czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy,
3. przyznanie od Skarbu Państwa kwoty 10.000 zł. tytułem zadośćuczynienia.
Skarżąca zarzucała Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, pięcioletnią nieuzasadnioną bierność w rozpoznaniu jej sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania – stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179 poz.1843) – może być uwzględniona, w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa strony, na skutek działania lub bezczynności Sądu, do rozpoznania jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to jest konieczne dla wyjaśnienia istotnych w sprawie okoliczności faktycznych i prawnych. Analizując, czy w sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, należy uwzględnić ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, biorąc pod uwagę charakter sprawy, stopień faktyczny i prawny jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.
E. Ł. wniosła w dniu 26 października 2000 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z [...] .X.2000 r. Nr [...] w sprawie zobowiązania współwłaścicieli budynku przy ul. [...] w K., do dostarczenia protokółu kompleksowej kontroli instalacji gazowej. Po dokonaniu przez Sąd wstępnych czynności związanych z zarejestrowaniem skargi, wezwaniem strony skarżącej do uiszczenia wpis od skargi oraz organu administracyjnego do nadesłania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy (odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy wpłynęła do Sądu 28.XII.2000 r.) do maja 2004 r. , Sąd nie podjął żadnych czynności zmierzających do rozpoznania skargi. W dniu 14 maja 2004 r. wyznaczona została rozprawa, która została odroczona z powodu braku dowodu doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy dla jednej ze stron.
Jednocześnie Sąd wezwał organ administracyjny do skompletowania w zakreślonym terminie akt administracyjnych. Ponowna rozprawa w tej sprawie została wyznaczona na dzień 10 listopada 2004 r. i po jej przeprowadzeniu Sąd wydał w tym samym dniu wyrok oddalający skargę. Stało się to już po wniesieniu przez E. Ł. skargi na przewlekłość postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie.
Należy stwierdzić, że rozpoznawana sprawa pod względem jej złożoności nie uzasadniała tak długiego czasu koniecznego dla rozpoznania skargi, a dokumentacja sprawy nie wskazuje co było przyczyną tak długiej zwłoki w rozpoznaniu skargi sądowoadministracyjnej przez Sąd. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpiła w rozpoznawanej sprawie przewlekłość postępowania sądowego pomimo, że sprawa została – jak zaznaczono – zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10.XI.2004 r. sygn. akt II SA/Kr 2702/00.
Mając na uwadze rodzaj sprawy, okres przewlekłości postępowania, czynności podejmowane przez Sąd, ale także okoliczność, że skarżąca nie występowała o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym lub mediacyjnym, co pozwoliłoby na wcześniejsze rozpoznanie sprawy, Sąd uznał, że odpowiednią sumą pieniężną, w rozumieniu art. 12 ust. 4 powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r., którą należało przyznać skarżącej od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – jest kwota 500 złotych.
Z tych względów na podstawie art. 12 ust. 2 i 4 w/w ustawy z 17.VI.2004r. orzeczono jak w sentencji.