II OKW 86/24

II OKW 86/24 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2024-02-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-06
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Antas /sprawozdawca/
Grzegorz Czerwiński /przewodniczący/
Paweł Miładowski
Symbol z opisem
6601
Hasła tematyczne
Kodeks wyborczy
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2408
art. 9 § 1 i 2, art. 419 § 4 , art. 420 § 1,
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 46 § 2 pkt 1 lit. b
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie: sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Grzegorz Antas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Grupy Wyborców Sołectwa Szczukowskie Górki na postanowienie Komisarza Wyborczego w Kielcach I z dnia 25 stycznia 2024 r. nr 7/2024 w przedmiocie podziału Miasta i Gminy Piekoszów na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic, numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Komisarz Wyborczy w Kielcach I (dalej: Komisarz Wyborczy) postanowieniem z 25 stycznia 2024 r., nr 7/2024, działając w trybie art. 419 § 2 i § 2a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2023 r. poz. 2408), dalej: k.w., dokonał podziału Miasta i Gminy Piekoszów na okręgi wyborcze, ustalił ich granice, numery oraz liczbę radnych wybieranych w każdym okręgu.
W ww. postanowieniu zawarto pouczenie, że przysługuje na nie Radzie Miejskiej w Piekoszowie, a także wyborcom w liczbie co najmniej 15 prawo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 3 dni od daty podania postanowienia do publicznej wiadomości poprzez opublikowanie na stronie internetowej Delegatury Krajowego Biura Wyborczego w Kielcach. Zaskarżone postanowienie zostało opublikowano na stronie internetowej Delegatury Krajowego Biura Wyborczego w Piotrkowie w Kielcach 25 stycznia 2024 r., jak również przekazane w celu jego ogłoszenia Urzędowi Miasta i Gminy Piekoszów.
Skargą złożoną Komisarzowi Wyborczemu w dniu 2 lutego 2024 r. Grupa Wyborców Sołectwa Szczukowskie Górki zaskarżyła postanowienie z 25 stycznia 2024 r. w przedmiocie podziału Miasta i Gminy Piekoszów na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic, numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżący sprzeciwili się połączeniu Sołectwa Szczukowskie Górki z Sołectwem Janów w ramach jednego okręgu wyborczego (nr 15).
W odpowiedzi na skargę Komisarz Wyborczy wniósł o jej odrzucenie, jako uchybiającej terminowi określonemu w art. 420 § 1 k.w., a także niespełniającej wymagania dotyczącego zamieszczenia w skardze numeru PESEL stron ją wnoszących. Wskazał równocześnie, że zarzuty formułowane w skardze pozostają niezasadne, albowiem dokonany zaskarżonym postanowieniem podział na okręgi jest zgodny z przepisami k.w., a aspekty społeczne i uwarunkowania lokalne mogą być uwzględniane jedynie pomocniczo, gdy nie kolidują z regulacją określoną we wskazanym akcie prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 420 § 1 k.w., na postanowienie komisarza wyborczego w sprawach okręgów wyborczych wyborcom w liczbie co najmniej 15 przysługuje prawo wniesienia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 3 dni od daty podania do publicznej wiadomości tego postanowienia. Powinna być ona wniesiona za pośrednictwem komisarza wyborczego, który w terminie 2 dni przekazuje skargę Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz informacją o posiadaniu praw wyborczych przez wnoszących skargę.
Wskazany termin wniesienia skargi jest wiążący i w odniesieniu do oceny spełnienia w niniejszej sprawie opisanego wymagania w zakresie zaskarżenia postanowienia Komisarza Wyborczego z 25 stycznia 2024 r. nr 7/2024 stwierdzić należy, że rozpoznawana skarga została wniesiona z naruszeniem trzydniowego terminu. Zaskarżone postanowienie Komisarza Wyborczego z 25 stycznia 2024 r. zostało podane do publicznej wiadomości w tym samym dniu przez jego opublikowanie na stronie internetowej organu wyborczego. W tej sytuacji, wobec jednoznacznego brzmienia art. 420 § 1 w zw. z art. 9 § 1 i 2 k.w., termin wniesienia skargi na powyższe postanowienie upływał z dniem 29 stycznia 2024 r. (poniedziałek), biorąc pod uwagę, że dzień 28 stycznia 2024 r. był dniem wolnym od pracy.
Złożona przez Grupę Wyborców Sołectwa Szczukowskie Górki skarga wpłynęła do Komisarza Wyborczego 2 lutego 2024 r., a więc niewątpliwie z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Wymaga podkreślenia, że na bieg terminu do wniesienia przedmiotowej skargi nie miała wpływu podnoszona w skardze okoliczność uzyskania informacji o wydaniu przez Komisarza Wyborczego kwestionowanego postanowienia podczas LXIX sesji Rady Miejskiej w Piekoszowie mającej miejsce 31 stycznia 2024 r. Trzydniowy termin na wniesienie skargi powiązany jest z podaniem postanowienia do publicznej wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty. Należy przyjąć, że wypełnieniem tego wymagania było ogłoszenie o wydaniu ww. postanowienia na stronie internetowej Delegatury Krajowego Biura Wyborczego w Kielcach w dniu 25 stycznia 2024 r. Niezależnie od tego w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Miasta i Gminy Piekoszów wskazany dokument został opublikowany w dniu 26 stycznia 2024 r.
Rozpatrywana skarga nie spełnia również wymogu formalnego pisma wnoszonego do sądu administracyjnego (pierwszego pisma w sprawie), jakim jest podanie numerów PESEL osób wnoszących pismo, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634). Niewskazanie numerów PESEL stanowi samoistną przesłankę odrzucenia skargi na wydane przez komisarza wyborczego postanowienie w sprawie okręgów wyborczych. Zaniechanie, którego dopuścili się skarżący, nie tylko narusza ogólne zasady zaskarżania aktów podlegających kognicji sądu administracyjnego, które przewidują przepisy p.p.s.a., ale również uniemożliwia, na co zwrócił uwagę Komisarz Wyborczy w odpowiedzi na skargę, prawidłową identyfikację skarżących jako wyborców, co ma związek z przywołanym wcześniej wymaganiem przewidzianym w art. 420 § 1 k.w., zgodnie z którym skargę na postanowienie określone w art. 419 § 4 k.w. komisarz wyborczy przekazuje Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wraz z informacją o posiadaniu praw wyborczych przez wnoszących skargę.
Podkreślić należy, że w kontrolowanej sprawie nie jest możliwe zastosowanie trybu przewidzianego w art. 49 p.p.s.a. i wezwanie skarżących do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi, albowiem prowadziłoby to do uchybienia ustawowemu terminowi na rozpoznanie skargi, o którym mowa w art. 420 § 1 k.w. Stanowisko takie ma charakter ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 6 lutego 2024 r., II OKW 79/24; postanowienie NSA z 5 lutego 2024 r., II OKW 74/24; postanowienie NSA z 1 lutego 2024 r., II OKW 68/24; postanowienie NSA z 3 stycznia 2024 r., II OKW 4/23). Przyjmowane jest ono również w piśmiennictwie, w którym podkreśla się, że każdy brak powodujący niedopuszczalność skargi lub niemożność nadania jej prawidłowego biegu powinien skutkować odrzuceniem skargi (por. B. Dauter, J. Zbieranek [w:] K. W. Czaplicki, S. J. Jaworski, A. Kisielewicz, F. Rymarz, B. Dauter, J. Zbieranek, Kodeks wyborczy. Komentarz, Warszawa 2018, komentarz do art. 420, uwaga 6). Zgodzić się należy z wnioskiem, że w interesie społecznym jest, aby rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego dotyczące okręgów wyborczych zostało wydane z zachowaniem zasady szybkości postępowania. Na konieczność procedowania z zachowaniem tej zasady zwrócił uwagę Trybunał Konstytucyjny w postanowieniu z 18 lipca 2013 r., Ts 194/12, OTK-B 2013/4, poz. 407.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 6 p.p.s.a. w zw. z art. 420 § 1 i 3 k.w. odrzucił skargę.