II NSNc 8/23

Sąd Najwyższy2024-07-03
SNinneNiskanajwyższy
skarga nadzwyczajnasąd najwyższytsuepytanie prejudycjalnenakaz zapłatywekselumowy konsumenckie

Sąd Najwyższy cofnął pytanie skierowane do TSUE w sprawie skargi nadzwyczajnej dotyczącej nakazu zapłaty, po tym jak TSUE uznał wnioski z tej Izby za niedopuszczalne.

Sąd Najwyższy cofnął pytanie prejudycjalne skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w ramach rozpoznawania skargi nadzwyczajnej. Powodem decyzji było wcześniejsze uznanie przez TSUE wniosków składanych przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego za niedopuszczalne, co czyni dalsze oczekiwanie na merytoryczne rozpatrzenie problemu prawnie bezcelowym.

Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę nadzwyczajną Prokuratora Generalnego od nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w Toruniu, postanowił cofnąć pytanie skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Pytanie to, dotyczące interpretacji dyrektyw UE w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich i umowach o kredyt konsumencki w kontekście zbycia weksla przez konsumenta, zostało przedstawione w listopadzie 2022 roku. Decyzja o cofnięciu wynika z faktu, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w swoich późniejszych orzeczeniach (w sprawach C-718/21 i C-720/21) uznał wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym składane przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego za niedopuszczalne. W związku z tym, dalsze oczekiwanie na merytoryczne rozpatrzenie przedstawionego problemu prawnego przez TSUE uznano za bezcelowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie zostało udzielone, pytanie zostało cofnięte.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy cofnął pytanie prejudycjalne do TSUE z uwagi na wcześniejsze orzeczenia TSUE uznające wnioski składane przez Izbę SN za niedopuszczalne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

cofnięcie pytania prejudycjalnego

Strony

NazwaTypRola
B. sp. z o.o. sp.k. w W.spółkapowód
R. G.osoba_fizycznapozwany
Prokurator Generalnyorgan_państwowywnioskodawca

Przepisy (6)

Główne

Dyrektywa 93/13/EWG art. 1 § 1

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Dyrektywa 93/13/EWG art. 3 § 1

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Dyrektywa 93/13/EWG art. 6 § 1

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Dyrektywa 93/13/EWG art. 7 § 1

Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich

Dyrektywa 2008/48/WE art. 17 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki

Pomocnicze

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność wniosków składanych przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego do TSUE, stwierdzona przez samego TSUE.

Godne uwagi sformułowania

bezcelowe jest oczekiwanie na zajęcie się przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej merytorycznie przedstawionym w pytaniach prejudycjalnych problemem prawnym.

Skład orzekający

Adam Redzik

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty składania pytań prejudycjalnych do TSUE przez specyficzne składy Sądu Najwyższego."

Ograniczenia: Orzeczenie ma charakter czysto proceduralny i wynika z wcześniejszych ustaleń TSUE dotyczących dopuszczalności wniosków z konkretnej Izby SN.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest interesująca z perspektywy prawników zajmujących się prawem UE i procedurą przed TSUE, ze względu na kwestię dopuszczalności pytań prejudycjalnych od konkretnych składów Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy wycofuje się z pytania do TSUE. Co to oznacza dla polskich spraw?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
II NSNc 8/23
POSTANOWIENIE
Dnia 3 lipca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Adam Redzik
w sprawie z powództwa B. sp. z o.o. sp.k. w W.
przeciwko R. G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
‎
3 lipca 2024 r.,
w przedmiocie skargi nadzwyczajnej wniesionej przez Prokuratora Generalnego od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego w Toruniu z 11 września 2015 r., sygn. I Nc 900/15,
cofa pytanie skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, przedstawione w pkt I postanowienia z 16 listopada 2022 r., zarejestrowane w Trybunale pod sygnaturą C-810/23.
[SOP]
UZASADNIENIE
I.
Postanowieniem z 16 listopada 2022 r., na podstawie art. 267 Traktatu o
funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Sąd Najwyższy zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o rozpatrzenie dwóch pytań prawnych:
1. Czy przepisy dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w
sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich (Dz.Urz.UE.L 1993, L 95/29 ze zm.), zwłaszcza jej art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1, oraz przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z
dnia
23
kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej
dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.Urz.UE.L 2008, L 133/66 ze zm.), zwłaszcza jej art. 17 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na
przeszkodzie stosowaniu przepisów prawa krajowego umożliwiającym zbycie
weksla wystawionego przez konsumenta i pozostawiającym konsumentowi – w razie dokonania zbycia – jedynie możliwość dochodzenia odpowiedzialności odszkodowawczej od przedsiębiorcy?
2. Czy wskazane w pytaniu pierwszym przepisy należy interpretować w
ten
sposób, że sąd ma obowiązek zbadania z urzędu, czy postanowienia umowy
kredytu konsumenckiego, zabezpieczonego wekslem, nie zawierają nieuczciwych warunków umownych w sytuacji, gdy powodem jest nabywca weksla, który opiera swoje roszczenie wyłącznie na stosunku wekslowym?
II. Wobec faktu, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z
21
grudnia 2023 r. w sprawie C-718/21 za niedopuszczalne uznał wnioski o
wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Sąd Najwyższy orzekający w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, a w postanowieniu z 29 maja 2024 r. w sprawie C-720/21, konstatację taką rozszerzył także na
składy
sędziowskie orzekające w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego z udziałem ławnika, bezcelowe jest oczekiwanie na
zajęcie się przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej merytorycznie przedstawionym w pytaniach prejudycjalnych problemem prawnym.
III. W ocenie Sądu Najwyższego nie ma zatem potrzeby dalszego procedowania sprawy w Trybunale Sprawiedliwości Unii Europejskiej, wobec czego należało cofnąć pytanie skierowane do Trybunału
.
[P.S.]
[ał]
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI