II NSNc 4/26
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę nadzwyczajną wniesioną osobiście przez stronę, powołując się na brak legitymacji procesowej.
K. S. złożyła skargę nadzwyczajną do Sądu Najwyższego, domagając się uchylenia orzeczeń sądów niższych instancji. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, stwierdzając, że zgodnie z ustawą o Sądzie Najwyższym, skargę nadzwyczajną mogą wnosić wyłącznie określone organy państwowe, a nie strony postępowania osobiście. Brak tej legitymacji jest wadą nieusuwalną.
W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy rozpoznał skargę nadzwyczajną wniesioną osobiście przez K. S., która domagała się uchylenia i eliminacji z obrotu prawnego wszystkich orzeczeń, postanowień i wyroku wydanych w sprawie I ACa 2422/22 i I ACo 269/23 przez Sąd Apelacyjny w Łodzi. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, odrzucił skargę nadzwyczajną. Uzasadnienie opiera się na treści art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, który jednoznacznie określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Są to Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz, w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej RP, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący KNF, Rzecznik Finansowy, Rzecznik MŚP i Prezes UOKiK. Sąd podkreślił, że zdolność strony do zainicjowania postępowania ze skargi nadzwyczajnej jest wyłączona, a sporządzenie skargi osobiście przez stronę jest wadą nieusuwalną, skutkującą koniecznością odrzucenia skargi. Sąd powołał się na liczne orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdzające tę interpretację. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skargę nadzwyczajną mogą wnosić wyłącznie podmioty wskazane w ustawie o Sądzie Najwyższym, a nie strony postępowania osobiście.
Uzasadnienie
Ustawa o Sądzie Najwyższym w art. 89 § 2 jednoznacznie określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej, wyłączając możliwość jej wniesienia przez strony postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi nadzwyczajnej
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. S. | osoba_fizyczna | skarżący |
Przepisy (3)
Główne
u.SN art. 89 § § 2
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej, wyłączając strony postępowania.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 6 § 2 i 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzekania o odrzuceniu skargi.
u.SN art. 95 § pkt 1
Ustawa o Sądzie Najwyższym
Podstawa do orzekania o odrzuceniu skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustawa o Sądzie Najwyższym jednoznacznie określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Brak legitymacji procesowej strony do wniesienia skargi nadzwyczajnej jest wadą nieusuwalną.
Godne uwagi sformułowania
zdolność strony do zainicjowania postępowania ze skargi nadzwyczajnej jest wyłączona Sporządzenie skargi nadzwyczajnej osobiście przez stronę jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia skargi nadzwyczajnej
Skład orzekający
Leszek Bosek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie ścisłego kręgu podmiotów uprawnionych do wnoszenia skargi nadzwyczajnej i konsekwencji jej wniesienia przez podmiot nieuprawniony."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie skargi nadzwyczajnej i ścisłej interpretacji przepisów ją regulujących.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje istotne ograniczenia proceduralne w dostępie do nadzwyczajnych środków prawnych, co jest ważne dla praktyków prawa.
“Kto może złożyć skargę nadzwyczajną? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN II NSNc 4/26 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie ze skargi nadzwyczajnej wniesionej przez K. S. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 26 marca 2026 r., odrzuca skargę nadzwyczajną. UZASADNIENIE Pismem z 9 stycznia 2026 r. K. S. osobiście złożyła do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną wnosząc o „uchylenie i eliminację z obrotu prawnego wszystkich orzeczeń, postanowień i wyroku wydanych w sprawie I ACa 2422/22 i I ACo 269/23 przez Sąd Apelacyjny w Łodzi” (pisownia oryginalna). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz w zakresie swojej właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Wobec jednoznacznej treści art. 89 § 2 u.SN zdolność strony do zainicjowania postępowania ze skargi nadzwyczajnej jest wyłączona. Sporządzenie skargi nadzwyczajnej osobiście przez stronę jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i powoduje konieczność odrzucenia skargi nadzwyczajnej (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 15 października 2020 r., III PZP 4/20, zasada prawna; postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 stycznia 2024 r., II NSNc 415/23; z 26 lipca 2023 r., II NSNc 309/23; z 16 października 2024 r., II NSNc 75/24; z 15 maja 2025 r., II NSNc 22/25; z 10 grudnia 2025 r., II NSNc 131/25). Z powyższych względów, skarga nadzwyczajna wniesiona osobiście przez K. S. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 6 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 95 pkt 1 u.SN, orzekł jak w sentencji. [kf] [r.g.]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę