II NSNC 142/25

II NSNc 142/25 
 
 
  
POSTANOWIENIE 
  
Dnia 17 lutego 2026 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
  
SSN Leszek Bosek 
  
w sprawie z wniosku R. M.  
przy udziale S. M. i Prokuratora Okręgowego we Wrocławiu  
o uchylenie ubezwłasnowolnienia,  
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w 
dniu 17 lutego 2026 r.,  
na skutek skargi nadzwyczajnej wniesionej przez R. M. od postanowienia Sądu 
Okręgowego we Wrocławiu z dnia 27 czerwca 2023 r., sygn. XIII Ns 32/22,  
  
odrzuca skargę nadzwyczajną.  
  
  
  
UZASADNIENIE 
 
Pismem z 13 listopada 2025 r. R. M. wniósł osobiście do Sądu Najwyższego 
skargę nadzwyczajną od postanowienia Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 27 
czerwca 2023 r., sygn. XIII Ns 32/22.  
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Skarga podlega odrzuceniu.  
Zgodnie z art. 89 § 2 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym 
(tekst jedn. Dz.U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), skargę nadzwyczajną może 
wnieść Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz w zakresie swojej 
właściwości, Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Rzecznik 

II NSNc 142/25              
2 
 
 
Praw Dziecka, Rzecznik Praw Pacjenta, Przewodniczący Komisji Nadzoru 
Finansowego, Rzecznik Finansowy, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców 
i Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.  
Wobec jednoznacznej treści art. 89 § 2 u.SN zdolność strony do 
zainicjowania postępowania ze skargi nadzwyczajnej jest wyłączona. Sporządzenie 
skargi nadzwyczajnej osobiście przez stronę jest dotknięte brakiem nieusuwalnym i 
powoduje konieczność odrzucenia skargi nadzwyczajnej (por . uchwała składu 
siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 15 października 2020 r., III PZP 4/20, 
zasada prawna; postanowienia Sądu Najwyższego: z 10 stycznia 2024 r., II NSNc 
415/23; z 26 lipca 2023 r., II NSNc 309/23; z 16października 2024 r., II NSNc 75/24; 
z 15 maja 2025 r., II NSNc 22/25; z 10 grudnia 2025 r., II NSNc 131/25). 
Z powyższych względów, skarga nadzwyczajna wniesiona osobiście przez R. 
M. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.  
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 
§ 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 95 pkt 1 u.SN, orzekł jak w sentencji.  
  
  
[kf] 
[r.g.]