II NSK 95/23

Sąd Najwyższy2024-03-14
SNAdministracyjnegospodarka wodnaŚrednianajwyższy
gospodarka wodnaściekiumowaorgan regulacyjnySąd Najwyższyskarga kasacyjnaprawo administracyjneprawo wodne

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że przedstawione zagadnienia prawne zostały już wyjaśnione w uchwale Sądu Najwyższego.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej pozwanego Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej od wyroku Sądu Apelacyjnego nakazującego zawarcie umowy o odprowadzanie ścieków. Pozwany wniósł o przyjęcie skargi do rozpoznania, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące zakresu decyzji organu regulacyjnego w takich sprawach. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi, stwierdzając, że zagadnienia te zostały już rozstrzygnięte w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2023 r., I NZP 3/22.

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który nakazał Z. sp. z o.o. zawarcie umowy o odprowadzanie ścieków. Pozwany w swojej skardze kasacyjnej podniósł, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące tego, czy organ regulacyjny wydający decyzję nakazującą zawarcie umowy jest zobowiązany do określenia jej warunków. Sąd Najwyższy, analizując wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, stwierdził, że przedstawione przez skarżącego zagadnienia prawne zostały już rozstrzygnięte w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt I NZP 3/22. W uchwale tej Sąd Najwyższy wyjaśnił, że decyzja rozstrzygająca spór o zawarcie umowy o odprowadzanie ścieków powinna zawierać istotne elementy umowy określone w przepisach ustawy. W związku z tym, że zagadnienia prawne podniesione w skardze kasacyjnej nie stanowiły już nierozstrzygniętych kwestii, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 398^9 § 1 k.p.c. Orzeczono również o kosztach postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, decyzja rozstrzygająca spór dotyczący odmowy zawarcia umowy o odprowadzanie ścieków powinna zawierać istotne elementy umowy określone w przepisach ustawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na swoją wcześniejszą uchwałę (I NZP 3/22), która wyjaśniła, że celem regulacji jest ochrona odbiorców usług, a możliwość kształtowania treści umowy przez organ regulacyjny prowadzi do likwidacji sporu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strona wygrywająca

Z. sp. z o.o.

Strony

NazwaTypRola
Z. sp. z o.o.spółkapowód
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskieorgan_państwowypozwany
M. Ż.osoba_fizycznauczestnik

Przepisy (7)

Główne

u.z.z.w. art. 27e § ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

Organ regulacyjny jest uprawniony do nakazania zawarcia umowy o odprowadzanie ścieków i powinien określić istotne elementy tej umowy.

k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występowanie istotnego zagadnienia prawnego.

Pomocnicze

u.z.z.w. art. 27a § ust. 3 pkt 3

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

u.z.z.w. art. 27f

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

u.z.z.w. art. 6 § ust. 3

Ustawa o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków

Określa istotne elementy umowy o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków.

k.p.a. art. 104

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.c. art. 390

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zagadnienia prawne podniesione w skardze kasacyjnej zostały już rozstrzygnięte w uchwale Sądu Najwyższego I NZP 3/22, co wyklucza ich kwalifikację jako istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

Skarga kasacyjna nie wypełnia ustawowych przesłanek koniecznych dla przyjęcia jej do rozpoznania. Zagadnienia prawne przedstawione w skardze kasacyjnej zostały już wyjaśnione w uchwale Sądu Najwyższego, zatem nie mogą stanowić uzasadnienia dla wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Skład orzekający

Maria Szczepaniec

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Najwyższego w zakresie przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej oraz interpretacji przepisów dotyczących zawierania umów o odprowadzanie ścieków."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy zawarcia umowy o odprowadzanie ścieków i procedury kasacyjnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia praktycznego związanego z zawieraniem umów o odprowadzanie ścieków i procedurą sądową, choć rozstrzygnięcie opiera się na utrwalonym orzecznictwie.

Sąd Najwyższy wyjaśnia: Kto decyduje o warunkach umowy o odprowadzanie ścieków?

Sektor

gospodarka wodna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
II NSK 95/23
POSTANOWIENIE
Dnia 14 marca 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maria Szczepaniec
w sprawie z powództwa Z. sp. z o.o. z siedzibą w Ż.
przeciwko Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa
Wodnego Wody Polskie
z udziałem M. Ż.
o zawarcie umowy o odprowadzanie ścieków,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych
‎
w dniu 14 marca 2024 r.
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2023 r., sygn. akt VII AGa 905/22,
1.
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2.
zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz Z. sp. z o.o. z siedzibą w Ż. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego
.
UZASADNIENIE
Decyzją z 16 czerwca 2020 r., nr […], Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej także jako: „pozwany” lub „skarżący”) działając na podstawie art. 27e ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 w związku z art. 27a ust. 3 pkt 3 oraz art. 27f ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1437 ze zm.; dalej jako: u.z.z.w.) w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r. poz. 2056 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku M. Ż. (…) nakazał Z. Sp. z o.o. w Ż. (dalej jako: „Z.” lub „powód”) zawarcie umowy z M. Ż. na odprowadzanie ścieków z nieruchomości położonej na działce […], ul. […], w Ż..
Po rozpoznaniu odwołania powoda od ww. decyzji, Sąd Okręgowy w
Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyrokiem z 8 czerwca 2022 r., XVII AmW 63/20 uchylił zaskarżoną decyzję w całości oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 837 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 720 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
Po rozpoznaniu apelacji pozwanego od powyższego wyroku, Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z 9 grudnia 2022 r., VII AGa 905/22:
- w pkt 1 oddalił apelację,
- w pkt 2 zasądził od Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie - Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu na rzecz Z. sp. z o.o. w Ż. kwotę 540 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Pismem z 17 lutego 2023 r. skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie wniósł pozwany Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, zaskarżając to orzeczenie w całości. Skarżący wniósł m.in. o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na występowaniu w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c.), sprowadzającego się do pytań:
1. Czy organ regulacyjny rozpatrując spór dotyczący odmowy zawarcia umowy o zaopatrzenie w wodę lub odprowadzenie ścieków przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne poprzez wydanie decyzji nakazującej zawarcie umowy, zobowiązany jest jednocześnie do określenia w decyzji warunków, na jakich taka umowa powinna być zawarta?
2. Czy treść postanowień umowy, o jakiej mowa w powyższym pytaniu, należy do decyzji stron, czy też powinna być przedmiotem decyzji organu regulacyjnego?
Powód pismem z 29 marca 2023 r. wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, wnosząc w pierwszej kolejności o: 1. wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz 2. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie wypełnia ustawowych przesłanek koniecznych dla przyjęcia jej do rozpoznania.
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne; 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów; 3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
W niniejszej sprawie skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego (art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c.).
Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 28 kwietnia 2022 r., I NSK 23/21, istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. W świetle utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego dotyczącego przyczyny przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania określonej w art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c., przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne polega na sformułowaniu samego zagadnienia wraz ze wskazaniem konkretnego przepisu prawa, na tle którego to zagadnienie występuje oraz wskazaniu argumentów prawnych, które prowadzą do rozbieżnych ocen prawnych, w tym także na sformułowaniu własnego stanowiska przez skarżącego. Wywód ten powinien być zbliżony do tego, jaki jest przyjęty przy przedstawianiu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z 9 maja 2006 r., V CSK 75/06).
Zagadnienie prawne mające stanowić uzasadnienie dla przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi budzić wątpliwości interpretacyjne w chwili orzekania przez Sąd Najwyższy o zasadności (lub braku zasadności) przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie pozwany sformułował zagadnienia, które zostały wyjaśnione przez Sąd Najwyższy w uchwale z 13 września 2023 r., I NZP 3/22. W szczególności Sąd Najwyższy wyjaśnił, że:
„1) W sytuacji, w której nie jest możliwe przypisanie statusu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego gminie, dopuszczalne jest nakazanie zawarcia umowy o odprowadzenie ścieków podmiotowi stanowiącemu spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością utworzoną przez gminę lub spółkę do której przystąpiła kolejna gmina (spółkę komunalną) i którą gmina wyposażyła w infrastrukturę potrzebną do
wykonywania zbiorowego odprowadzania ścieków oraz która spełnia pozostałe przesłanki do nakazania zawarcia umowy, pomimo że spółka ta nie posiada zezwolenia, o jakim mowa art. 16 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jedn. Dz.U. z 2020 r., poz. 2028).
2) Rozstrzygnięcie w sprawie spornej dotyczącej odmowy zawarcia umowy o
odprowadzanie ścieków, o którym mowa w art. 27e ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 2028) powinno zawierać istotne elementy umowy określone w art. 6 ust. 3 tej ustawy.”.
W uzasadnieniu przytoczonej uchwały Sąd Najwyższy wskazał: „zważywszy zatem na cel wprowadzenia do u.z.z.w. regulacji rozstrzygania sporów związanych z odmową zawarcia umowy o odprowadzanie ścieków przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne, tj. ochronę odbiorców usług, jak też mając na uwadze wzgląd praktyczny, tylko bowiem uznanie, iż organ regulacyjny ma uprawnienie do kształtowania treści umowy, którą mają zawrzeć strony, prowadzi do zlikwidowania sporu między nimi, zasadnym jest uznanie, iż decyzja rozstrzygająca sprawę sporną dotyczącą odmowy zawarcia umowy o
odprowadzanie ścieków przez nakazanie zawarcia takiej umowy powinna zawierać istotne elementy tej umowy określone w art. 6 ust. 3 u.z.z.w.” (s. 41 uchwały).
Zagadnienia prawne przedstawione w skardze kasacyjnej zostały już wyjaśnione w uchwale Sądu Najwyższego, zatem nie mogą stanowić uzasadnienia dla wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Z wszystkich tych powodów orzeczono o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (pkt 1 sentencji postanowienia), a ponadto rozstrzygnięto o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 2 sentencji postanowienia).
[SOP]
(r.g.)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI