II NS 3184/11

POSTANOWIENIE Dnia 12 listopada 2014 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Violetta Osińska Sędziowie SO Marzenna Ernest SO Tomasz Szaj ( spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 listopada 2014 r. w S. sprawy z wniosku (...) z udziałem (...) S. , (...) (...) (...) (...) w S. o zasiedzenie na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin- Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 7 maja 2014 r., w sprawie II Ns 3184/11 I. oddala zażalenie; II. zasądza od wnioskodawcy (...) na rzecz uczestnika (...) S. kwotę 450,- zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. SSO Tomasz Szaj SSO Violetta Osińska SSO Marzenna Ernest UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 maja 2014 r. (sygn. akt II Ns 3184/11) Sąd Rejonowy Szczecin — P. i Zachód w S. odrzucił apelację (...) na postanowienie z dnia 27 stycznia 2014 roku oddalające jego wniosek o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy wskazał, że w dniu 17 marca 2014 roku wezwano wnioskodawcę do uiszczenia opłaty od apelacji w kwocie 2.000 zł oraz złożenia jej odpisu. Wnioskodawca nie podjął kierowanej do niego przesyłki w konsekwencji czego Sąd I instancji przyjął, że doszło do jej skutecznego doręczenia przez awizację w dniu 10 kwietnia 2014 r. Wnioskodawca nie uzupełnił braków w przewidzianym do tego terminie( 17 kwietnia 2014 roku,) skutkiem czego Sąd Rejonowy na podstawie art. 370 kpc , odrzucił wywiedzioną przez niego apelację. Zażalenie na powyższe postanowienie wywiódł wnioskodawca wskazując, iż operator- (...) P. , nie awizował kierowanej do wnioskodawcy przesyłki sądowej, pomimo że postępował tak w stosunku do innych doręczanych w tym okresie. Skarżący podniósł, iż ww. operator w ciągu jednego miesiąca trzykrotnie zmienił punkty odbiorcze. Przy takiej organizacji operatora w ocenie skarżącego można wnioskować, że w ogóle nie awizował korespondencji, mimo obowiązku trzykrotnego awizowania i dopiero zwrotu do nadawcy. Uczestnik postępowania (...) S. w odpowiedzi na zażalenie wniosła o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Wskazania w pierwszej kolejności wymaga, iż apelacja wywiedziona przez wnioskodawcę nie czyniła zadość wymogom formalnym jej stawianym, albowiem nie zawierała odpisów dla pozostałych uczestników postępowania ( art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 128 k.p.c. ) jak też nie została opłacona ( art. 126 2 k.p.c. ). W tej sytuacji, zasadnym było wezwanie wnioskodawcy przez Sąd I instancji do usunięcia wskazanych wyżej braków pod rygorem odrzucenia apelacji ( art. 370 k.p.c. ). W ocenie Sądu Odwoławczego, przedmiotowe zarządzenie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2014 roku przez tzw. awizację. W niniejszej sprawie należy uznać – iż skarżący zamieszkiwał pod wskazanym adresem, czego dowodzi chociażby fakt, odbierania przez niego innych przesyłek na adres przy ulicy (...) w S. , zarówno przed datą wysłania przedmiotowej korespondencji, jak i po niej (k. 271, k. 276). Nadto sam skarżący wskazuje powyższy adres we wnoszonych przez siebie pismach. Skierowana do skarżącego przesyłka była awizowana w dniu 26 marca 2014 r., oraz w dniu 3 kwietnia 2014 r., (k. 259 akt sprawy), co znalazło swój wyraz w umieszczonych na kopercie adnotacjach i odciskach datownika. Ponadto, na zwrotce umieszczono adnotację o umieszczeniu korespondencji w placówce pocztowej przy ul. (...) w S. o czym w dniu 26 marca 2014 roku umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. W konsekwencji uznać należało, iż przesyłka została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 10 kwietnia 2014 roku, zatem tygodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych apelacji upłynął z dniem 17 kwietnia 2014 roku. Wskazać należy, że zapisy na przesyłce o sposobie jej awizowania przez doręczyciela i operatora pocztowego są prawidłowe i odpowiadają warunkom przewidzianym przez Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia (...) w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Brak zatem podstaw do uwzględnienia gołosłownych twierdzeń skarżącego o nie doręczeniu przesyłki. Podnoszone przez wnioskodawcę okoliczności nie zostały wykazane żadnymi środkami dowodowymi, a opierają się jedynie na jego twierdzeniach. Z racji tego, że przedmiotowe zobowiązanie nie zostało przez skarżącego wykonane, wywiedzioną przez niego apelację na zasadzie art. 370 k.p.c. należało odrzucić, co prawidłowo uczynił Sąd Rejonowy. Z powyższych względów Sąd Okręgowy na podstawie na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie skarżącego o czym orzekł w sentencji postanowienia. W niniejszej sprawie uczestnik postępowania – (...) S. złożyła odpowiedź na zażalenie, wnosząc o przyznanie kosztów postępowania. Wniosek ten należało uznać za zasadny stosownie do reguły wyrażonej w art. 520 § 3 k.p.c. W sprawie o stwierdzenie zasiedzenia ze swej istoty zachodzi sprzeczność interesów pomiędzy podmiotem wnoszącym o stwierdzenie zasiedzenia o dotychczasowym właścicielem. Wniosek i zażalenie zostało przy tym oddalone, a zatem zasadnym jest obciążenie wnioskodawcy kosztami postępowania. Wysokość tych kosztów Sąd ustalił na podstawie § 8 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 6 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia (...) (...) roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych… (...) (...) 1. (...) 2. (...) (...) 3. (...) (...) (...) 4. (...) 5. (...) (...)