II NC 136/16

Sąd Apelacyjny w Katowicach rozpatrywał zażalenie powoda, (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W., na zarządzenie przewodniczącego posiedzenia Sądu Okręgowego w Katowicach o zwrocie pozwu. Powód domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 129 502,45 zł, wywodząc swoje roszczenie z umowy cesji wierzytelności nabytej od (...) SA w W. Sąd Okręgowy zwrócił pozew, wskazując na nieuiszczenie należnej opłaty od pozwu. Powód w zażaleniu zarzucił naruszenie art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, twierdząc, że jego roszczenie wynika z czynności bankowych, co powinno skutkować zastosowaniem obniżonej opłaty (5% wartości przedmiotu sporu, nie więcej niż 1000 zł). Sąd Apelacyjny zważył, że zgodnie z art. 13 ust. 1a ustawy o kosztach sądowych, obniżona opłata dotyczy spraw o roszczenia wynikające z czynności bankowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 i 2 Prawa bankowego. Przepisy te definiują czynności bankowe m.in. jako nabywanie i zbywanie wierzytelności pieniężnych, o ile są one wykonywane przez banki. Sąd uznał, że choć źródłem roszczenia powoda była czynność bankowa dokonana przez pozwaną z bankiem, to samo roszczenie powoda nie wynika z czynności bankowej, lecz z umowy cesji wierzytelności. Umowa cesji wierzytelności zawarta przez fundusz sekurytyzacyjny nie jest czynnością bankową w rozumieniu Prawa bankowego, ponieważ nie jest dokonywana przez bank. W związku z tym, przepis o obniżonej opłacie nie miał zastosowania. Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że opłata powinna wynosić 5% wartości przedmiotu sporu, a ponieważ powód uiścił jedynie 1000 zł, zarządzenie o zwrocie pozwu było uzasadnione. Sąd Apelacyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 397 § 2 kpc.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający