II KZW 41/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy postanowienie Sądu Rejonowego odmawiające umorzenia grzywny, uznając, że brak możliwości jej wyegzekwowania musi być poprzedzony bezskuteczną egzekucją, a pobyt w więzieniu nie jest okolicznością niezależną od skazanego.
Skazany M.W. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego odmawiające umorzenia grzywny w kwocie 2000 zł, argumentując niemożnością zapłaty z powodu pobytu w zakładzie karnym bez zatrudnienia. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za bezzasadne. Podkreślono, że umorzenie grzywny na podstawie art. 51 k.k.w. jest możliwe tylko po bezskutecznej egzekucji, a sam fakt osadzenia w więzieniu nie stanowi okoliczności niezależnej od skazanego.
Sąd Okręgowy w Łomży rozpoznał zażalenie skazanego M.W. na postanowienie Sądu Rejonowego w Zambrowie, które odmówiło umorzenia grzywny w kwocie 2000 złotych. Skazany argumentował, że nie jest w stanie uiścić grzywny z powodu odbywania kary pozbawienia wolności i braku zatrudnienia. Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Uzasadnienie opierało się na przepisach Kodeksu karnego wykonawczego, wskazując, że umorzenie grzywny jest możliwe jedynie w sytuacji, gdy jej wyegzekwowanie okazało się niemożliwe, co musi być poprzedzone przeprowadzeniem postępowania egzekucyjnego. Sąd podkreślił, że oświadczenie skazanego o braku możliwości zapłaty, bez urzędowej weryfikacji jego sytuacji majątkowej i bez przeprowadzenia egzekucji przez komornika, nie jest wystarczające do umorzenia grzywny. Ponadto, sąd zaznaczył, że pobyt w zakładzie karnym i wynikające z niego pogorszenie sytuacji materialnej nie są okolicznościami niezależnymi od skazanego, lecz konsekwencją popełnionego przez niego przestępstwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pobyt w zakładzie karnym bez zatrudnienia nie jest wystarczającą podstawą do umorzenia grzywny, jeśli nie poprzedziło go postępowanie egzekucyjne wykazujące bezskuteczność egzekucji.
Uzasadnienie
Umorzenie grzywny na podstawie art. 51 k.k.w. wymaga stwierdzenia niemożności jej wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego. Sam fakt osadzenia w więzieniu, będący konsekwencją popełnionego przestępstwa, nie jest okolicznością niezależną od skazanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy postanowienia
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. W. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (3)
Główne
k.k.w. art. 51
Kodeks karny wykonawczy
Umorzenie grzywny jest możliwe tylko w sytuacji, gdy jej wyegzekwowanie w drodze postępowania egzekucyjnego okazało się niemożliwe.
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k.w. art. 1 § § 2
Kodeks karny wykonawczy
Argumenty
Odrzucone argumenty
Skazany argumentował, że pobyt w zakładzie karnym bez zatrudnienia uniemożliwia zapłatę grzywny i powinien on zostać umorzony bez postępowania egzekucyjnego.
Godne uwagi sformułowania
fakt niemożności zaspokojenia przez skazanego, z przyczyn od niego niezależnych, orzeczonej grzywny, może uzasadniać jej umorzenie w całości lub w części tylko w sytuacji, gdy jej wyegzekwowanie w innej drodze, choćby w drodze postępowania egzekucyjnego, okazało się niemożliwe. Oświadczenie skazanego, że nie jest w stanie dokonać zapłaty należności, bez stosownej urzędowej weryfikacji stanu jego majątku i możliwości płatniczych, nie mogło stanowić dla sądu wystarczającego dowodu dla stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Z pewnością fakt osadzenia w zakładzie karnym oraz stanowiący jego typową konsekwencję fakt pogorszenia się sytuacji materialnej, nie należą do okoliczności od skazanego niezależnych. Są one bowiem konsekwencją popełnionego przez niego przestępstwa, a więc świadomego i dobrowolnego naruszenia przepisów prawa karnego.
Skład orzekający
Jolanta Małachowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek umorzenia grzywny w kontekście odbywania kary pozbawienia wolności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności bez zatrudnienia i konieczności przeprowadzenia egzekucji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważną zasadę prawa karnego wykonawczego dotyczącą umarzania grzywien, co jest istotne dla praktyków prawa i osób zainteresowanych systemem penitencjarnym.
“Czy pobyt w więzieniu zwalnia z obowiązku zapłaty grzywny? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Kzw 41/19 POSTANOWIENIE 29 marca 2019 r. Sąd Okręgowy II Wydział Karny w Łomży w składzie : Przewodniczący: SSO Jolanta Małachowska przy udziale - po rozpoznaniu w sprawie M. W. zażalenia wniesionego przez skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 8 marca 2019 roku, sygn. akt II Ko 164/19 (IIK 39/18) w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny na podstawie art. 437§ 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw postanawia: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 marca 2019 roku w sprawie sygn. akt II Ko 164/19 (IIK 39/18) Sąd Rejonowy w Zambrowie odmówił skazanemu M. W. umorzenia grzywny w kwocie 2000 złotych. Powyższe postanowienie w całości zaskarżył zażaleniem skazany podnosząc, iż nie zgadza się z tym rozstrzygnięciem z uwagi na fakt odbywania przebywania w zakładzie karnym, w którym nie jest zatrudniony odpłatnie. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Zażalenie jako bezzasadne na uwzględnienie nie zasługiwało. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 51 k.k.w. fakt niemożności zaspokojenia przez skazanego, z przyczyn od niego niezależnych, orzeczonej grzywny, może uzasadniać jej umorzenie w całości lub w części tylko w sytuacji, gdy jej wyegzekwowanie w innej drodze, choćby w drodze postępowania egzekucyjnego, okazało się niemożliwe. Słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, że skoro w przedmiotowej sprawie, w stosunku do skazanego, postępowanie egzekucyjne nie zostało przeprowadzone, to w takiej sytuacji umorzenie grzywny byłoby rozstrzygnięciem przedwczesnym. Oświadczenie skazanego, że nie jest w stanie dokonać zapłaty należności, bez stosownej urzędowej weryfikacji stanu jego majątku i możliwości płatniczych, nie mogło stanowić dla sądu wystarczającego dowodu dla stwierdzenia bezskuteczności egzekucji. Dopiero bowiem, po bezskutecznych czynnościach egzekucyjnych podjętych przez komornika i po stwierdzeniu przez niego niemożności ściągnięcia należności w drodze egzekucji, istnieje możliwość ich umorzenia. Tak więc możliwość taką sąd rozważa dopiero wówczas, gdy nie istnieje szansa przymusowego ściągnięcia należności oraz gdy nie byłoby możliwe wykonanie grzywny w formach zastępczych. Z pewnością fakt osadzenia w zakładzie karnym oraz stanowiący jego typową konsekwencję fakt pogorszenia się sytuacji materialnej, nie należą do okoliczności od skazanego niezależnych. Są one bowiem konsekwencją popełnionego przez niego przestępstwa, a więc świadomego i dobrowolnego naruszenia przepisów prawa karnego. Mając na względzie powyższe Sąd nie uwzględnił argumentacji skazanego przedstawionej w zażaleniu sprowadzającej się w istocie do polemiki z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu Rejonowego, stanowiącymi próbę wykazania, iż M. W. nie ma możliwości uregulowania istniejących należności sądowych i bez przeprowadzenia wymaganego postępowania grzywna powinna mu zostać umorzona. Z uwagi na powyższe orzeczono jak na wstępie. SSO Jolanta Małachowska
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI