II KZW 155/21
Podsumowanie
Sąd Okręgowy utrzymał w mocy postanowienie o odwołaniu rozłożenia na raty grzywny i świadczenia pieniężnego, uznając, że skazany nie wykazał przyczyn niezależnych od siebie za nieuiszczenie rat.
Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu rozpatrzył zażalenie skazanego G. J. na postanowienie Sądu Rejonowego o odwołaniu rozłożenia na raty grzywny, kosztów sądowych i świadczenia pieniężnego. Skazany argumentował ciężką sytuacją finansową. Sąd Okręgowy uznał, że skazany nie uiścił żadnej raty, co zgodnie z prawem uzasadnia odwołanie rozłożenia na raty, a ciężar dowodu co do przyczyn niepłacenia spoczywa na skazanym. Utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie, ale zwolniono skazanego od kosztów postępowania odwoławczego.
Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu rozpoznał zażalenie skazanego G. J. na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu o odwołaniu rozłożenia na raty grzywny, kosztów sądowych oraz świadczenia pieniężnego. Skazany został pierwotnie wyrokiem z dnia 4 grudnia 2020 r. skazany na karę grzywny, środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów oraz świadczenie pieniężne. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 21 stycznia 2021 r. rozłożył płatność tych należności na raty. Następnie, postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2021 r., Sąd Rejonowy odwołał to rozłożenie na raty, stwierdzając uchybienie terminom płatności. Skazany w zażaleniu podniósł swoją trudną sytuację finansową, przebywanie na rencie chorobowej i otrzymywanie alimentów. Sąd Okręgowy uznał jednak, że skazany nie uiścił ani jednej raty, co zgodnie z art. 50 § 2 kkw uzasadnia odwołanie rozłożenia na raty. Podkreślono, że ciężar dowodu co do przyczyn niepłacenia rat spoczywa na skazanym, a jego argumentacja dotycząca sytuacji finansowej była już rozważana przy pierwotnym rozłożeniu na raty. W związku z tym, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Jednocześnie, biorąc pod uwagę sytuację osobistą i finansową skazanego, Sąd zwolnił go w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli skazany nie wykaże, że uchybienie nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy stwierdził, że skazany nie uiścił żadnej raty, co zgodnie z art. 50 § 2 kkw stanowi podstawę do odwołania rozłożenia na raty. Ciężar dowodu co do przyczyn niepłacenia spoczywa na skazanym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. J. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k.w. art. 50 § § 2
Kodeks karny wykonawczy
Pomocnicze
k.k.w. art. 1 § § 2
Kodeks karny wykonawczy
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 167
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 22 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skazany nie uiścił żadnej raty grzywny, kosztów sądowych i świadczenia pieniężnego. Uchybienie terminowi płatności rat stanowi podstawę do odwołania rozłożenia na raty. Ciężar dowodu co do przyczyn niepłacenia rat spoczywa na skazanym. Sytuacja finansowa skazanego była już rozważana przy pierwotnym rozłożeniu na raty.
Odrzucone argumenty
Ciężka sytuacja finansowa skazanego, renta chorobowa, alimenty.
Godne uwagi sformułowania
art. 50 kkw zawiera domniemanie, że uchybienie w płatności raty nastąpiło z przyczyn zależnych od skazanego. ciężar dowodu co do przyczyn uchybienia w płatności rat spoczywa na skazanym. ponowne uwzględnienie i odmienna ocena powyższych okoliczności w postępowaniu w przedmiocie odwołania rozłożenia świadczenia pieniężnego na raty jest niedopuszczalna.
Skład orzekający
Grażyna Pizoń
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących odwołania rozłożenia na raty płatności grzywny i świadczeń pieniężnych w postępowaniu wykonawczym, ciężar dowodu w tym zakresie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji nieuiszczenia żadnej raty i braku wykazania przyczyn niezależnych od skazanego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów dotyczących postępowania wykonawczego w sprawach karnych, w szczególności konsekwencje nieuiszczania rat zasądzonych należności.
“Nie zapłaciłeś raty? Sąd może cofnąć rozłożenie na raty!”
Dane finansowe
WPS: 2133,64 PLN
stawek dziennych grzywny: 150 PLN
świadczenie pieniężne: 5000 PLN
koszty sądowe: 653,64 PLN
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt. II Kzw 155/21 POSTANOWIENIE Dnia 31 sierpnia 2021 roku Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia (del.) Grażyna Pizoń Protokolant: Monika Biało po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 31 sierpnia 2021 roku sprawy G. J. skazanego za przestępstwo z art. 178a § 1 kk w przedmiocie zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu o odwołaniu rozłożenia na raty grzywny, kosztów sądowych i świadczenia pieniężnego na mocy art. 437 § 1 kpk w zw. z art.1 § 2 kkw , p o s t a n o w i ł : I. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie; II. zwolnić skazanego G. J. w całości, od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a wydatkami w tym zakresie obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu z dnia 4 grudnia 2020 r. w sprawie II K 913/19 G. J. za przestępstwo z art. 178a § 4 kk został skazany na karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 złotych. Ponadto wobec skazanego orzeczono: środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5 000 zł. Wreszcie wyrokiem tym Sąd zasądził od skazanego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w łącznej kwocie 653,64 złotych. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 12 grudnia 2020 r. Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2021 r. sygn. II Ko 65/21 Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu rozłożył skazanemu płatność: I.kary grzywny i kosztów sądowych w łącznej kwocie 2.133,64 zł. na 12 rat, pierwsza w kwocie 186,64 zł. płatna do dnia 15.02.2021r., kolejne jedenaście rat w kwotach po 177 zł. płatne do 15. każdego następnego miesiąca, II.świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000,00 zł na 12 rat, pierwsza w kwocie 435 zł. płatna do dnia 15.02.2021r., kolejne jedenaście rat w kwotach po 415 zł. płatne do 15. każdego następnego miesiąca. Kolejnym postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2021r. w sprawie II Ko 810/21 Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu na podstawie art. 50 § 2 kkw w zw. z art. 206 § 2 i § 3 pkt 2 kkw odwołał rozłożenie na raty grzywny, kosztów sądowych i świadczenia pieniężnego - orzeczonych wobec skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnobrzegu w sprawie II K 913/19. Zażalenie na to postanowienie złożył skazany. W zażaleniu podniósł, że znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej, nie ma dodatkowych dochodów, przebywa na rencie chorobowej, na przyznane alimenty w kwocie 400 zł., pozostaje na leczeniu. Wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy o rozłożenie na raty grzywny i umorzenie kosztów sądowych. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu stwierdził, co następuje: Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I Instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny w danej sprawie i z poczynionych ustaleń wyciągnął trafne wnioski. Przede wszystkim Sąd ten prawidłowo ustalił okoliczności istotne z punktu widzenia art. 50 § 2 kkw , a mianowicie ustalił, że skazany uchybił terminowi płatności rat świadczenia pieniężnego. Z akt sprawy wynika, iż G. J. nie uiścił na poczet orzeczonej kary grzywny, kosztów sądowych i świadczenia pieniężnego ani jednej raty. Powyższe okoliczności zdaniem Sądu odwoławczego, zgodnie z art. 50 § 2 kkw , uzasadniają odwołanie przez Sąd orzekający rozłożenia świadczenia pieniężnego na raty wobec G. J. . W tym miejscu należy zaznaczyć, że art. 50 kkw zawiera domniemanie, że uchybienie w płatności raty nastąpiło z przyczyn zależnych od skazanego. Sąd nie musi zatem z urzędu ustalać przyczyn tego uchybienia i ma prawo odwołać rozłożenie kosztów sądowych na raty w oparciu tylko o stwierdzony fakt zaistnienia takiego uchybienia; ma jednak obowiązek dopełnić wszystkich wymogów procesowych ( art. 22 § 1 kkw ), które umożliwią skazanemu obronę przez wykazanie, że nie płacił rat z przyczyn od siebie niezależnych (pogorszenie sytuacji materialnej, wydarzenie losowe, choroba). Tak więc ciężar dowodu co do przyczyn uchybienia w płatności rat spoczywa na skazanym. Przyczyny niepłacenia rat skazany może udowadniać wszystkimi dostępnymi środkami dowodowymi, do których należy zaliczyć też jego wyjaśnienia. Sąd w granicach określonych w art. 7 kpk ocenia te dowody, ustala przyczynę niepłacenia przez skazanego rat grzywny (kosztów sądowych) i ocenia, czy przyczyny te były od skazanego zależne, czy też nie. Unormowanie kwestii ciężaru dowodu zawarte w art. 50 § 2 kkw powoduje, że w tym wypadku nie ma zastosowania wymóg przeprowadzenia przez sąd dowodów z urzędu, zawarty w art. 167 kpk , co do przyczyn niepłacenia rat (por. postanowienie SA w Gdańsku w sprawie II AKz 451/01 z dnia 6 czerwca 2001r.,Prok.i Pr.-wkł. 2001/12/32). Odnosząc się do ciężkiej sytuacji finansowej skazanego należy wskazać, że była ona rozważana przez Sąd już w chwili wydania orzeczenia o rozłożeniu należności sądowych na raty i stanowiła jego podstawę. Dlatego też ponowne uwzględnienie i odmienna ocena powyższych okoliczności w postępowaniu w przedmiocie odwołania rozłożenia świadczenia pieniężnego na raty jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu nie mógł pozytywnie ustosunkować się do zażalenia skazanego. Znalazło to swój wyraz w treści niniejszego postanowienia. Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Sąd odwoławczy działał w oparciu o art. 437 § 1 kpk , który to przepis z mocy art. 1 § 2 kkw znajduje swoje posiłkowe zastosowanie także w postępowaniu wykonawczym. Sąd II instancji zwolnił skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, a poniesionymi w tym zakresie wydatkami obciążył Skarb Państwa, uznając, że przemawia za tym sytuacja osobista i finansowa skazanego. Jednocześnie Sąd dał tym samym szansę G. J. , aby pozostałe do uiszczenia należności sądowe zostały przez w/wskazanego jak najszybciej wpłacone. Rozstrzygnięcie w kwestii kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze zapadło na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 636 § 1 kpk w zw. z art. 1 § 2 kkw . ZARZĄDZENIE odpis postanowienia z pouczeniem o prawomocności doręczyć: - skazanemu G. J. , - Prokuraturze Rejonowej w Tarnobrzegu.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę