II KZ 46/24

Sąd Najwyższy2025-01-09
SNKarnepostępowanie wykonawczeŚrednianajwyższy
kasacjazażalenieprzywrócenie terminuniedopuszczalnośćSąd Najwyższykodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie skazanego na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia kasacji, uznając je za niedopuszczalne z mocy ustawy.

Skazany złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie, które odmówiło przywrócenia terminu do złożenia kasacji. Sąd Najwyższy, rozpatrując to zażalenie, stwierdził, że zgodnie z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia kasacji nie podlega zaskarżeniu zażaleniem. W związku z tym, zażalenie skazanego zostało pozostawione bez rozpoznania jako niedopuszczalne z mocy prawa.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 16 maja 2024 r., które nie uwzględniło wniosku o przywrócenie terminu do złożenia kasacji od wyroku łącznego. Sąd Okręgowy uznał, że powołane przez skazanego okoliczności nie stanowiły podstawy do przywrócenia terminu. Skazany złożył następnie zażalenie na to postanowienie, jednak Sąd Najwyższy stwierdził jego niedopuszczalność. Zgodnie z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia kasacji nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, co stanowi przepis szczególny wobec art. 126 § 3 k.p.k. W związku z tym, Sąd Najwyższy, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., pozostawił zażalenie skazanego bez rozpoznania jako niedopuszczalne z mocy ustawy. Sąd zaznaczył, że nawet ewentualne wadliwe pouczenie o możliwości zaskarżenia nie mogłoby stworzyć uprawnień, których prawo nie przewiduje.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia kasacji nie podlega zaskarżeniu zażaleniem na mocy art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.

Uzasadnienie

Art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k. stanowi przepis szczególny, który wyłącza możliwość wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia kasacji, nawet jeśli przepis ogólny (art. 126 § 3 k.p.k.) dopuszcza zażalenie na odmowę przywrócenia terminu w toku postępowania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie zażalenia bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
E. K.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 430 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Obliguje Sąd Najwyższy do pozostawienia środka odwoławczego bez rozpoznania jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.

k.p.k. art. 528 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Wyłącza możliwość wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia kasacji (pkt 3).

Pomocnicze

k.p.k. art. 126 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Przepis ogólny dopuszczający zażalenie na odmowę przywrócenia terminu, który nie ma zastosowania w przypadku kasacji z uwagi na przepis szczególny (art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia kasacji jest niedopuszczalne z mocy art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.

Godne uwagi sformułowania

nie mógł podlegać merytorycznej ocenie, gdyż jest niedopuszczalny z mocy ustawy Powołany przepis stanowi lex specialis wobec przepisu przewidującego zażalenie na tego rodzaju decyzje w toku procesu Błędne pouczenie nie może kreować dla strony uprawnień, których prawo nie przewiduje

Skład orzekający

Igor Zgoliński

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność zażalenia na postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia kasacji."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie postępowania kasacyjnego w sprawach karnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z zaskarżaniem postanowień w postępowaniu karnym, co jest istotne dla praktyków, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.

Kiedy zażalenie nie przysługuje? Sąd Najwyższy wyjaśnia w sprawie kasacji.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
II KZ 46/24
POSTANOWIENIE
Dnia 9 stycznia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Igor Zgoliński
w sprawie
E. K.
,
w przedmiocie wyroku łącznego
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 9 stycznia 2025 r.
‎
zażalenia wniesionego przez skazanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 16 maja 2024 r., sygn. akt V Ka 966/23,
nieuwzględniające wniosku o przywrócenie terminu do złożenia kasacji
od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 22 grudnia 2023 r., sygn. akt V Ka 966/23,
utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie
‎
z dnia 29 września 2023 r., sygn. akt III K 683/23,
na podstawie art. 430 § 1 k.k. w zw. z art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.
postanowił:
zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Lublinie nie uwzględnił wniosku skazanego o przywrócenie w trybie art. 126 k.p.k. terminu do złożenia kasacji, podnosząc, że powołane okoliczności nie wpisywały się w podstawę określoną w tym przepisie. Powyższe postanowienie (wraz z pouczeniem) zostało skazanemu doręczone w dniu 6 czerwca 2024 r. (k. 309). Następnie w dniu 12 czerwca (k. 342) skazany złożył na to orzeczenie środek odwoławczy, który jednak mimo, iż został przyjęty, nie mógł podlegać merytorycznej ocenie, gdyż jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Stanowi o tym art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k., który wyłącza możliwość wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie odmawiające przywrócenia terminu do złożenia kasacji. Powołany przepis stanowi lex specialis wobec przepisu przewidującego zażalenie na tego rodzaju decyzje w toku procesu (art. 126 § 3 k.p.k.). Nie ma zatem w tym przypadku zastosowania reguła określona w art. 126 § 3 k.p.k., dopuszczająca zażalenie na odmowę przywrócenia terminu, gdyż ustawodawca w tzw. postępowaniu „okołokasacyjnym”, wyłączył możliwość wnoszenia zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do wniesienia kasacji (por. treść art. 528 § 1 pkt 3 k.p.k.). W tej sytuacji, w odniesieniu do złożonego przez skazanego środka odwoławczego, zmaterializowała się podstawa określona w art. 430 § 1 k.p.k. obligująca Sąd Najwyższy do pozostawienia tego środka bez rozpoznania, jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.
Z akt sprawy (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 309) wynika, że skazany wraz z treścią postanowienia otrzymał pouczenie. Brak jednak w aktach odpowiednika pozwalającego ustalić treść tegoż pouczenia. Zakładając jednak, że mogło być ono wadliwe, a zatem wskazywać, iż od postanowienia z dnia 16 maja 2024r. zażalenie przysługuje, to i tak nie miałoby to wpływu na obecną ocenę warunków formalnych środka odwoławczego. Błędne pouczenie nie może  kreować dla strony uprawnień, których prawo nie przewiduje. Z powołanych powyżej przepisów wynika jednoznacznie, że w niniejszej sprawie skazanemu zażalenie nie przysługiwało. W konsekwencji wniesiony środek odwoławczy, który został  niezasadnie przyjęty, nie mógł podlegać rozpoznaniu
.
ł.n
r.g.
‎

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI