II Kz 295/23
Podsumowanie
Sąd Okręgowy uchylił postanowienie o umorzeniu postępowania karnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, uznając, że czyn oskarżonego stanowił wykroczenie, a nie przestępstwo.
Prokurator wniósł akt oskarżenia przeciwko J. G. o kradzież roweru o wartości 706 zł. Sąd Rejonowy umorzył postępowanie karne, uznając czyn za wykroczenie. Prokurator złożył zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów i brak wydania postanowienia o uznaniu sądu za niewłaściwy. Sąd Okręgowy uwzględnił zażalenie, uchylił postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując, że sąd powinien był zastosować przepisy o postępowaniu w sprawach o wykroczenia.
Sprawa dotyczyła aktu oskarżenia wniesionego przez Prokuraturę Rejonową w Kolbuszowej przeciwko J. G. oskarżonemu o kradzież roweru o wartości 706 złotych. Sąd Rejonowy w Kolbuszowej umorzył postępowanie karne, uznając, że czyn ten stanowił wykroczenie, a nie przestępstwo. Prokurator złożył zażalenie na to postanowienie, zarzucając obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k., poprzez niezastosowanie i brak wydania postanowienia o uznaniu sądu za niewłaściwy, co uniemożliwiło przekazanie sprawy do rozpoznania jako wykroczenie. Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, rozpoznając zażalenie, uznał je za zasadne. Sąd Okręgowy odwołał się do art. 400 § 1 k.p.k., zgodnie z którym sąd, w którym ujawni się, że czyn oskarżonego stanowi wykroczenie, rozpoznaje sprawę w tym samym składzie, stosując przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Podkreślono, że nawet przed rozpoczęciem przewodu sądowego, sąd powinien wydać postanowienie o zmianie trybu postępowania. Sąd Okręgowy przywołał również uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2000 r. (I KZP 35/00) oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2010 r. (III KK 78/10), zgodnie z którymi możliwe jest orzekanie w sprawie o wykroczenie na podstawie aktu oskarżenia, jeśli sąd jest właściwy do rozpoznania sprawy o wykroczenie. Wskazano, że wartość skradzionego mienia (706 zł) mieści się w granicach wykroczenia określonego w art. 119 § 1 k.w. W związku z powyższym, Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kolbuszowej, który powinien rozpoznać ją w trybie postępowania w sprawach o wykroczenia.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Czyn ten stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 k.w., a nie przestępstwo z art. 278 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Wartość skradzionego mienia (706 zł) nie przekracza kwoty określającej wykroczenie zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 119 § 1 k.w. Sąd powinien rozpoznać sprawę w trybie postępowania w sprawach o wykroczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia i przekazanie do ponownego rozpoznania
Strona wygrywająca
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Kolbuszowej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. G. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej w Kolbuszowej | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Ł. J. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 400 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.w. art. 119 § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
k.p.k. art. 339 § 3
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 632 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 278 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 399 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czyn oskarżonego stanowi wykroczenie, a nie przestępstwo. Sąd Rejonowy powinien był zastosować przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Należało wydać postanowienie o zmianie trybu postępowania.
Godne uwagi sformułowania
sąd, nie przekazując sprawy właściwemu sądowi, rozpoznaje ją w tym samym składzie, stosując w dalszym jej toku przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia ujawnienie, że czyn stanowi wykroczenie, przed wyznaczeniem rozprawy powoduje konieczność wydania postanowienia o stosowaniu w dalszym postępowaniu przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia akt oskarżenia zastępuje wniosek o ukaranie
Skład orzekający
Anna Polańska - Ziobro
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zmiany kwalifikacji czynu z przestępstwa na wykroczenie w toku postępowania karnego oraz właściwego trybu postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy czyn został zakwalifikowany jako przestępstwo, a następnie ujawniono, że jest wykroczeniem, przed otwarciem przewodu sądowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje subtelne różnice między przestępstwem a wykroczeniem oraz proceduralne aspekty postępowania sądowego, co jest ciekawe dla prawników procesowych.
“Przestępstwo czy wykroczenie? Sąd Okręgowy koryguje decyzję Sądu Rejonowego w sprawie kradzieży roweru.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt. II Kz 295/23 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2024 roku Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Anna Polańska - Ziobro Protokolant: Katarzyna Barszcz przy udziale prokuratora Joanny Kukiełki w sprawie J. G. na skutek zażalenia Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kolbuszowej w przedmiocie zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego w Kolbuszowej z dnia 20 listopada 2023 r. w sprawie II K (...) o umorzeniu postępowania karnego w sprawie oskarżonego J. G. , na mocy art. 437 § 1 kpk postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kolbuszowej. UZASADNIENIE Prokurator Prokuratury Rejonowej w Kolbuszowej w dniu 29 września 2023 roku wniósł do Sądu Rejonowego w Kolbuszowej akt oskarżenia przeciwko J. G. oskarżając go o to, że w dniu 19 sierpnia 2023 roku w D. Woj. (...) z terenu stadionu sportowego zabrał w celu przywłaszczenia rower marki B’ (...) model (...) o wartości 706 złotych na szkodę Ł. J. , tj. o przestępstwo z art. 278 § 1 kk . Następnie postanowieniem z dnia 20 listopada 2023 r. w sprawie II K (...) Sąd Rejonowy w Kolbuszowej na podstawie art. 339 § 3 pkt 1 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 2 kpk i art. 632 pkt 2 kpk umorzył postępowanie karne w sprawie oskarżonego J. G. - sygn. akt II K (...) , kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. Zażalenie na powyższe wniósł oskarżyciel publiczny, zapadłemu rozstrzygnięciu zarzucił : obrazę przepisów postępowania, a to art. 339 § 3 pkt 3 k.p.k. przez jego niezastosowanie tj. brak wydania postanowienia o uznaniu Sądu za niewłaściwy, co uniemożliwiło przekazanie sprawy do Sądu właściwego do rozpoznania sprawy o wykroczenie. Podnosząc powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Kolbuszowej. Sąd zważył, co następuje: Zażalenie wywiedzione przez oskarżyciela publicznego zasługuje na uwzględnienie. Kontrola odwoławcza wykazała, iż Sąd Rejonowy w Kolbuszowej dokonał błędnej decyzji w zakresie umorzenia postępowania karnego w stosunku do J. G. . Zgodnie z art. 400 § 1 kpk jeżeli po rozpoczęciu przewodu sądowego ujawni się, że czyn oskarżonego stanowi wykroczenie, sąd, nie przekazując sprawy właściwemu sądowi, rozpoznaje ją w tym samym składzie, stosując w dalszym jej toku przepisy Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia . Nie ma konkretnego przepisu w Kodeksie postępowania karnego odnośnie stwierdzenia, przed otwarciem przewodu sądowego, że czyn stanowi wykroczenie, a nie przestępstwo. Jednak zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny ujawnienie, że czyn stanowi wykroczenie, przed wyznaczeniem rozprawy powoduje konieczność wydania postanowienia o stosowaniu w dalszym postępowaniu przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia . W takiej sytuacji należy się odwołać do uchwały Sądu Najwyższego z 16.11.2000 r., I KZP 35/00, OSNKW 2000/11–12, poz. 92, zgodnie z którą okoliczność, iż uprzedzenia stron o możliwości zakwalifikowania czynu zarzucanego w akcie oskarżenia z innego przepisu prawnego dokonuje sąd – zgodnie z art. 399 § 1 – na rozprawie, nie wyłącza możliwości dokonania takiego uprzedzenia w innej fazie postępowania, np. na posiedzeniu wyznaczonym na podstawie art. 339 § 3 . Przyjmując powyższy pogląd i dokonując analizy podstaw decyzji sądu, należy uznać, że są one analogiczne do okoliczności uzasadniających przyjęcie takiej interpretacji na gruncie art. 400 \ kpk . Dlatego też sąd rejonowy powinien na podstawie komentowanego przepisu w zw. z art. 399 § 1 wydać postanowienie o zmianie trybu postępowania w związku ze stwierdzeniem, że czyn stanowi wykroczenie (zob. szerzej M. Kurowski, D. Świecki, Problematyka... , s. 59 i n.) – vide: Komentarz do Kodeksu postępowania karnego pod red. Dariusza Świeckiego. Przede wszystkim więc w sytuacji gdy ujawniono, że czyn stanowi wykroczenie, przed wyznaczeniem rozprawy po wniesieniu aktu oskarżenia do sądu rejonowego właściwego do rozpoznawania spraw o wykroczenie powinno zostać wydane postanowienie o stosowaniu w dalszym postępowaniu przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia . Rację ma Sąd I instancji, iż z dniem 01 października 2023 roku zmianie uległy przepisy Kodeksu wykroczeń , w tym m. in. treść art. 119 § 1 kw, zgodnie z którym w przypadku kradzieży lub przywłaszczenia cudzej rzeczy ruchomej, wykroczeniem są czyny, gdzie wartość skradzionego lub przywłaszczonego mienia nie przekracza kwoty (...) zł. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, wartość mienia, którego kradzieży miał dopuścić się oskarżony J. G. wynosi (...) zł, zatem czyn zarzucany oskarżonemu nie nosi znamion przestępstwa z art. 278 § 1 kk , lecz wykroczenia z art. 119 § 1 kw. W takiej sytuacji procesowej, skoro Sąd Rejonowy w Kolbuszowej jest właściwy do rozpoznania sprawy o wykroczenie z art. 119 § 1 kw, to winien rozpoznać sprawę w trybie postępowania w sprawach o wykroczenia. W takiej sytuacji akt oskarżenia zastępuje wniosek o ukaranie. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 kwietnia 2010 r. w sprawie III KK 78/10 wyraźnie wskazał, że można orzekać w sprawie o wykroczenie także w oparciu o prokuratorski akt oskarżenia zarzucający przestępstwo, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, iż dane zachowanie stanowi tylko wykroczenie, a przy tym prokurator jest także w sprawach wykroczenia uprawniony do oskarżania. Powyższe uchybienia powodują, że rozstrzygnięcie to jest nieprawidłowe. Z tego względu konieczne było jego uchylenie. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji Sędzia Anna Polańska - Ziobro
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę