II KZ 25/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, uznając, że pismo skazanego nie spełniało wymogów formalnych takiego wniosku.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego. Stwierdzono, że pismo skazanego J. S. nie spełniało wymogów formalnych wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ dotyczyło stwierdzenia niezgodności przepisu z Konstytucją RP, co nie miało miejsca w tej sprawie, a także błędów postępowania dowodowego, a nie przesłanek do wznowienia. W związku z tym, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie wniesione przez skazanego J. S. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 maja 2015 r. Zarządzenie to odmawiało przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie VI K 1821/12 Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, zakończonej prawomocnym wyrokiem. Sąd Najwyższy uznał zażalenie za bezzasadne, w pełni podzielając stanowisko sądu niższej instancji. Stwierdzono, że pismo skazanego nie spełniało wymogów formalnych wniosku o wznowienie postępowania. Skazany powoływał się na przepis dotyczący stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności z Konstytucją RP przepisu prawnego, na podstawie którego wydano orzeczenie, jednakże takie rozstrzygnięcie Trybunału nie zapadło w tej sprawie. Ponadto, w sprawie nie stosowano art. 75 § 1 k.k. Skazany odwoływał się również do błędów postępowania dowodowego, które nie stanowią przesłanki do wznowienia postępowania. Sąd uznał, że nie było potrzeby wzywania do uzupełnienia braków formalnych, a wystarczające było poinformowanie skazanego o przyczynach odrzucenia pisma. Wskazano, że ewentualny wniosek o wznowienie postępowania powinien być złożony zgodnie z właściwymi przepisami procedury karnej, w tym przez adwokata.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, pismo skazanego nie spełnia wymogów formalnych wniosku o wznowienie postępowania.
Uzasadnienie
Pismo skazanego nie dotyczyło stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności z Konstytucją RP przepisu prawnego, na podstawie którego wydano orzeczenie, ani nie wskazywało na inne przesłanki wznowienia postępowania, a jedynie na błędy postępowania dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy zaskarżonego zarządzenia
Strona wygrywająca
Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (2)
Pomocnicze
k.p.k. art. 545 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Wniosek o wznowienie postępowania powinien być złożony w imieniu skazanego przez adwokata.
k.k. art. 75 § § 1
Kodeks karny
Nie miał zastosowania w sprawie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pismo skazanego nie spełnia wymogów formalnych wniosku o wznowienie postępowania. Nie zapadło rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego podważające podstawy skazania. Nie stosowano art. 75 § 1 k.k. Skazany powołuje się na błędy postępowania dowodowego, a nie na przesłanki wznowienia.
Godne uwagi sformułowania
pismo skazanego nie spełnia jakichkolwiek wymogów wniosku o wznowienie postepowania nie ma potrzeby wzywania skazanego do uzupełniania braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, skoro jego pismo w najmniejszym stopniu wnioskiem takim nie jest
Skład orzekający
Jerzy Grubba
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty wniosków o wznowienie postępowania karnego i wymogi formalne."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku spełnienia wymogów formalnych wniosku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy braku spełnienia wymogów formalnych wniosku o wznowienie postępowania, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KZ 25/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie J. S., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2015 r., zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 6 maja 2015 r. (II AKo 92/15) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie VI K 1821/12 Sądu Rejonowego dla Lodzi Śródmieścia w Łodzi zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 10 lipca 2013 r., utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 21 listopada 2013 r. w sprawie V Ka 1386/13, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Zażalenie wnioskodawcy jest bezzasadne. W pełni zgodzić należy się ze stanowiskiem zaprezentowanym w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia. Pismo skazanego nie spełnia jakichkolwiek wymogów wniosku o wznowienie postepowania. Wskazuje co prawda przepis procedury karnej odnoszący się do wznowienia postepowania, lecz dotyczy on stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności z Konstytucją RP przepisu prawnego, na podstawie którego wydano orzeczenie rozstrzygające sprawę. Oczywistym jest, że przed Trybunałem Konstytucyjnym nie zapadło takie rozstrzygnięcie, które podważałoby podstawy skazania J. S. Równie prawidłowo wskazano w skarżonym zarządzeniu, że w sprawie, o wznowienie której wnosił skazany, nie stosowano w ogóle art. 75§1 k.k. Do zupełnie innych okoliczności skazany odwołał się w zażaleniu na przedmiotowe zarządzenie. I tutaj jednak, powołuje się on, na popełnione w jego ocenie podczas rozpoznawania sprawy, błędy postepowania dowodowego, nie zaś na przesłanki mogące powodować wznowienie postępowania. Słusznie zatem oceniono, że nie ma potrzeby wzywania skazanego do uzupełniania braków formalnych wniosku o wznowienie postępowania, skoro jego pismo w najmniejszym stopniu wnioskiem takim nie jest. Co więcej, w tej sytuacji wystarczające było poinformowanie o tym skazanego pismem. O ile zaś skazany chciałby domagać się w przyszłości wznowienia postępowania w sprawie VI K 1821/12 winien uczynić to w sposób odpowiadający właściwym przepisom procedury karnej. W szczególności powinien to uczynić w jego imieniu adwokat – art. 545§2 k.p.k. W tym celu winien albo ustanowić pełnomocnika z wyboru albo zwrócić się o przyznanie mu takiego z urzędu. Powyższe powoduje, że zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI