II KZ 23/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie oskarżonej na zastosowanie tymczasowego aresztowania z powodu wniesienia go po terminie.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie oskarżonej B. P. na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania. Oskarżona złożyła własne zażalenie, które wpłynęło po terminie, mimo że jej obrońca również złożył zażalenie w ustawowym terminie. Sąd Najwyższy, stwierdzając uchybienie terminu, pozostawił zażalenie oskarżonej bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie oskarżonej B. P. na postanowienie o zastosowaniu wobec niej tymczasowego aresztowania. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji obrońcy, uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, jednocześnie stosując wobec oskarżonej tymczasowe aresztowanie na okres 3 miesięcy. Oskarżona złożyła własnoręcznie sporządzone zażalenie na postanowienie o aresztowaniu, które wpłynęło do Sądu Najwyższego po terminie. Sąd Najwyższy, stwierdzając, że zażalenie zostało wniesione po upływie 7-dniowego terminu, pozostawił je bez rozpoznania, zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, zażalenie złożone po upływie terminu powinno zostać pozostawione bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że oskarżona wniosła zażalenie na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania po upływie 7-dniowego terminu do jego złożenia. Zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k., środek odwoławczy wniesiony po terminie pozostawia się bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie zażalenia bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. P. | osoba_fizyczna | oskarżona |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 430 § 1
Kodeks postępowania karnego
Środek odwoławczy pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 k.p.k. (tj. środek został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalny z mocy ustawy) albo jeżeli przyjęcie środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 429 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa przesłanki niedopuszczalności środka odwoławczego, w tym wniesienie po terminie.
k.p.k. art. 538 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy stosowania środków zapobiegawczych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.
k.p.k. art. 248 § 1
Kodeks postępowania karnego
Reguluje zasady stosowania tymczasowego aresztowania.
k.p.k. art. 258 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania.
k.p.k. art. 258 § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania.
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
Dotyczy oszustwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu.
Godne uwagi sformułowania
zażalenie pozostawić bez rozpoznania upływ 7 dniowego terminu do złożenia tego środka odwoławczego środek odwoławczy pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 k.p.k.
Skład orzekający
Eugeniusz Wildowicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Stosowanie przepisów k.p.k. dotyczących terminów w postępowaniu odwoławczym, w szczególności w kontekście środków zapobiegawczych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie oskarżony złożył własne zażalenie po terminie, mimo działania obrońcy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy uchybienia terminowi przez stronę, co nie czyni jej szczególnie interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KZ 23/23 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie B. P. oskarżonej z art. 286 § 1 k.k. i in. na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 21 marca 2023 r. zażalenia oskarżonej na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II KK 79/22, o zastosowaniu tymczasowego aresztowania na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. postanowił: zażalenie pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji obrońcy B. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2021 r., sygn. akt II AKa 69/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt IV K 378/12, którym B. P. została skazana na karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przypisane jej czyny z art. 286 § 1 k.k. i. in. - wyrokiem z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. akt II KK 79/22, uchylił wyrok Sądu odwoławczego i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Jednocześnie, na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 248 § 1 k.p.k. i art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.k., zastosował wobec oskarżone j środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, tj. od dnia 8 lutego 2023 r., godz. 12.30 do dnia 8 maja 2023 r., godz. 12.30. Odpis postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania został doręczony oskarżonej w dniu 15 lutego 2023 r. (informacja Aresztu Śledczego w L. - k. 7 akt SN). W dniu 15 lutego 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło zażalenie obrońcy oskarżonej na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania. Sąd Najwyższy po rozpoznaniu tego zażalenia, postanowieniem z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt II KZ 15/23, utrzymał to postanowienie w mocy. W dniu 28 lutego 2023 r. (data stempla pocztowego) oskarżona złożyła własnoręcznie sporządzone zażalenie na postanowienie o zastosowaniu wobec niej tymczasowego aresztowania, nazywając je załącznikiem do zażalenia obrońcy. Pismo to wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 8 marca 2023 r. Zostało potraktowane jako zażalenie oskarżonej na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, zarejestrowane pod sygnaturą II KZ 23/23 i przekazane do rozpoznania. Sąd Najwyższy, po zapoznaniu się z aktami sprawy i pozyskaniu z Aresztu Śledczego w L. informacji, że oskarżona odebrała postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania w dniu 15 lutego 2023 r., a nadane przez nią pismo nie zostało przekazane za pośrednictwem Aresztu Śledczego (k. 7- 8 akt SN), a zatem o dacie jego nadania decyduje data stempla pocztowego na kopercie, wskazująca na dzień 28 lutego 2023 r., stwierdził, że B. P. złożyła zażalenie na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania już po upływie 7 dniowego terminu do złożenia tego środka odwoławczego. Ten bowiem upłynął w dniu 22 lutego 2023 r. Zgodnie z treścią art. 430 § 1 k.p.k., środek odwoławczy pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 k.p.k. (tj. środek został wniesiony po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalny z mocy ustawy) albo jeżeli przyjęcie środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu. Stosownie do powyższego, ponieważ oskarżona wniosła zażalenie w dniu 28 lutego 2023 r., a więc sześć dni po upływie terminu zawitego do jego złożenia, należało pozostawić ten środek odwoławczy bez rozpoznania. Mając to na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI