II KZ 22/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie obrońcy na postanowienie o tymczasowym aresztowaniu, które było już przedmiotem kontroli instancyjnej.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy na postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec K.U. Sąd stwierdził, że postanowienie to było już przedmiotem kontroli Sądu Najwyższego na skutek zażalenia samego oskarżonego i zostało utrzymane w mocy. Ponieważ nie wniesiono nowych zarzutów, sąd pozostawił zażalenie obrońcy bez rozpoznania z powodu przeszkody prawomocnego zakończenia postępowania w tej materii.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego K.U. na postanowienie o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania. Sąd przypomniał, że wyrokiem z dnia 15 lutego 2023 r. uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Bezpośrednio po tym, na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k., zastosował wobec K.U. tymczasowe aresztowanie na okres 3 miesięcy. Postanowienie to zostało zaskarżone przez obrońcę, który zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego. Jednakże, Sąd Najwyższy zauważył, że wcześniej, w dniu 14 marca 2023 r., rozpoznał osobiste zażalenie oskarżonego na to samo postanowienie i utrzymał je w mocy (sygn. akt II KZ 21/22). W związku z tym, sąd uznał, że zażalenie obrońcy należało pozostawić bez rozpoznania, powołując się na przeszkodę prawomocnego zakończenia postępowania w tej materii oraz brak nowych zarzutów. Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo w tym zakresie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd nie powinien ponownie rozpoznawać zażalenia, jeśli postanowienie było już przedmiotem kontroli Sądu Najwyższego i zostało utrzymane w mocy, z powodu przeszkody prawomocnego zakończenia postępowania w tej materii.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym sprawa, która została już prawomocnie zakończona w danej instancji, nie może być ponownie rozpoznawana. Dotyczy to również postanowień o środkach zapobiegawczych, jeśli zostały one już poddane kontroli instancyjnej i utrzymane w mocy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zażalenie pozostawiono bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. U. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 430 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 538 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 258 § 3
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania było już przedmiotem kontroli Sądu Najwyższego i zostało utrzymane w mocy. Zażalenie obrońcy nie zawiera nowych zarzutów, które nie byłyby już przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego.
Godne uwagi sformułowania
przeszkoda prawomocnego zakończenia postępowania w tej materii nie podniesione inne i nowe zarzuty, które nie byłyby już przedmiotem rozważań i ich oceny przez Sąd Najwyższy
Skład orzekający
Andrzej Siuchniński
przewodniczący
Kazimierz Klugiewicz
sprawozdawca
Eugeniusz Wildowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania zażaleń na środki zapobiegawcze, w szczególności w kontekście prawomocności orzeczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy to samo postanowienie było już przedmiotem kontroli Sądu Najwyższego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy kwestii prawomocności orzeczeń w kontekście środków zapobiegawczych, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN II KZ 22/23 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Siuchniński (przewodniczący) SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca) SSN Eugeniusz Wildowicz Protokolant Anna Janczak w sprawie K. U. oskarżonego z art. 258 § 3 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 marca 2023 r., zażalenia obrońcy oskarżonego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt II KK 571/22, o zastosowaniu tymczasowego aresztowania, na podstawie art. 430 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł: zażalenie pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji wniesionej przez obrońcę K. U., wyrokiem z dnia 15 lutego 2023 r., sygn. akt II KK 571/22, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie i sprawę przekazał temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Bezpośrednio po ogłoszeniu powyższego wyroku postanowił, na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k., zastosować wobec K. U. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, liczony od dnia 15 lutego 2023 r. r., godz. 13:45 do dnia 16 maja 2023 r. godz. 13:45. Postanowienie to zostało zaskarżone przez obrońcę oskarżonego, który – podnosząc zarzut obrazy przepisów prawa procesowego – art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. poprzez bezzasadne przyjęcie, że istnieje uzasadniona obawa, iż oskarżony może w bezprawny sposób utrudniać postępowanie – wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uchylenie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Wcześniej jednak, bo w dniu 14 marca 2023 r., Sąd Najwyższy rozpoznając osobiste zażalenie oskarżonego K.U., zaskarżone postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2023 r. utrzymał w mocy (II KZ 21/22). Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie obrońcy oskarżonego należało pozostawić bez rozpoznania. Sąd Najwyższy – w tym składzie - podziela bowiem pogląd, że skoro zaskarżone przez obrońcę oskarżonego postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania było już przedmiotem kontroli Sądu Najwyższego na skutek rozpoznania zażalenia samego oskarżonego i zostało ono utrzymane w mocy, to nie powinno być ponownie rozpoznawane z powodu przeszkody prawomocnego zakończenia postępowania w tej materii (zob. u. SN z dnia 21 października 2003 roku, I KZP 31/03, OSNKW 11/03 poz. 95; postanowienie SN z dnia 4.12.2006 r., WZ 50/06; postanowienie SA w Krakowie z dnia 25.01.2007 r., II Akz 33/07). Nie bez znaczenia w tym zakresie jest i to, że we wniesionym zażaleniu obrońcy oskarżonego nie zostały podniesione inne i nowe zarzuty, które nie byłyby już przedmiotem rozważań i ich oceny przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 marca 2023 r. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. ał
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI