II Kz 219/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła zażalenia prokuratora na postanowienie Sądu Rejonowego w Tarnowie, który stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania sprawy dotyczącej przywłaszczenia karty SIM i wyłudzenia usług telekomunikacyjnych, kwalifikując te czyny jako przestępstwo z art. 284 § 1 kk i przekazując sprawę prokuraturze. Sąd Okręgowy w Tarnowie, rozpoznając zażalenie, uznał je za zasadne. Sąd podkreślił, że czyn nie może być traktowany jako występek z art. 285 § 1 kk, gdyż nie wystąpiło "włączenie się" do urządzenia telefonicznego. Wskazał, że bezprawne korzystanie z karty SIM należącej do innej osoby, polegające na uruchomieniu impulsów telefonicznych na jej rachunek, stanowi wykroczenie z art. 121 § 2 kw. Sąd odniósł się również do kwestii przywłaszczenia, zaznaczając, że w przypadku kradzieży karty SIM nie można mówić o przywłaszczeniu w rozumieniu prawa. Podkreślono, że czyn ten, przy uwzględnieniu kwalifikacji prawnej wskazanej we wniosku o ukaranie, wypełnia znamiona wykroczeń z art. 119 § 1 kw i art. 121 § 2 kw, co czyni właściwym do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w Tarnowie. W konsekwencji Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja rozgraniczenia między wykroczeniem a przestępstwem w kontekście przywłaszczenia karty SIM i wyłudzenia usług telekomunikacyjnych, a także właściwość sądu w takich sprawach.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i kwalifikacji prawnej z okresu wydania orzeczenia.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przywłaszczenie karty SIM i wyłudzenie usług telekomunikacyjnych stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw i art. 121 § 2 kw, czy też przestępstwo z art. 284 § 1 kk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, opisane czyny wypełniają znamiona wykroczeń z art. 119 § 1 kw i art. 121 § 2 kw.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że czyn nie jest przestępstwem z art. 285 § 1 kk, a bezprawne korzystanie z karty SIM należącej do innej osoby, polegające na uruchomieniu impulsów telefonicznych na jej rachunek, stanowi wykroczenie z art. 121 § 2 kw. W przypadku kradzieży karty SIM nie można mówić o przywłaszczeniu. Kwalifikacja prawna wskazana we wniosku o ukaranie jest właściwa.
Jaka jest właściwość sądu do rozpoznania sprawy dotyczącej przywłaszczenia karty SIM i wyłudzenia usług telekomunikacyjnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Właściwy do rozpoznania sprawy jest Sąd Rejonowy w Tarnowie.
Uzasadnienie
Skoro czyny wypełniają znamiona wykroczeń, a nie przestępstwa, właściwym do ich rozpoznania jest sąd rejonowy, a nie prokuratura.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. M. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| K. J. | osoba_fizyczna | obwiniony |
| A. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokurator | organ_państwowy | skarżący |
Przepisy (7)
Główne
kw art. 119 § 1
Kodeks wykroczeń
kw art. 121 § 2
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
kk art. 284 § 1
Kodeks karny
Sąd uznał, że czyn nie realizuje znamion tego przepisu.
kk art. 285 § 1
Kodeks karny
Sąd uznał, że czyn nie realizuje znamion tego przepisu.
k.p.k. art. 437 § 2
Kodeks postępowania karnego
kpw art. 109 § 2
Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia
kk art. 9 § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Czyn polegający na przywłaszczeniu karty SIM i wyłudzeniu usług telekomunikacyjnych wypełnia znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 kw i art. 121 § 2 kw. • W przypadku kradzieży karty SIM nie można mówić o przywłaszczeniu. • Bezprawne korzystanie z karty SIM należącej do innej osoby, polegające na uruchomieniu impulsów telefonicznych na jej rachunek, stanowi wykroczenie z art. 121 § 2 kw.
Odrzucone argumenty
Czyn realizuje znamiona przestępstwa z art. 284 § 1 kk. • Czyn realizuje znamiona przestępstwa z art. 285 § 1 kk.
Godne uwagi sformułowania
Niewątpliwie czyn zarzucany obwinionym nie może być traktowany jako występek z art. 285 § 1 kk gdyż czynnością wykonawczą owego przestępstwa jest „włączenie się” do cudzego urządzenia telefonicznego, które w niniejszej sprawie nie występowało. • W przypadku braku „włączenia się” bezprawne korzystanie wbrew woli abonenta z urządzenia telefonicznego należącego do tegoż polegającego na samoistnym uruchomieniu na jego rachunek impulsów telefonicznych stanowi wykroczenie z art. 121 § 2 kw. • Słusznie zwraca uwagę skarżący, że w tej sytuacji nie może być mowy o przywłaszczeniu, aczkolwiek w opisie czynu zarzuconego błędnie opisano zachowanie obwinionych jako przywłaszczenie. • różnica pomiędzy przestępstwem kradzieży a przestępstwem przywłaszczenia polega na tym, że sprawca kradzieży zabiera z posiadania innej osoby cudze mienie ruchome w celu przywłaszczenia, natomiast sprawca przestępstwa przywłaszczenia, przywłaszcza sobie cudze mienie ruchome, które znalazło się w jego legalnym, nie bezprawnym posiadaniu.
Skład orzekający
Jacek Satko
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja rozgraniczenia między wykroczeniem a przestępstwem w kontekście przywłaszczenia karty SIM i wyłudzenia usług telekomunikacyjnych, a także właściwość sądu w takich sprawach."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i kwalifikacji prawnej z okresu wydania orzeczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne problemy z kwalifikacją prawną czynów w kontekście rozwoju technologicznego i różnic między wykroczeniem a przestępstwem, co jest interesujące dla prawników.
“Karta SIM skradziona, a nie przywłaszczona – Sąd Okręgowy wyjaśnia, kiedy to wykroczenie, a kiedy przestępstwo.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.