II KZ 18/13

Sygn. akt II KZ 18/13 POSTANOWIENIE Dnia 24 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej na posiedzeniu w trybie art. 534 § 1 k.p.k. w zw. z art. 126 § 3 k.p.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 24 maja 2013 r., w sprawie G. S., zażalenia wniesionego przez skazanego, na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 kwietnia 2013r., o nieuwzględnieniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 15 stycznia 2013r., p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny zaskarżonym postanowieniem nie uwzględnił wniosku G. S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku tego Sądu z dnia 15 stycznia 2013r. wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd stwierdził, że skazany nie wykazał, aby uchybienie zawitemu terminowi 7 dni nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. Uznał, że twierdzenia G. S., iż złożył on wniosek w terminie w administracji aresztu śledczego nie znalazły potwierdzenia w informacji tej jednostki. W zażaleniu na to postanowienie skazany nie przedstawił nowej argumentacji podważającej stanowisko Sądu Apelacyjnego. Powtórzył jedynie, że w terminie 7 dni od ogłoszenia wyroku wysłał wniosek o pisemne jego 2 uzasadnienie, że oddał go w administracji aresztu i nie wie co się z nim dalej stało, a nadto w tym czasie był transportowany do W. i miał utrudniony kontakt z obrońcą. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Treść zażalenia nie daje podstaw do jego uwzględnienia. Wszystkie okoliczności w nim zawarte stanowiły powtórzenie treści wniosku o przywrócenie terminu, zapewniającego, że wniosek złożył w dniu 21 lub 22 stycznia 2013r., a następnego dnia został przetransportowany do aresztu we W., skąd wrócił 6 lutego 2013 i nikt nie informował go o tym, że Sąd wniosku nie otrzymał. Bezspornie, wniosek skazanego do Sądu Apelacyjnego nie wpłynął. Co więcej, na żądanie Sądu, Dyrektor Aresztu Śledczego w W. udzielił informacji, że „dokumentacja zebrana w sprawie nie potwierdziła, aby osadzony składał w administracji aresztu ww. wniosek” w okresie od 15 do 22 stycznia 2013 r. (k.406). Sam G. S. wezwany do nadesłania dowodu nadania wniosku, które to wezwanie (k.397) doręczono mu w dniu 4 kwietnia 2013r. (k.399), nie udzielił na nie odpowiedzi. W tym stanie rzeczy trzeba stwierdzić, że zapewnienia skazanego o złożeniu wniosku pozostają całkowicie gołosłowne, a wprost przeczy im informacja Dyrektora AŚ, co do której brak podstaw kwestionowania rzetelności. Sąd Apelacyjny dysponując przedstawionym materiałem miał podstawy do takiego rozstrzygnięcia, jakie wyrażono w zaskarżonym postanowieniu. W konsekwencji zażalenie skazanego na uwzględnienie nie zasługiwało, a zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy. Niezależnie od powyższego należy poinformować skazanego, że wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem złożyła jego obrońca z wyboru i odpisy te zostały jej doręczone w dniu 22 kwietnia 2013r. (k. 410), a więc obrońca ma możliwość wniesienia kasacji. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.