II KZ 15/16

Sąd Najwyższy2016-06-15
SNKarnepostępowanie karneNiskanajwyższy
kasacjapostępowanie karnesąd najwyższysąd rejonowyzażalenieniedopuszczalność

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną z mocy ustawy z powodu braku postępowania odwoławczego.

Skazany G.W. wniósł kasację od wyroku Sądu Rejonowego, jednak Przewodnicząca Sądu Rejonowego odmówiła jej przyjęcia, wskazując na braki formalne i niedopuszczalność kasacji w sytuacji braku postępowania odwoławczego. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego na to zarządzenie. Stwierdził, że kasacja mogła być wniesiona jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a w tej sprawie postępowanie odwoławcze nie było prowadzone. W związku z tym, uznał zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji za prawidłowe i utrzymał je w mocy.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego G.W. na zarządzenie Przewodniczącej III Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2016r., które odmówiło przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 3 grudnia 2013r. w sprawie III K 1205/12. Sąd Najwyższy uznał zażalenie skazanego za bezzasadne w stopniu oczywistym. Zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja może być wniesiona jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego. W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze nie było prowadzone, a sprawa zakończyła się wyrokiem sądu pierwszej instancji. W związku z tym wniesienie kasacji było niedopuszczalne z mocy ustawy, niezależnie od braków formalnych. Przewodnicząca Sądu Rejonowego prawidłowo odmówiła przyjęcia skargi na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy przypomniał również skazanemu o jego udziale w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. W konsekwencji, Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, kasacja może być wniesiona jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 519 k.p.k., kasacja jest środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego. Brak postępowania odwoławczego oznacza, że wyrok sądu pierwszej instancji nie może być przedmiotem kasacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
G. W.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 519

Kodeks postępowania karnego

Kasacja może być wniesiona jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego.

k.p.k. art. 530 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Przewodniczący odmawia przyjęcia kasacji, jeżeli jest ona niedopuszczalna.

Pomocnicze

k.p.k. art. 429 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Sąd odwoławczy nie może wydać na niekorzyść oskarżonego orzeczenia reformatoryjnego, jeżeli uwzględnił tylko środki odwoławcze wniesione na jego korzyść.

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Sąd odwoławczy utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie, jeżeli orzeka na zasadach określonych w art. 438, albo je unieważnia lub zmienia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Kasacja wniesiona od wyroku sądu pierwszej instancji, gdy nie było postępowania odwoławczego, jest niedopuszczalna z mocy ustawy. Zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji jest prawidłowe, gdy kasacja jest niedopuszczalna.

Odrzucone argumenty

Argumenty skazanego podważające zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.

Godne uwagi sformułowania

kasacja jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego postępowanie odwoławcze w ogóle nie było prowadzone wniesienie kasacji [...] było niedopuszczalne z mocy ustawy

Skład orzekający

Jerzy Grubba

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Niedopuszczalność kasacji w przypadku braku postępowania odwoławczego."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie specyficznej sytuacji braku postępowania odwoławczego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Jest to rutynowe postanowienie Sądu Najwyższego dotyczące formalnych wymogów wniesienia kasacji, bez głębszych analiz prawnych czy nietypowych faktów.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II KZ 15/16
POSTANOWIENIE
Dnia 15 czerwca 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie
G. W.
skazanego z art. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 15 czerwca 2016r.,
zażalenia skazanego
na zarządzenie Przewodniczącej III Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2016r. (III K 1205/12)
o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Rejonowego
dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013r. w sprawie III K 1205/12,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
Zażalenie skazanego jest bezzasadne w stopniu oczywistym.
Zgodnie z dyspozycją art. 519 k.p.k. strona możne
wnieść kasację jedynie od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego. W niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze w ogóle nie było prowadzone i zakończyło się przed sądem I instancji wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013r. w sprawie III K 1205/12, a zatem wniesienie kasacji przez skazanego (niezależnie od braków formalnych, którymi jest ona dotknięta) było niedopuszczalne z mocy ustawy.
W tej sytuacji Przewodnicząca III Wydziału Karnego Sądu Rejonowego dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie na podstawie art. 530§2 k.p.k., przy zastosowaniu art. 429§1 k.p.k., prawidłowo odmówiła przyjęcia tej skargi.
Powyższe powoduje, że zażalenie skazanego nie zasługiwało na uwzględnienie.
Jedynie zatem na marginesie, wypada przypomnieć skazanemu, że otrzymał on akt oskarżenia, który osobiście pokwitował w dniu 11 stycznia 2013r. (k.71), a następnie brał osobisty udział w rozprawie, podczas której, w dniu 4 kwietnia 2014r., prokurator odczytał akt oskarżenia, a następnie skazany składał wyjaśnienia (k. 96 i następne).
Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI