II KZ 1/13

Sąd Najwyższy2013-01-15
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
przywrócenie terminuuzasadnienie wyrokutermin zawitybezskuteczność czynnościpostępowanie karneSąd Najwyższyzażalenie

Podsumowanie

Sąd Najwyższy zmienił postanowienie sądu okręgowego, uznając wniosek skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku za bezskuteczny z powodu uchybienia terminu zawitego.

Skazany L.F. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł., który odmówił mu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Sąd Okręgowy uznał wniosek za spóźniony i nie wykazał przekonywujących przyczyn uchybienia terminu. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, stwierdził, że Sąd Okręgowy nie powinien był merytorycznie rozpoznawać sprawy, lecz od razu uznać wniosek za bezskuteczny z powodu uchybienia terminu zawitego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego L.F. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 9 listopada 2012 r., które odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 11 września 2012 r. Skazany wniósł zażalenie, twierdząc, że postanowienie sądu okręgowego odbiega od stanu rzeczywistego. Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie nie jest zasadne, ale zmienił zaskarżone postanowienie. Sąd Okręgowy odmówił przywrócenia terminu z dwóch powodów: spóźnienia wniosku (po upływie 7 dni od ustania przeszkody) oraz braku wykazania przekonywujących przyczyn uchybienia terminu. Sąd Najwyższy podkreślił, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma charakter zawity (art. 126 § 1 k.p.k.), a czynność dokonana po jego upływie jest bezskuteczna (art. 122 § 1 k.p.k.). Skoro Sąd Okręgowy ustalił, że wniosek został złożony po upływie 7 dni od daty ustania przeszkody, powinien był na podstawie art. 122 § 1 k.p.k. uznać go za bezskuteczny. Sąd Najwyższy zmienił więc postanowienie sądu okręgowego, przyjmując jako podstawę art. 122 § 1 k.p.k. i uznając wniosek skazanego za bezskuteczny. Jednocześnie, wobec prawidłowego ustalenia uchybienia terminu zawitego, zaskarżone postanowienie w pozostałym zakresie zostało utrzymane w mocy.

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, wniosek taki powinien zostać uznany za bezskuteczny.

Uzasadnienie

Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma charakter zawity, a czynność procesowa dokonana po jego upływie jest bezskuteczna. Sąd powinien od razu uznać wniosek za bezskuteczny, nie przystępując do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zmiana postanowienia i utrzymanie w mocy w pozostałym zakresie

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (uznał wniosek za bezskuteczny)

Strony

NazwaTypRola
L. F.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (3)

Główne

k.p.k. art. 122 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Czynność procesowa dokonana po upływie terminu zawitego jest bezskuteczna.

Pomocnicze

k.p.k. art. 126 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma charakter zawity.

k.p.k. art. 459 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Na postanowienie zamykające drogę do wydania wyroku w postępowaniu kasacyjnym przysługuje zażalenie.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Uchybienie terminu zawitego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Bezskuteczność czynności procesowej dokonanej po upływie terminu zawitego.

Odrzucone argumenty

Zaskarżone postanowienie odbiega od stanu rzeczywistego dotyczącego osoby skazanego.

Godne uwagi sformułowania

termin 7-dniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma bowiem charakter zawity czynność procesowa dokonana po upływie tego terminu jest bezskuteczna Sąd Okręgowy nie powinien w ogóle przystąpić do merytorycznego rozpoznania sprawy

Skład orzekający

Dariusz Świecki

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących terminów zawitych w postępowaniu karnym oraz bezskuteczności czynności procesowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z wnioskiem o uzasadnienie wyroku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii proceduralnej w postępowaniu karnym, a jej rozstrzygnięcie opiera się na standardowej interpretacji przepisów dotyczących terminów.

Sektor

inne

Lexedit — asystent AI dla prawników

Analizuj umowy, identyfikuj ryzyka i edytuj dokumenty z pomocą AI. Wrażliwe dane są anonimizowane zanim opuszczą Twój komputer.

Analiza umów

Ryzyka, klauzule i rekomendacje w trybie śledzenia zmian

Pełna anonimizacja

Dane osobowe usuwane lokalnie przed wysyłką do AI

Bezpieczeństwo danych

Szyfrowanie, brak trenowania modeli na Twoich dokumentach

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II KZ 1/13
POSTANOWIENIE
Dnia 15 stycznia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki
w sprawie
L. F.
‎
skazanego za przestępstwo z art. 276 kk
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 15 stycznia 2013 r.,
‎
zażalenia L. F. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł.
‎
z dnia 9 listopada 2012 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku
p o s t a n o w i ł:
1. zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że za
podstawę jego wydania przyjąć art. 122 § 1 kpk i uznać
wniosek skazanego o przywrócenie terminu do złożenia
wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia
wyroku za bezskuteczny,
2. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie w pozostałym
zakresie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniosku skazanego o przywrócenie terminu
do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu z dnia 11 września 2012 r. Na to postanowienie zażalenie wniósł skazany, w którym podniósł, że zaskarżone postanowienie swoją treścią zdecydowanie odbiega od stanu rzeczywistego dotyczącego jego osoby. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne. Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem odmówił skazanemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dwóch powodów. Pierwszy, że przedmiotowy wniosek był spóźniony, gdyż wniesiono go po upływie zawitego 7 dniowego terminu od dnia ustania przeszkody. Drugi, że skazany nie wykazał żadnych przekonywujących przyczyn, które uniemożliwiły mu złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie.
Trzeba jednak zauważyć, że w przedstawionej sytuacji procesowej Sąd Okręgowy nie powinien w ogóle przystąpić do merytorycznego rozpoznania sprawy. Termin 7- dniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu ma bowiem charakter zawity (art. 126 § 1 k.p.k.). Oznacza to, że czynność procesowa dokonana po upływie tego terminu jest bezskuteczna (art. 122 § 1 k.p.k.). Sąd Okręgowy ustalił, że wniosek o przywrócenie terminu skazany złożył po upływie 7 dni od daty ustania przeszkody. W konsekwencji, na podstawie art. 122 § 1 k.p.k., powinien ten wniosek uznać za bezskuteczny. Na to postanowienie, jako zamykające drogę do wydania wyroku w postępowaniu kasacyjnym, przysługuje także zażalenie (art. 459 § 1 k.p.k.).
W tym stanie rzeczy, skoro zaistniała okoliczność związana z uchybieniem terminu zawitego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, to należało zmienić zaskarżone postanowienie, dostosowując treść rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego do wskazanego jako pierwszy powodu jego wydania. Natomiast wobec prawidłowego ustalenia, że doszło do uchybienia zawitego terminu, zaskarżone postanowienie w tym zakresie zostało utrzymane w mocy.
Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.