Orzeczenie · 2014-05-13

II Kp 97/14

Sąd
Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie
Miejsce
Dzierżoniów
Data
2014-05-13
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuNiskarejonowy
naruszenie miru domowegokradzieżzniszczenie mieniaodmowa wszczęcia dochodzeniapostanowieniezażaleniezeznania świadkówstan faktycznyznamiona czynu zabronionego

Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie, II Wydział Karny, rozpoznał zażalenie I. C. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w D. z dnia 17 grudnia 2013 r., zatwierdzone 27 grudnia 2013 r., o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie o czyny z art. 193 k.k. (naruszenie miru domowego), art. 278 § 1 i 5 k.k. (kradzież) oraz art. 288 § 1 k.k. (zniszczenie mienia). Skarżąca zarzucała organom ścigania ustalenie błędnego stanu faktycznego, nieprawidłowe wyjaśnienie okoliczności zdarzeń, fałszywe zeznania świadków oraz niekompletność akt sprawy. Sąd, po analizie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym zeznań świadków H. P., B. C., W. S., T. K., T. R. i M. C. (2), doszedł do wniosku, że zarzucane czyny nie zawierają znamion czynów zabronionych lub brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie ich popełnienia. W szczególności, sąd ustalił, że H. P. nabyła mieszkanie w drodze licytacji komorniczej, a działania związane z wymianą zamka i wyniesieniem rzeczy należących do poprzedniej lokatorki, D. C., nie stanowiły przestępstwa. Zeznania świadków nie potwierdziły wersji skarżącej o kradzieży pieniędzy i karty bankomatowej, a także o umyślnym zniszczeniu mienia. Sąd podkreślił również, że D. C., jako pokrzywdzona w zakresie zniszczenia mienia, nie złożyła wniosku o ściganie, co jest warunkiem wszczęcia postępowania w tym zakresie. Wobec powyższego, sąd nie uwzględnił zażalenia i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Niska
Do czego można powołać

Interpretacja znamion przestępstw z art. 193 k.k., art. 278 k.k. i art. 288 k.k. w kontekście sporów cywilnych o własność nieruchomości i eksmisji.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie stanowi przełomowej wykładni prawa. Podkreśla subsydiarną rolę prawa karnego wobec prawa cywilnego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy czyn polegający na wtargnięciu do mieszkania, zaborze pieniędzy i karty bankomatowej oraz wyniesieniu mebli, które uległy zniszczeniu, wypełnia znamiona przestępstw z art. 193 k.k., art. 278 § 1 i 5 k.k. oraz art. 288 § 1 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, czyny te nie wypełniają znamion wskazanych przestępstw.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że wtargnięcie do mieszkania nie stanowiło naruszenia miru domowego, gdyż mieszkanie zostało nabyte w drodze licytacji komorniczej, a działania polegały na wymianie zamka. Brak było danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie kradzieży pieniędzy i karty bankomatowej, a zeznania świadków nie potwierdziły wersji skarżącej. Wyniesienie mebli nie wypełniło znamion zniszczenia mienia, gdyż było to działanie poprzedzone wezwaniami do opróżnienia lokalu, a samo wyniesienie nie stanowiło umyślnego zniszczenia.

Czy istnieją wystarczające dowody uzasadniające podejrzenie popełnienia przestępstwa kradzieży?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu.

Uzasadnienie

Świadkowie nie potwierdzili wersji skarżącej o kradzieży pieniędzy i karty bankomatowej. Wersje dotyczące kwoty kradzieży były rozbieżne, a sama skarżąca nie wspomniała policjantom o kradzieży karty bankomatowej.

Czy czyn polegający na wyniesieniu mebli z mieszkania, które następnie uległy zniszczeniu, wypełnia znamiona przestępstwa z art. 288 § 1 k.k.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, czyn ten nie wypełnia znamion umyślnego zniszczenia lub uszkodzenia mienia.

Uzasadnienie

Zachowanie polegające na wyniesieniu mebli nie wypełnia znamion umyślnego zniszczenia lub uszkodzenia mienia w rozumieniu art. 288 § 1 k.k. Ponadto, dla wszczęcia postępowania o zniszczenie mienia wymagany jest wniosek pokrzywdzonego, który nie został złożony przez D. C.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Nie uwzględnić zażalenia i utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
Strona wygrywająca
Prokuratura Rejonowa w D.

Strony

NazwaTypRola
I. C.osoba_fizycznaskarżąca
Prokuratura Rejonowa w D.organ_państwowyorgan prowadzący postępowanie
D. C.osoba_fizycznapokrzywdzona
H. P.osoba_fizycznauczestnik postępowania
B. C.osoba_fizycznaświadek
W. S.osoba_fizycznaświadek
T. R.osoba_fizycznaświadek
M. K.osoba_fizycznaświadek
T. K.osoba_fizycznaświadek
M. C. (1)osoba_fizycznaświadek
M. C. (2)osoba_fizycznaświadek

Przepisy (6)

Główne

k.k. art. 193

Kodeks karny

k.k. art. 278 § § 1 i 5

Kodeks karny

k.k. art. 288 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 465 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 329 § § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 288 § § 4

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zebrany materiał dowodowy nie potwierdza wersji skarżącej. • Zarzucane czyny nie wypełniają znamion przestępstw. • Brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu. • D. C. nie złożyła wniosku o ściganie w sprawie zniszczenia mienia.

Odrzucone argumenty

Organy ścigania ustaliły błędny stan faktyczny. • Nie wyjaśniono wszystkich okoliczności sprawy. • H. P. i inne osoby składały fałszywe zeznania. • Akta są niekompletne. • Świadkowie zeznają bezpodstawnie, są to pomówienia i oszczerstwa.

Godne uwagi sformułowania

czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego • brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu • nie można zgodzić się z argumentami, że nie wyjaśniono wszystkich okoliczności spawy • zgromadzony materiał nie potwierdza okoliczności opisanych przez skarżącą w zawiadomieniu • nie sposób przyjąć na podstawie dostępnych dowodów, aby zarzucany czyn polegający na uszkodzeniu mienia w postaci wyniesienia z mieszkania mebli itp., wyczerpywał znamiona umyślnego zniszczenia lub uszkodzenia mienia w rozumieniu art. 288 § 1 k.k. popełnionego umyślnie • postępowanie karne nie ma jednak na celu ustalenia, uregulowania stosunków prawnych, cywilnych, ale pełni do prawa cywilnego rolę subsydiarną

Skład orzekający

Magdalena Kuczka

przewodnicząca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstw z art. 193 k.k., art. 278 k.k. i art. 288 k.k. w kontekście sporów cywilnych o własność nieruchomości i eksmisji."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie stanowi przełomowej wykładni prawa. Podkreśla subsydiarną rolę prawa karnego wobec prawa cywilnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ilustruje typowy konflikt wynikający z eksmisji i próby przypisania działań związanych z opróżnianiem lokalu znamion przestępstwa. Pokazuje, jak ważne jest rozróżnienie między odpowiedzialnością karną a cywilną.

Czy eksmisja to kradzież? Sąd wyjaśnia granice prawa karnego.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst