II KP 745/23

Sąd rozpatrywał zażalenie Delegatury Najwyższej Izby Kontroli na postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie utrudniania kontrolerom NIK wykonywania czynności służbowych poprzez nieprzedstawienie dokumentów. Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do dalszego prowadzenia prokuratorowi. Sąd uznał, że choć nie wszystkie argumenty zażalenia były zasadne, okoliczności sprawy nie zostały wystarczająco wyjaśnione. Podkreślono potrzebę wnikliwego zbadania sytuacji kwestionowania uprawnień organu kontrolnego, wskazując na równowagę między zasadą legalności działania organów władzy a zapobieganiem chaosowi prawnemu. Wskazano na niepełne postępowanie dowodowe, w tym pobieżne przesłuchanie świadków, i konieczność szczegółowego przesłuchania ich na okoliczność posiadanych opinii prawnych i podjętej decyzji o odmowie kontroli. Sąd zaznaczył, że ani prokurator, ani sąd nie mają kompetencji do wiążącego przesądzania o kompetencjach NIK, a jedynie do wykładni prawa w konkretnej sprawie. Wskazano na potrzebę analizy orzecznictwa i doktryny w celu ustalenia dominującego poglądu w kwestii interpretacji przepisu. Sąd podkreślił również, że należy zapoznać się ze źródłowymi opiniami prawnymi, na które powoływała się fundacja. Sąd nie podzielił wniosku, że ustawa o fundacjach regulująca nadzór wyklucza kontrolę przez inne organy. Zaznaczono, że przestępstwo z art. 98 ustawy o NIK można popełnić tylko umyślnie, co wymaga ustalenia treści opinii prawnych i innych okoliczności.

Zagadnienia prawne (2)