II Kp 53/14

Odpowiedź sądu

Nie, niepowrót z przepustki systemowej nie wyczerpuje znamion czynu z art. 242 § 2 k.k., ponieważ przepis ten dotyczy zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego bez dozoru, a przepustka systemowa jest odrębną kategorią.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że przepustka systemowa (art. 91 pkt 7 k.k.w.) jest odmienna od zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego bez dozoru (art. 138 § 1 pkt 8 k.k.w.). Niepowrót z takiej przepustki nie jest penalizowany przez art. 242 § 2 k.k. Sąd podkreślił, że brak dozoru jest warunkiem sine qua non przestępstwa z art. 242 § 2 k.k., a jakość i incydentalność dozoru w tym przypadku nie wykluczały jego istnienia.

Odpowiedź sądu

Kwestia ta wymaga ponownego rozważenia i wyjaśnienia, w szczególności poprzez ponowne przesłuchanie osadzonego w celu ustalenia jego zamiaru.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że incydentalność dozoru sprawowanego przez funkcjonariusza nie uprawnia do jednoznacznego stwierdzenia, że dozoru nie było. Fizyczna niemożność jednoczesnego kontrolowania przez jednego funkcjonariusza kilku osadzonych w różnych miejscach nie oznacza braku dozoru. Sąd wskazał na potrzebę ponownego przesłuchania osadzonego w celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących jego zamiaru.

Odpowiedź sądu

Rozważania Prokuratora wykluczające taką możliwość są zbyt daleko idące i wymagają dalszej analizy.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nie można autorytatywnie stwierdzić, że osadzony nie korzystał z przepustki systemowej tylko dlatego, że brał udział w zajęciach. Możliwe jest teoretyczne rozważanie podziału czasu przebywania osadzonych poza aresztem, gdzie częściowo uczestniczono w zajęciach, a częściowo korzystano z przepustek systemowych.