II KP 440/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Dzierżoniowie rozpoznał zażalenie pełnomocnika pokrzywdzonej M. K. (1) na postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie o czyn z art. 177 § 2 k.k. Postanowieniem z dnia 26 września 2014 roku Prokuratura Rejonowa w D. umorzyła śledztwo dotyczące nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, które skutkowało śmiercią M. K. (2). Umorzenie nastąpiło z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu. W uzasadnieniu wskazano na rozbieżne zeznania świadków dotyczące kierunku poruszania się pieszego oraz na opinie biegłych, które przedstawiały dwie możliwe wersje zdarzenia. Po uwzględnieniu wcześniejszego zażalenia pokrzywdzonej przeprowadzono dodatkowe czynności dowodowe, jednakże opinie biegłych nadal wskazywały na dwie możliwe wersje przebiegu wypadku, co uniemożliwiło jednoznaczne ustalenie winy kierowcy. Zastosowano zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść podejrzanego (art. 5 § 2 k.p.k.). Pełnomocnik pokrzywdzonej zarzucił, że nie wykorzystano wszystkich możliwości dowodowych, w tym nie zlecono opinii Instytutowi Ekspertyz Sądowych w Krakowie, oraz że dowody nie miały tożsamego waloru. Sąd nie uwzględnił zażalenia, uznając decyzję prokuratora za trafną. Podkreślono, że zebrany materiał dowodowy, w tym opinie biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków i medycyny sądowej, nie pozwolił na jednoznaczne ustalenie, czy kierowca naruszył zasady bezpieczeństwa. Wskazano na sprzeczności w zeznaniach świadków oraz na analizę śladów na ciele pokrzywdzonego, pojeździe i lasce, które sugerowały, że pieszy poruszał się z prawej na lewą stronę i został uderzony w lewy bok. Sąd uznał, że opinie biegłych były rzetelne i nie budziły zastrzeżeń, a zarzuty skarżącej stanowiły wyraz niezadowolenia z treści opinii, a nie skuteczne podważenie ich wiarygodności. Brak możliwości jednoznacznego ustalenia prędkości pojazdu również skutkował zastosowaniem zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podejrzanego. Wobec wyczerpania możliwości dowodowych i braku jednoznacznych ustaleń co do odpowiedzialności kierowcy, sąd utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu śledztwa.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaStosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podejrzanego (art. 5 § 2 k.p.k.) w sprawach o wypadki drogowe, gdy dowody są niejednoznaczne.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i dowodowej; kluczowe jest ustalenie, czy w danej sprawie wyczerpano możliwości dowodowe i czy opinie biegłych są rzetelne.
Zagadnienia prawne (2)
Czy w sytuacji rozbieżnych zeznań świadków i niejednoznacznych opinii biegłych, należy umorzyć śledztwo z powodu braku wystarczających dowodów winy podejrzanego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, w sytuacji gdy zebrany materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne ustalenie okoliczności zdarzenia i przypisanie odpowiedzialności, należy zastosować zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść podejrzanego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przeprowadzone czynności dowodowe, w tym opinie biegłych, nie pozwoliły na jednoznaczne ustalenie kierunku poruszania się pieszego i winy kierowcy. Rozbieżności w zeznaniach świadków oraz niejednoznaczność opinii biegłych, które przedstawiły dwie możliwe wersje zdarzenia, uniemożliwiły przypisanie odpowiedzialności karnej. Wobec braku możliwości jednoznacznego ustalenia faktów, zastosowano art. 5 § 2 k.p.k.
Czy w sprawie o wypadek drogowy ze skutkiem śmiertelnym, w której występują rozbieżności dowodowe, należy zlecić dodatkową opinię biegłych z renomowanego instytutu, nawet jeśli dotychczasowe opinie nie są jednoznaczne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli dotychczasowe opinie, mimo niejednoznaczności, zostały sporządzone przez doświadczonych biegłych, na podstawie całokształtu materiału dowodowego i nie budzą zastrzeżeń formalnych ani merytorycznych, a zarzuty skarżącej nie podważają obiektywności biegłych ani rzetelności opinii.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że dotychczasowe opinie biegłych były wystarczające i nie było podstaw do zlecenia kolejnej opinii, zwłaszcza że skarżąca nie wskazała konkretnych wad podważających kompetencje biegłych. Niejednoznaczność opinii wynikała z rozbieżności w materiale dowodowym, a nie z błędów biegłych, którzy nie byli powołani do rozstrzygania o wiarygodności dowodów osobowych.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| M. K. (2) | osoba_fizyczna | ofiara wypadku |
| Prokuratura Rejonowa w D. | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| W. K. | osoba_fizyczna | kierowca pojazdu |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 177 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 465 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 329 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Nakazuje rozstrzyganie wątpliwości w sprawie na korzyść osoby podejrzanej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zebrany materiał dowodowy nie pozwolił na jednoznaczne ustalenie okoliczności zdarzenia i kierunku poruszania się pieszego. • Opinie biegłych, mimo niejednoznaczności, były rzetelne i nie budziły zastrzeżeń. • Zastosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podejrzanego (art. 5 § 2 k.p.k.) było uzasadnione. • Wyczerpano możliwości dowodowe w sprawie.
Odrzucone argumenty
Należało zlecić dodatkową opinię biegłych z Instytutu Ekspertyz Sądowych w Krakowie. • Dowody przeprowadzone w sprawie nie miały tożsamego waloru dowodowego. • Prędkość kierującego mogła być niedostosowana do warunków, a należyta obserwacja przedpola umożliwiłaby zapanowanie nad pojazdem.
Godne uwagi sformułowania
brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu • rozstrzygnąć wątpliwości w sprawie na korzyść osoby podejrzewanej • ślady uderzenia na ciele pokrzywdzonego zlokalizowane są po jego lewej stronie • stan zagrożenia na drodze wytworzył i do zaistnienia wypadku doprowadził pieszy • stan zagrożenia na drodze wytworzył i do zaistnienia tego wypadku doprowadził kierujący samochodem • nie zostali oni powołani do rozstrzygania o wiarygodności dowodów osobowych • wymaganie od uczestnika ruchu odpowiednio szybkiego reagowania dostosowane musi być do realnych, obiektywnych możliwości zapobieżenia w danej konkretnej sytuacji drogowej
Skład orzekający
Marta Błaszkiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Stosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podejrzanego (art. 5 § 2 k.p.k.) w sprawach o wypadki drogowe, gdy dowody są niejednoznaczne."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i dowodowej; kluczowe jest ustalenie, czy w danej sprawie wyczerpano możliwości dowodowe i czy opinie biegłych są rzetelne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy tragicznego wypadku drogowego ze skutkiem śmiertelnym, co zawsze budzi zainteresowanie. Kluczowe jest tu zastosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podejrzanego w sytuacji braku jednoznacznych dowodów winy, co jest ważnym zagadnieniem procesowym.
“Śmierć na pasach: czy brak dowodów zwalnia kierowcę z odpowiedzialności?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.