Orzeczenie · 2018-02-15

II Kp 436/17

Sąd
Sąd Rejonowy w Bartoszycach
Miejsce
Bartoszyce
Data
2018-02-15
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko porządkowi publicznemu i obronności państwaŚredniarejonowy
nieprawidłowe oznakowaniestrefa płatnego parkowaniaodpowiedzialność urzędnikówart. 231 k.k.art. 286 k.k.postępowanie karnezażalenieumorzenie śledztwa

Sąd Rejonowy w Bartoszycach rozpoznał zażalenie pokrzywdzonego K. L. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w Lidzbarku Warmińskim z dnia 30 sierpnia 2017 r. o umorzeniu śledztwa. Postanowienie prokuratora dotyczyło dwóch czynów: I) niedopełnienia obowiązków służbowych i przekroczenia uprawnień przez urzędników Urzędu Miasta w B. w okresie od lutego 2014 r. do listopada 2016 r., polegającego na nieprawidłowym oznakowaniu miejsc postojowych w strefach płatnego parkowania, na szkodę interesu publicznego (art. 231 § 1 k.k.), oraz II) doprowadzenia nieustalonej liczby osób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie w błąd co do legalności pobieranych opłat za parkowanie (art. 286 § 1 k.k.). W obu przypadkach prokurator umorzył śledztwo wobec stwierdzenia, że czyny nie zawierały znamion czynu zabronionego. Pokrzywdzony zaskarżył postanowienie, zarzucając m.in. obrazę przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym brak pełnego przeprowadzenia dowodów, błędne ustalenia faktyczne oraz niewłaściwą kwalifikację prawną. Sąd Rejonowy uznał zażalenie w części dotyczącej czynu z pkt I za zasadne. Stwierdził, że prokuratura nie przeanalizowała dość wnikliwie zażalenia i nakazał ponowne zbadanie sprawy pod kątem art. 231 § 1 k.k., zwracając uwagę na konieczność oceny nieumyślności, istotnej szkody oraz świadomości nieprawidłowości i dalszego pobierania opłat. Sąd podkreślił, że organ postępowania przygotowawczego nie jest związany kwalifikacją prawną czynu i powinien dokonać analizy całości przepisu, w tym argumentacji pokrzywdzonego. Wobec powyższego, sąd uchylił postanowienie w zakresie pkt I. Natomiast w odniesieniu do czynu z pkt II, sąd podzielił stanowisko prokuratora o braku dowodów na popełnienie przestępstwa oszustwa. Podkreślono, że oszustwo jest przestępstwem trudnym do udowodnienia, wymagającym wykazania zamiaru bezpośredniego. Sąd uznał, że pobieranie opłat administracyjnych nie stanowiło celowego wprowadzenia w błąd, a działania urzędników były podejmowane w dobrej wierze. W związku z tym, sąd utrzymał w mocy postanowienie prokuratora w pozostałym zakresie (pkt II).

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja art. 231 § 1 k.k. w kontekście niedopełnienia obowiązków przez urzędników oraz wymogów dowodowych w sprawach o oszustwo (art. 286 § 1 k.k.). Podkreślenie obowiązku prokuratury do wnikliwego badania zażaleń.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy konkretnego stanu faktycznego związanego z oznakowaniem miejsc parkingowych i pobieraniem opłat. Orzeczenie sądu niższej instancji, uchylające postanowienie prokuratora w części.

Zagadnienia prawne (1)

Czy niedopełnienie obowiązków służbowych przez urzędników polegające na nieprawidłowym oznakowaniu miejsc postojowych w strefie płatnego parkowania, a następnie pobieranie opłat mimo braku prawidłowego oznakowania, wypełnia znamiona czynu z art. 231 § 1 k.k. (niedopełnienie obowiązków służbowych) lub art. 286 § 1 k.k. (oszustwo)?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

W zakresie czynu z art. 231 § 1 k.k. - nie można jednoznacznie stwierdzić braku znamion czynu zabronionego; sprawa wymaga ponownego zbadania. W zakresie czynu z art. 286 § 1 k.k. - brak jest dowodów na popełnienie przestępstwa oszustwa.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że prokuratura nie zbadała wystarczająco wnikliwie kwestii niedopełnienia obowiązków służbowych, zwłaszcza pod kątem nieumyślności, istotnej szkody oraz świadomości nieprawidłowości i dalszego pobierania opłat. W przypadku oszustwa, sąd podzielił stanowisko prokuratora, że brak jest dowodów na celowe wprowadzenie w błąd i działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a działania urzędników mogły być podejmowane w dobrej wierze.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie i utrzymanie w mocy postanowienia
Strona wygrywająca
pokrzywdzony (w części)

Strony

NazwaTypRola
K. L.osoba_fizycznapokrzywdzony
Urzędnicy Urzędu Miasta w B.instytucjapodejrzany

Przepisy (11)

Główne

k.p.k. art. 330 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.k. art. 231 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 286 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 2 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 297 § 4

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 167

Kodeks postępowania karnego

Konstytucja RP art. 7

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 32 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

u.d.p. art. 13b § 1

Ustawa o drogach publicznych

Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach art. Załącznik nr 1 § 5.2.50

k.p.a. art. 6

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewnikliwe zbadanie zażalenia przez prokuraturę. • Konieczność ponownej analizy czynu z art. 231 § 1 k.k. pod kątem nieumyślności, istotnej szkody oraz świadomości nieprawidłowości i dalszego pobierania opłat.

Odrzucone argumenty

Brak dowodów na popełnienie przestępstwa oszustwa (art. 286 § 1 k.k.) z uwagi na brak zamiaru bezpośredniego i działanie w dobrej wierze.

Godne uwagi sformułowania

organ postępowania karnego nie jest związany kwalifikacją prawną czynu • organ postępowania przygotowawczego rozpoznający niniejszą sprawę winien zwrócić uwagę i dokonać analizy i ostatecznej oceny zaistniałej sytuacji pod kątem całości przepisu określonego w art. 231 k.k. • oszustwo jest przestępstwem trudnym do udowodnienia, a to ze względu na konieczność wykazania zamiaru bezpośredniego kierunkowego, tak co do celu działania, jak i używanych środków

Skład orzekający

Bartosz Szlachta

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 231 § 1 k.k. w kontekście niedopełnienia obowiązków przez urzędników oraz wymogów dowodowych w sprawach o oszustwo (art. 286 § 1 k.k.). Podkreślenie obowiązku prokuratury do wnikliwego badania zażaleń."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego związanego z oznakowaniem miejsc parkingowych i pobieraniem opłat. Orzeczenie sądu niższej instancji, uchylające postanowienie prokuratora w części.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu parkowania i opłat, a także odpowiedzialności urzędników, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców. Pokazuje, jak ważne jest prawidłowe oznakowanie i jakie mogą być konsekwencje zaniedbań.

Czy urzędnicy mogą pobierać opłaty za parkowanie mimo braku prawidłowego oznakowania? Sąd nakazuje ponowne śledztwo.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst