II KP 3/16

Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie postanowieniem z dnia 22 lutego 2016 roku, sygn. akt II Kp 3/16, nie uwzględnił zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonego G. C. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie z dnia 10 listopada 2015 roku, w przedmiocie odmowy wszczęcia dochodzenia. Postanowienie prokuratora odmawiało wszczęcia dochodzenia w sprawie kierowania gróźb pozbawienia życia wobec G. C. w celu zmuszenia go do ujawnienia miejsca pobytu K. B. (art. 191 § 1 k.k.) oraz w sprawie znieważenia G. C. (art. 216 § 1 k.k.). Sąd uznał, że decyzja o odmowie wszczęcia dochodzenia w zakresie czynu z art. 191 § 1 k.k. była zasadna. Analiza materiału dowodowego, w tym zeznań świadków postronnych (M. M. i P. M.), wykazała, że wypowiedzi T. B. (np. „ciebie już nie ma”, „ja cię dopadnę”, „powinien zdechnąć”) nie stanowiły jednoznacznych gróźb pozbawienia życia, a obawa pokrzywdzonego nie była uzasadniona obiektywnie. Sąd podkreślił, że subiektywny odbiór słów sprawcy jest niewystarczający, jeśli nie potwierdza go czynnik obiektywny. Zeznania pokrzywdzonego, pozostającego w konflikcie z T. B., nie stanowiły wystarczającej podstawy do przyjęcia jego wersji zdarzenia, zwłaszcza gdy nie była ona potwierdzona przez osoby postronne. W zakresie czynu z art. 216 § 1 k.k. (znieważenie), sąd pozostawił zażalenie bez rozpoznania na podstawie art. 432 k.p.k., ponieważ pełnomocnik skarżącego cofnął zażalenie w tej części na posiedzeniu. Sąd podzielił stanowisko prokuratora, że czyn ten stanowił przestępstwo prywatnoskargowe, a brak było interesu społecznego w ściganiu go z urzędu.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający