II Kp 290/14

Sygn. akt II Kp 290/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 października 2014 r. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie, Wydział II Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Danuta Raś Protokolant: Anna Gołębiowska po rozpoznaniu w sprawie zażalenia K. W. na postanowienie zatwierdzone przez Prokuratora Rejonowego w D. w dniu 11 lipca 2014r. o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie (...) na podstawie art. 329 § 1 k.p.k. i 437 § 1 k.p.k. postanawia utrzymać w mocy postanowienie zatwierdzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w D. w dniu 11 lipca 2014r. o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie (...) UZASADNIENIE Postanowieniem zatwierdzonym przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w D. w dniu 11 lipca 2014r., odmówiono wszczęcia dochodzenia w sprawie przywłaszczenia w okresie pomiędzy listopadem 2012r. a czerwce 2013r. w U. powierzonego mienia w postaci używanego grzejnika panelowego o wartości 75 zł. i używanego hydroforu o wartości 750 zł. na szkodę K. W. to jest o czyn z art. 284 § 2 k.k. z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu. Na niniejsze postanowienie w ustawowym terminie wniosła zażalenie pełnomocnik pokrzywdzonego domagając się jego uchylenia i prowadzenia postępowania. W uzasadnieniu tego środka zaskarżenia, pełnomocnik wskazała, iż pokrzywdzony powierzył władztwo nad ww rzeczami małżeństwu K. z zastrzeżeniem obowiązku ich późniejszego zwrotu, a osoby te rozporządzili nimi poprzez wyzbycie się powierzonych rzeczy bez zgody właściciela. Zażalenie nie jest zasadne. Analizując akta sprawy podnieść trzeba, że Prokurator Prokuratury Rejonowej w D. podjął prawidłową decyzję o odmowie wszczęcia dochodzenia. Pokrzywdzony zeznał, że w lutym 2013r. zawierając umowę i przekazując najemcom do używania budynek zgodził się na sprzedaż przez najemców "pewnych rzeczy" lecz wskazał "jako wyłączony ze sprzedaży hydrofor, który był w stodole" oraz używany grzejnik panelowy. Zeznał też, że brak hydroforu stwierdził już w czerwcu 2013r., a w lipcu 2013r. w rozmowie z najemcą J. K. uzyskał informację, że "mieli moją zgodę na sprzedaż tego hydroforu i grzejnika" (k-4). Twierdzeniom K. W. przeczą oświadczenia drugiej strony. Rozpytywani na powyższe okoliczności bowiem A. K. i J. K. kategorycznie zaprzeczyli, by miała miejsce rozmowa bezpośrednio dotycząca zakazu sprzedaży hydroforu i podali, iż pokrzywdzony przekazując im do używania budynek oświadczył, że grzejnik panelowy "jeśli się przyda" to mogą go w budynku zainstalować, w przeciwnym wypadku - mogą go sprzedać. Co do hydroforu, osoby te podały, że znajdował się w stodole i zawalony był innymi rzeczami, a wobec zobowiązania się wobec właściciela do uprzątania posesji ze zbędnego złomu, rzecz tę z innym złomem sprzedali - za zgodnym ustaleniem i tak ogólnie sformułowaną zgodą. Podali także, że w późniejszym czasie doszło z pokrzywdzonym do sytuacji konfliktowej związanej z rozwiązaniem przez nich umowy podnajmu tego budynku, co koresponduje z faktem, iż pokrzywdzony zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przywłaszczenia hydroforu i grzejnika złożył dopiero w dniu 22 maja 2014r. Skoro zatem twierdzenia znajdujących się w konflikcie stron pozostają w oczywistej sprzeczności, a przy tym brak jest obiektywnego dowodu, który twierdzenia jednej ze stron byłby w stanie potwierdzić, na który to dowód nie wskazują też zarzuty zażalenia, polemizujące jedynie z treścią rozstrzygnięcia, to przyjęcie iż wykonane w sprawie czynności nie dostarczyły danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego jest w pełni zasadne. To zaś czyni koniecznym uznaniem za słuszną decyzję o odmowie wszczęcia dochodzenia w tej sprawie. (...) (...)