II Kp 29/21
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Zambrowie utrzymał w mocy postanowienie Prokuratury Rejonowej o umorzeniu śledztwa w sprawie fałszywego oskarżenia, fałszywych zeznań, nękania, usiłowania oszustwa i groźby bezprawnej, uznając zażalenie za bezzasadne.
Sąd Rejonowy w Zambrowie rozpoznał zażalenie A. M. na postanowienie Prokuratury Rejonowej o umorzeniu śledztwa w kilku wątkach, w tym fałszywego oskarżenia, nękania i usiłowania oszustwa. Sąd uznał, że prokuratura prawidłowo oceniła materiał dowodowy i że czyny nie zawierały znamion czynu zabronionego lub brak było podstaw do ścigania. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, oddalając zażalenie jako bezzasadne.
Sąd Rejonowy w Zambrowie, II Wydział Karny, rozpoznał zażalenie wniesione przez pełnomocnika A. M. na postanowienie Prokuratury Rejonowej w (...) z dnia 30 listopada 2020 roku, sygn. akt PR Ds.763.2020, o umorzeniu śledztwa. Śledztwo zostało umorzone w pięciu punktach dotyczących: fałszywego oskarżenia A. M. (art. 234 kk), zeznania nieprawdy przez S. J. (art. 233 § 1 kk w zw. z art. 234 kk), uporczywego nękania i zniesławienia A. M. (art. 190a § 1 kk, art. 212 § 1 kk), usiłowania doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk) oraz groźby bezprawnej (art. 191 § 1 kk). Pełnomocnik A. M. zarzucił prokuraturze obrazę przepisów postępowania, błąd w ustaleniach faktycznych oraz niewłaściwe zastosowanie prawa. Sąd Rejonowy uznał jednak, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący nie wskazał nowych okoliczności, a jedynie polemizował z oceną stanu faktycznego dokonaną przez prokuratora. Sąd stwierdził, że ustalenia faktyczne stanowiące podstawę postanowienia o umorzeniu są prawidłowe, a kwalifikacja prawna czynów była zasadna, w tym w odniesieniu do fałszywego oskarżenia (art. 234 kk). Wobec powyższego, sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie prokuratury.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, prokuratura prawidłowo umorzyła śledztwo.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że prokuratura zebrała i oceniła materiał dowodowy w sposób wnikliwy, a ustalenia faktyczne są prawidłowe. Czyny zarzucane nie zawierały znamion czynu zabronionego lub brak było podstaw do ścigania, a kwalifikacja prawna była zasadna.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy postanowienia o umorzeniu śledztwa
Strona wygrywająca
Prokuratura Rejonowa w (...)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. M. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Prokuratura Rejonowa w (...) | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| S. J. | osoba_fizyczna | świadk |
| M. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| W. W. | osoba_fizyczna | pozwan |
Przepisy (16)
Główne
kpk art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 465 § 2
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 306 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
kk art. 234
Kodeks karny
kk art. 284 § 1
Kodeks karny
kk art. 233 § 1
Kodeks karny
kk art. 190a § 1
Kodeks karny
kk art. 212 § 1
Kodeks karny
kpk art. 60 § 1
Kodeks postępowania karnego
kk art. 13 § 1
Kodeks karny
kk art. 286 § 1
Kodeks karny
kk art. 191 § 1
Kodeks karny
kpk art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 9
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 297 § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 92
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość ustaleń faktycznych prokuratury. Brak znamion czynu zabronionego lub brak podstaw do ścigania. Zasadność kwalifikacji prawnej czynów. Bezzasadność zarzutów skarżącego dotyczących naruszeń proceduralnych i błędów faktycznych.
Odrzucone argumenty
Obraza przepisów postępowania (art. 9, 297 § 1 pkt 1 i 4 kpk). Niewłaściwe zastosowanie art. 17 § 1 pkt 1 i 2 kpk. Obraza art. 92 kpk. Błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący doręczania wezwań.
Godne uwagi sformułowania
zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i jawi się jedynie jako wyraz niezadowolenia z zapadłego rozstrzygnięcia skarżący nie wskazuje na żadne nowe okoliczności, jedynie polemizuje z ocena stanu faktycznego ustalona przez prokuratora na podstawie wnikliwie zebranego materiału dowodowego Zatem zasadnym była kwalifikacja przyjęta przez Prokuratora.
Skład orzekający
Anna Stetkiewicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty umarzania śledztwa i rozpoznawania zażaleń w sprawach karnych, w szczególności dotyczące oceny znamion czynu zabronionego i materiału dowodowego."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i oceny dowodów przez organy ścigania i sąd pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy oceny materiału dowodowego przez prokuraturę, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II Kp 29/21 POSTANOWIENIE Dnia 29 marca 2021r. Sąd Rejonowy w Zambrowie II Wydział Karny Przewodniczący Sędzia Anna Stetkiewicz Protokolant: Elżbieta Janowska przy udziale Prokuratora Marka Mioduszewskiego po rozpoznaniu w sprawie zażalenia A. M. (1) na postanowienie o umorzeniu śledztwa na podstawie art. 437 § 1 kpk , art. 465 § 2 kpk , art. 306 § 1 kpk postanawia zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 30 listopada 2020 roku, sygn. akt PR Ds.763.2020 Prokuratura Rejonowa w (...) umorzyła śledztwo w sprawie: I. fałszywego oskarżenia A. M. (1) o popełnienie przestępstwa przed organem powołanym do ścigania przestępstw, w ten sposób, że w dniu 31 lipca 2017r. w Prokuraturze Rejonowej w (...) złożono pisemne zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przez wyżej wymienionego przestępstwa z art. 284 § 1 kk tj. o czyn z art. 234 kk , wobec braku znamion czynu zabronionego na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 kpk , II. zeznania nieprawdy po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, przez S. J. przesłuchanego w charakterze świadka w dn. 06.03.2018r. w Komendzie Powiatowej Policji w (...) o sygn. akt RSD 69/18 w związku z postępowaniem Prokuratury Rejonowej w (...) o sygn. PR Ds. 88.2018 i oskarżenia A. M. (1) o popełnienie czynu z art. 284 § 1 kk tj. o czyn z art. 233 § 1 kk w zw. z art. 234 kk , wobec braku znamion czynu zabronionego, na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 kpk , III. uporczywego nękania w okresie od 01 sierpnia 2017r. do 26 lipca 2020r. A. M. (1) na portalu (...) , zamieszczając na stronie „Nielegalne radary do kosza” wpisów o treści pomawiającej, znieważającej i przedstawiającej w złym świetle wyżej wymienionego tj. o czyn z art. 190a § 1 kk , wobec braku znamion czynu zabronionego, na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 kpk , a w sprawie zniesławienia wyżej wymienionego tj. o czyn z art. 212 § 1 kk wobec braku interesu społecznego w objęciu ściganiem z urzędu czynu ściganego z oskarżenia prywatnego na podstawie art. 60 § 1 kpk IV. usiłowania doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 1.560,62 zł, poprzez złożenie do Sądu Rejonowego (...) w dniu 24 lipca 2018r. pozwu o zapłatę od A. M. (1) i W. W. wyżej wymienionej kwoty w związku ze sporządzeniem opinii do sprawy wykroczeniowej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (...) , II Wydział Karny, sporządzonej opinii, podczas gdy strony ustaliły kwotę 400 zł za jej sporządzenie, lecz zamierzonego celu nie osiągnięto z uwagi na oddalenie powództwa przez Sąd Rejonowy (...) w dniu 30 lipca 2019r. I C (...) , tj. o czyn z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 286 § 1 kk , wobec braku znamion czynu zabronionego, na zasadzie art. 17 § 1 pkt 2 kpk . V. groźby bezprawnej skierowanej wobec M. W. w nieustalonym czasie nie wcześniej niż w 2016r. w nieustalonym miejscu, zmuszającej członków Stowarzyszenia (...) zachowania tj. o czyn z art. 191 § 1 kk , wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu, na zasadzie art. 17 § 1 pkt 1 kpk . Zażalenie na postanowienie złożył pełnomocnik A. M. (1) zaskarżają ww postanowienie w całości i zarzucając mu: a. obrazę przepisów postępowania art. 9 w zw. z art. 297 § 1 pkt 1 i 4 kpk mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez brak dokonania przez organ prowadzący postępowanie, wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do wyjaśnienia okoliczności sprawy, b. obrazę przepisów postępowania art. 17 § 1 pkt 1 i 2 kpk mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i przyjęcie, że czyny nie zawiera znamion czynu zabronionego, podczas gdy okoliczności sprawy wskazują, że doszło do popełnienia zarzucanych przestępstw, c. obrazę przepisów postępowania art. 92 kpk mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, poprzez nie wzięcie pod uwagę przez organ prowadzący postępowanie przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia śledztwa, wszystkich okoliczności ujawnionych w trakcie prowadzonego postępowania, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, d. błąd w ustaleniach faktycznych, poprzez przyjęcie, że pokrzywdzony odbierał wezwania Policji do stawiennictwa, a następnie się na nie stawiał podczas gdy biorąc pod uwagę datę doręczenia wezwania nie było możliwe stawienie się pokrzywdzonego, bowiem termin ten już upłynął. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Prokuratorowi Rejonowemu w (...) do dalszego prowadzenia. Wraz z przekazanym zażaleniem Prokuratura wniosła o nieuwzględnianie zażalenia jako bezzasadnego. Zażalenie wywiedzione przez skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie i jawi się jedynie jako wyraz niezadowolenia z zapadłego rozstrzygnięcia. Skarżący w wywiedzionym zażaleniu nie wskazuje na żadne nowe okoliczności, jedynie polemizuje z ocena stanu faktycznego ustalona przez prokuratora na podstawie wnikliwe zebranego materiału dowodowego. Wbrew twierdzeniom skarżącego, ustalenia faktyczne stanowiące podstawę zaskarżonego postanowienia o umorzeniu postepowania jawią się jako prawidłowe. Nie sposób również zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, że nie rozpoznano czynu z art. 238 kpk . Stosownie do zawiadomienia pokrzywdzonego rozpoznano zachowanie polegające na fałszywym zawiadomieniu przez S. J. Prokuratury Rejonowej w (...) , fałszywym oskarżeniu A. M. (1) o popełnieniu przestępstwa, wiedząc że nie zostało one popełnione”, które zakwalifikowano z art. 234 kk . Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w przypadku gdy w fałszywym zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa wskazano jego sprawcę, zachowanie takie winno być kwalifikowane z art. 234 kk . Zatem zasadnym była kwalifikacja przyjęta przez Prokuratora. Uznając decyzję prokuratora za zasadną, orzeczono jak wyżej. xxx
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę