II KP 246/14

W sprawie II KP 246/14 analizowano postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczącego zarzutów przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w (...), W. S. (1). Zarzuty dotyczyły przyjęcia wniosku o egzekucję od przedstawicielki ustawowej małoletniej, która nie była objęta wyrokiem alimentacyjnym, oraz wprowadzenia w błąd Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co skutkowało wypłatą alimentów osobie nieuprawnionej w okresie od 2001 do 2004 roku. Prokurator uznał, że czyn z art. 231 § 1 k.k. uległ przedawnieniu, zgodnie z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. Pokrzywdzony H. B. złożył zażalenie, podnosząc, że komornik nie był uprawniony do takich działań, a osoba uprawniona przebywała w Polsce na karcie pobytu czasowego, co nie upoważniało jej do korzystania z polskich świadczeń. Podkreślił, że sam jest pokrzywdzony przez czynności komornicze. Prokurator wniósł o nieuwzględnienie zażalenia, wskazując na przedawnienie karalności, nawet jeśli czyn miał miejsce w 2008 roku. Sąd, podzielając stanowisko prokuratora, uznał decyzję o odmowie wszczęcia śledztwa za w pełni uzasadnioną. Stwierdzono, że przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. zagrożone jest karą do 3 lat pozbawienia wolności, a zgodnie z art. 101 § 1 pkt 4 k.k., karalność ustaje po 5 latach od popełnienia czynu. Przedawnienie nastąpiło w 2009 roku (dla czynu z lat 2001-2004) lub w 2013 roku (dla czynu z 2008 roku). Fakt dalszego obciążania skarżącego świadczeniami nie wpływa na ustalenie czasookresu działania komornika. Sąd podkreślił, że czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie działania sprawcy (art. 6 § 1 k.k.). Z uwagi na bezwzględną przeszkodę procesową w postaci przedawnienia, postanowienie prokuratora uznano za zgodne z prawem.

Zagadnienia prawne (2)