II Kp 201/16

Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie rozpoznał zażalenie A. S. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w D. o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie o czyn z art. 286 § 1 k.k. (oszustwo). Pokrzywdzona zarzucała swojemu byłemu partnerowi, M. W., doprowadzenie jej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 3.316,98 zł, związanego z zakupem kosmetyków, udzieloną pożyczką oraz nieuregulowanymi opłatami za telefony komórkowe, poprzez wprowadzenie jej w błąd co do zamiaru uregulowania tych zobowiązań. Prokurator odmówił wszczęcia dochodzenia z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. A. S. złożyła zażalenie, twierdząc, że przedstawiła wystarczające dowody. Sąd Rejonowy, po analizie akt sprawy, uznał decyzję prokuratora za w pełni zasadną i odpowiadającą prawu. Sąd szczegółowo omówił znamiona przestępstwa oszustwa, w tym konieczność zamiaru bezpośredniego, wprowadzenia w błąd oraz niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W ocenie Sądu, zebrany materiał dowodowy nie dawał podstaw do przyjęcia, że A. S. została wprowadzona w błąd w rozumieniu art. 286 § 1 k.k. Relacja między A. S. a M. W. była bliska, a wszelkie przekazania pieniędzy i zakupy odbywały się dobrowolnie, często na prośbę M. W., który obiecywał spłatę. A. S. sama zaciągała pożyczki i brała telefony na swoje nazwisko, kierując się dobrem relacji. Sąd uznał, że brak jest dowodów na celowe wprowadzenie w błąd przez M. W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a sytuacja wynikała raczej z nieporozumień w związku i braku wywiązania się z obietnic, a nie z przestępstwa oszustwa. W związku z tym Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie prokuratora.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający