II KP 20/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Oławie utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie przywłaszczenia elementów wagi przemysłowej, uznając brak znamion czynu zabronionego z powodu braku zamiaru kierunkowego przywłaszczenia.
Spółka M. i W. T. K. sp. j. złożyła zażalenie na postanowienie o umorzeniu dochodzenia w sprawie przywłaszczenia elementów wagi przemysłowej o wartości 55 000 zł. Pokrzywdzona spółka twierdziła, że nie doszło do przeniesienia prawa własności i spółka (...) sp. z o.o. nie miała prawa do rozporządzania wagą. Sąd Rejonowy w Oławie nie uwzględnił zażalenia, utrzymując w mocy postanowienie o umorzeniu. Sąd uznał, że choć prawo własności nie zostało przeniesione, brak jest dowodów na zamiar umyślnego przywłaszczenia, co jest konieczne do popełnienia przestępstwa z art. 284 § 1 kk.
Komisariat Policji w J. umorzył dochodzenie w sprawie przywłaszczenia elementów wagi przemysłowej o wartości 55 000 zł, uznając brak znamion czynu zabronionego. Pokrzywdzona spółka M. i W. T. K. sp. j. złożyła zażalenie, argumentując, że prawo własności nigdy nie przeszło na spółkę (...) sp. z o.o., która nie miała prawa do dysponowania wagą. Sąd Rejonowy w Oławie, rozpoznając zażalenie, nie uwzględnił go i utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu. Sąd podkreślił, że choć faktycznie nie doszło do przeniesienia prawa własności, a elementy wagi zostały sprzedane innej spółce, to kluczowe dla przestępstwa przywłaszczenia (art. 284 § 1 kk) jest wystąpienie zamiaru kierunkowego, czyli działania w celu przywłaszczenia cudzej rzeczy. Sąd zgodził się z organem prowadzącym postępowanie, że brak jest dowodów na taki zamiar, a przeniesienie własności nastąpiło niejako w ramach rozliczenia całości budowy. Wobec braku znamion czynu zabronionego, postępowanie zostało umorzone zgodnie z art. 17 § 1 pkt 2 kpk.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, brak jest znamion czynu zabronionego z art. 284 § 1 kk, ponieważ nie można ustalić z całą pewnością zamiaru kierunkowego przywłaszczenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że mimo braku formalnego przeniesienia prawa własności i sprzedaży elementów wagi, nie można przypisać sprawcom zamiaru kierunkowego przywłaszczenia, co jest niezbędne do popełnienia tego przestępstwa. Przeniesienie własności nastąpiło niejako w ramach rozliczenia całości budowy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić zażalenia i utrzymać w mocy postanowienie o umorzeniu dochodzenia
Strona wygrywająca
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Oławie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. i W. T. K. sp. j. | spółka | pokrzywdzona |
| Komisariat Policji w J. | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| Prokuratura Rejonowa w Oławie | organ_państwowy | organ zatwierdzający |
| (...) sp. z o.o. | spółka | podmiot potencjalnie objęty zarzutem |
| P. T. K. sp.j. | spółka | pokrzywdzona |
| (...) | spółka | inwestor |
| A. (...) , W. (...) . | spółka | nabywca elementów wagi |
Przepisy (5)
Główne
kpk art. 465 § 2
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 306 § 1
Kodeks postępowania karnego
kk art. 284 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
kpk art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak zamiaru kierunkowego przywłaszczenia. Przeniesienie własności nastąpiło w ramach rozliczenia całości budowy. Postanowienie o umorzeniu zostało wydane po wykonaniu niezbędnych czynności dowodowych.
Odrzucone argumenty
Naruszenie prawa własności poprzez rozporządzanie elementami wagi bez przeniesienia prawa własności. Niewłaściwe ustalenie okoliczności faktycznych przez Prokuraturę.
Godne uwagi sformułowania
Sprawca zatem musi działać w ściśle określonym celu, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy (mienia). Nie wystarcza, by sprawca godził się na możliwość przywłaszczenia, musi on bowiem tego chcieć i musi to być jego celem. nie można jedynie na tej podstawie przyjąć, iż doszło do popełnienia czynu z art. 284 § 1 kk , bowiem konieczne jest wystąpienie dodatkowych ustawowych przesłanek, w tym tych, które związane są ze stroną podmiotową analizowanego przestępstwa.
Skład orzekający
Sławomir Pałka
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa przywłaszczenia, w szczególności wymogu zamiaru kierunkowego i jego odróżnienia od zamiaru ewentualnego, w kontekście transakcji handlowych i rozliczeń budowlanych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie brak jest jednoznacznych dowodów na zamiar przywłaszczenia, a transakcja była częścią szerszego rozliczenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa ilustruje subtelne rozróżnienie między zwykłą transakcją handlową a przestępstwem przywłaszczenia, co jest istotne dla zrozumienia granic odpowiedzialności karnej.
“Czy sprzedaż towaru bez formalnego przeniesienia własności to już przywłaszczenie? Sąd wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 55 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Kp 20/13 Ds. 2071/12 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2013 r. Sąd Rejonowy w Oławie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Sławomir Pałka Protokolant: Barbara Stańczyk bez udziału Prokuratora po rozpoznaniu w sprawie Ds. 2071/12 na skutek zażalenia M. i W. T. K. sp. j. na podstawie art. 465 § 2 kpk , art. 437 § 1 kpk i 306 § 1 kpk postanawia nie uwzględnić zażalenia i utrzymać w mocy postanowienie Komisariatu Policji w J. z dnia 16 listopada 2012 r., zatwierdzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Oławie w dniu 21 listopada 2012 r., o umorzeniu dochodzenia w sprawie o czyn z art. 284 § 1 kk . Uzasadnienie: Komisariat Policji w J. , postanowieniem z dnia 16 listopada 2012 r., zatwierdzonym przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Oławie w dniu 21 listopada 2012 r., umorzył dochodzenie w sprawie dokonanego w okresie od 29 grudnia 2011 r. do marca 2012 r., J. , w rejonie (...) , przywłaszczenia elementów wagi przemysłowej o wartości 55 000 zł, na szkodę P. T. K. sp.j., tj. o czyn z art. 284 § 1 kk , wobec braku znamion czynu zabronionego. Na powyższe postanowienie złożyła zażalenie pokrzywdzona spółka, wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy przez Prokuratora. Skarżąca podniosła m.in., iż przyjęcie przez Prokuraturę Rejonową w Oławie, iż zachodzi brak znamion czynu zabronionego nie jest uzasadnione i pozostaje w sprzeczności z przepisami prawa, jak i błędnie ustalonymi okolicznościami faktycznymi. Zwrócono przy tym uwagę, że nigdy nie doszło do przeniesienia prawa własności elementów wagi na (...) sp. z o.o. , a tym samym spółka ta nie miała żadnego prawa do rozporządzania tymi elementami. Pismem z dnia 04 stycznia 2013 r., złożonym w dniu 11 stycznia 2013 r., Prokurator Prokuratury Rejonowej w Oławie wniósł o nieuwzględnienie wniesionego zażalenia. W ocenie oskarżyciela publicznego w świetle dokonanych ustaleń brak jest przesłanek do zarzucenia zarządowi spółki (...) sp. z o.o. przywłaszczenia opisanej wagi przemysłowej, którą montowała przy udziale podwykonawcy spółki M. i W. na rzecz inwestora spółki (...) ”. Wskazał m.in., iż po zakończeniu współpracy pomiędzy (...) sp. z o.o. a inwestorem spółką (...) , ta ostatnia przejęła budowę i znajdujące się na niej urządzenia, w tym przedmiotową wagę, a samego rozliczenia dokonano za ogół robót budowlanych, poprzez wystawienie przez wykonawcę (...) sp. z o.o. faktur nr (...) . Sąd zważył, co następuje: Zażalenie należy uznać za niezasadne. W ocenie Sądu postanowienie o umorzeniu postępowania zostało wydane po wykonaniu czynności dowodowych, które pozwoliły ustalić wszystkie niezbędne okoliczności do podjęcia decyzji procesowej o umorzeniu dochodzenia. Sąd przy tym zgadza się z oceną zebranego materiału dowodowego, jakiej dokonał organ prowadzący postępowanie przyjmując ją z własną. Odnosząc się do samych zarzutów skarżącego Sąd uznał je za chybione. W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż, jak ponoszono w zażaleniu, nigdy nie doszło do przeniesienia prawa własności elementów wagi na (...) sp. z o.o. , a tym samym spółka ta nie miała żadnego prawa do rozporządzania tymi elementami, jak również niewątpliwe doszło do sprzedaży tych elementów spółce (...) . j. A. (...) , W. (...) . Okoliczności te wszak znajdują potwierdzenie, przede wszystkim, w umowie nr U_ (...) (k. 9-13), jak również w fakturach sprzedaży i ich załącznikach (k. 26-39). Tym nie mniej nie można jedynie na tej podstawie przyjąć, iż doszło do popełnienia czynu z art. 284 § 1 kk , bowiem konieczne jest wystąpienie dodatkowych ustawowych przesłanek, w tym tych, które związane są ze stroną podmiotową analizowanego przestępstwa. Podkreślenia wymaga, że czyn określony w art. 284 § 1 kk może być popełniony jedynie w zamiarze umyślnym, w jego kierunkowej odmianie. Jak wskazał Sąd Najwyższy: „Sprawca zatem musi działać w ściśle określonym celu, którym jest przywłaszczenie cudzej rzeczy (mienia). Nie wystarcza, by sprawca godził się na możliwość przywłaszczenia, musi on bowiem tego chcieć i musi to być jego celem” ( Postanowienie z dnia 06 listopada 2007 r., V KK 30/07, cyt. za Lex ). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż słusznie organ prowadzący postępowanie przygotowawcze przyjął, iż zachodzi negatywna przesłanka w postaci braku znamion czynu zabronionego. Sąd zgadza się z Prokuratorem Prokuratury Rejonowej w Oławie, że brak jest przesłanek do zarzucenia zarządowi spółki (...) sp. z o.o. przywłaszczenia opisanej wagi przemysłowej. Zdaniem Sądu nie występują bowiem okoliczności świadczące o zamiarze kierunkowym, tj. działanie w celu dokonania przywłaszczenia przedmiotowego mienia. Słuszne oskarżyciel publiczny zwrócił uwagę, że do przeniesienia własności wagi doszło niejako w ramach przekazania całości budowy i znajdujących się na niej urządzeń, co niezbicie wynika z wymienionych wcześniej faktur sprzedaży i związanych z nimi dokumentów. W tej sytuacji nie można z całą pewnością ustalić, aby osoby sprzedające wagę firmie (...) . j. A. (...) , W. (...) działały jedynie w celu działania na szkodę spółki M. i W. T. K. sp. j. Zgodnie z dyspozycją art.17 § 1 pkt 2 kpk nie wszczyna się postępowania, wszczęte umarza, gdy czyn nie zawiera znamion czyn zabronionego. Wobec powyższego postanowiono jak w części dyspozytywnej.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI