II Kp 185/15
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Siedlcach utrzymał w mocy postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy policji, uznając brak podstaw do wszczęcia postępowania karnego.
Sąd Rejonowy w Siedlcach rozpoznał zażalenie R. M. na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy policji. Śledztwo dotyczyło m.in. sporządzenia fałszywych protokołów przesłuchań i usunięcia dowodów. Sąd uznał, że materiał dowodowy nie uzasadnia podejrzenia popełnienia przestępstwa przez funkcjonariuszy i podzielił stanowisko prokuratora o braku podstaw do wszczęcia postępowania karnego, utrzymując postanowienie o umorzeniu w mocy.
Sąd Rejonowy w Siedlcach rozpoznał zażalenie R. M. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z dnia 22 kwietnia 2015 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie sygn. akt 1 Ds 1799/14/Sw. Śledztwo dotyczyło zarzutów przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w S., w tym sporządzenia fałszywych protokołów przesłuchań P. C. i R. M., usunięcia z akt sprawy protokołów przeszukań oraz prowadzenia postępowania w sposób tendencyjny, mający na celu skazanie R. M. za czyny, których miał nie popełnić. Prokurator umorzył śledztwo w dwóch punktach: pierwszy z powodu braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu (art. 231 § 1 kk w zb. z art. 276 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk), a drugi z powodu braku znamion czynu zabronionego (art. 231 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk), dotyczący podrobienia podpisu R. M. pod protokołem pobrania materiału porównawczego DNA. Skarżący R. M. wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do uzupełnienia, domagając się przeprowadzenia szeregu dowodów, w tym przesłuchania świadków i oskarżonych ze sprawy II K 110/13, a także paserów i P. C. Sąd Rejonowy nie uwzględnił zażalenia, uznając, że postępowanie przygotowawcze zostało przeprowadzone prawidłowo, a zebrany materiał dowodowy nie pozwala na uzasadnione przypuszczenie popełnienia przestępstwa przez funkcjonariuszy policji. Sąd podzielił ocenę prokuratora co do zbędności dalszych dowodów, w tym przesłuchania P. C. i tzw. paserów, wskazując, że kwestia sprawstwa R. M. jest przedmiotem odrębnego postępowania (II K 110/13). Opinia biegłego z zakresu pisma ręcznego wykluczyła sfałszowanie podpisu R. M. pod protokołem pobrania materiału DNA, co potwierdziło zasadność umorzenia drugiego punktu. Sąd odroczył ogłoszenie uzasadnienia postanowienia.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, zebrany materiał dowodowy nie uzasadnia podejrzenia popełnienia przestępstwa przez funkcjonariuszy policji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że materiał dowodowy, w tym zeznania świadków i funkcjonariuszy, nie pozwala na uzasadnione przypuszczenie popełnienia przestępstwa z art. 231 § 1 kk i powiązanych. Opinia biegłego wykluczyła sfałszowanie podpisu pod protokołem pobrania materiału DNA. Wnioski dowodowe skarżącego uznano za zbędne i zmierzające do przedłużenia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględniono zażalenia i utrzymano postanowienie w mocy
Strona wygrywająca
Prokurator Prokuratury Rejonowej w G.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. M. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Prokurator Prokuratury Rejonowej w G. | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie przygotowawcze |
| funkcjonariusze Komendy Miejskiej Policji w S. | organ_państwowy | podejrzani o przekroczenie uprawnień |
| P. C. | osoba_fizyczna | przesłuchiwany w charakterze podejrzanego |
| M. Ś. | osoba_fizyczna | siostra R. M. |
Przepisy (11)
Główne
kpk art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 17 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 17 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
kk art. 231 § § 1
Kodeks karny
kk art. 276
Kodeks karny
kk art. 270 § § 1
Kodeks karny
kk art. 11 § § 2
Kodeks karny
kk art. 12
Kodeks karny
Pomocnicze
kpk art. 98 § § 2
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 5 § § 2
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 7
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wystarczających dowodów na popełnienie przestępstwa przez funkcjonariuszy policji. Opinia biegłego wykluczająca fałszerstwo podpisu. Kwestia sprawstwa R. M. powinna być rozpatrywana w odrębnym postępowaniu. Wnioski dowodowe skarżącego są zbędne i zmierzają do przedłużenia postępowania.
Odrzucone argumenty
Zarzuty R. M. o przekroczeniu uprawnień przez funkcjonariuszy policji. Wnioski dowodowe skarżącego o przesłuchanie świadków i P. C. Zarzut podrobienia podpisu pod protokołem pobrania materiału DNA.
Godne uwagi sformułowania
nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy oraz zmierzają w sposób bezpośredni do przedłużenia nie tylko przedmiotowego śledztwa ale także postępowania w sprawie II K 110/13 SR w S. nie pozwala na uzasadnione przypuszczenie, że któryś z funkcjonariuszy policji , przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków , dopuścił się na szkodę skarżącego popełnienia przestępstwa treść wyjaśnień P. C. , które jak twierdzi skarżący miały być sporządzane bez udziału tej osoby i jedynie dane mu do podpisania przez policjantów , co do wielu zawartych w nich informacji , korelują z tym co wyjaśniał sam R. M. w czasie postępowania przygotowawczego.
Skład orzekający
Anita Kowalczyk Makuła
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej procedury umarzania śledztwa w przypadku braku wystarczających dowodów popełnienia przestępstwa przez funkcjonariuszy publicznych."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie stanowi przełomowej interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy standardowego postępowania w przedmiocie zażalenia na postanowienie prokuratora o umorzeniu śledztwa. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących rozstrzygnięć.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II Kp 185/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2015 r. Sąd Rejonowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Anita Kowalczyk Makuła Protokolant: sekr. sąd. Beata Krzyzińska Prokurator --- po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2015 r. w S. w sprawie zażalenia R. M. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. (...) z dnia 22 kwietnia 2015 r., o umorzeniu śledztwa w sprawie sygn. akt 1 Ds 1799/14/Sw. postanawia 1. na podstawie art. 437 § 1 kpk zażalenia nie uwzględnić i postanowienie w utrzymać w mocy; 2. na podstawie art. 98 § 2 kpk odroczyć ogłoszenie uzasadnienia postanowienia na czas do 7 dni, tj. do dnia 29 czerwca 2015 r. godz. 14.40. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie 1 Ds. 1799/14/Sw prokurator Prokuratury Rejonowej w G. (...) 1. umorzył śledztwo własne w sprawie zaistniałego w krótkich odstępach czasu , w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w okresie od 3 grudnia 2010 r. do 10 lutego 2011 r. w S. w woj. (...) , przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w S. poprzez sporządzenie i przedstawienie P. C. gotowych protokołów przesłuchania w charakterze podejrzanego, zawierających stwierdzenia, iż przyznaje się on do dokonania zarzucanych mu czynów i jednocześnie wyjaśnia, że części tych przestępstw dopuścił się wspólnie i w porozumieniu z R. M. : usunięcia z akt sprawy protokołów przeszukań przeprowadzonych w miejscach zamieszkania R. M. oraz jego siostry M. Ś. , jak również prowadzenia przedmiotowego postępowania w sposób niewłaściwy, tendencyjny, tak aby doprowadzić do skazania R. M. za przestępstwa, których miał on nie popełnić, czym działał na szkodę interesu publicznego oraz interesu prywatnego R. M. i P. C. , tj. o czyn z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 276 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk , wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu – na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 kpk ; 2. umorzył śledztwo własne w sprawie zaistniałego w dniu 15 listopada 2010 r. w S. w woj. (...) przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji w S. poprzez podrobienie podpisu R. M. pod protokołem pobrania materiału porównawczego do badań biologicznych w zakresie DNA, czym działano na szkodę interesu publicznego i interesu prywatnego R. M. , tj. o czyn z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk , wobec braku znamion czynu zabronionego ( art. 17 § 1 pkt 2 kpk ). Zażalenie na to postanowienie wniósł z zachowaniem ustawowego terminu skarżący R. M. . Zaskarżając je w całości, wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie postępowania do uzupełnienia Prokuratorowi Rejonowemu w G. (...) W zażaleniu oraz złożonych następnie pismach procesowych , wnosił o przeprowadzenie szeregu dowodów , w tym przeprowadzenia dowodu z zeznań świadków oraz oskarżonych ze sprawy II K 110/13 toczącej się przed Sądem Rejonowym w (...) . Z kolejnych pism skarżącego oraz stanowiska przedstawionego przez niego na posiedzeniu w dniu 25 czerwca 2015r. wynika , iż domaga się on przesłuchania paserów oraz P. C. na okoliczność , że ,,nie mieli oni nic wspólnego z jego osobą a zostali mu przypisani jako paserzy do jego sprawy” . Wniósł również o spowodowanie przez sąd zmiany prokuratora prowadzącego śledztwo w niniejszej sprawie. Prokurator Rejonowy w G. (...) nie przychylił się do złożonego zażalenia i w dniu 27 maja 2015 roku sprawę przekazał do Sądu Rejonowego w (...) celem rozpoznania zażalenia. Powołał się na motywy wydanego postanowienia , które szczegółowo uzasadniają wydaną decyzję , podnosząc iż składane przez skarżącego w kolejnych pismach wnioski dowodowe nie mają znaczenia dla rozpoznawanej sprawy oraz zmierzają w sposób bezpośredni do przedłużenia nie tylko przedmiotowego śledztwa ale także postępowania w sprawie II K 110/13 SR w S. (...) Sąd zważył, co następuje: Zebrany w sprawie materiał wskazuje, iż postępowanie przygotowawcze zostało przeprowadzone prawidłowo , w odpowiednim zakresie a wydana decyzja jest słuszna , zgodna z obowiązującymi przepisami a przy tym zrozumiale i odpowiednio umotywowana . Analiza zgromadzonego materiału dowodowego w postaci : materiałów z akt sprawy II K 110/13 Sądu Rejonowego w (...) , zeznań przesłuchanych w sprawie świadków , w tym funkcjonariuszy K. w S. , którzy przeprowadzali czynności z P. C. czy też zeznania M. Ś. , w ocenie sądu , nie pozwala na uzasadnione przypuszczenie, że któryś z funkcjonariuszy policji , przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków , dopuścił się na szkodę skarżącego popełnienia przestępstwa kwalifikowanego z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 276 kk w zb. z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk . Prokurator swoją decyzję w tej części logicznie i precyzyjnie uzasadnił , a sąd w pełni podzielił jego ocenę przeprowadzonych w tym zakresie dowodów w postaci zeznań policjantów , M. Ś. czy R. M. . P. C. w toku rozprawy przed SR w (...) w sprawie II K 110/13 ( k. 1750-1753) przedstawił swoje stanowisko i dodatkowe słuchanie go jako świadka do niniejszego postępowania jest w ocenie sądu zbędne . Należy zauważyć iż treść wyjaśnień P. C. , które jak twierdzi skarżący miały być sporządzane bez udziału tej osoby i jedynie dane mu do podpisania przez policjantów , co do wielu zawartych w nich informacji , korelują z tym co wyjaśniał sam R. M. w czasie postępowania przygotowawczego. Złożone przez skarżącego w dniu 26 listopada 2014r. ( k. 137-139) zawiadomienie , które jak słusznie zauważył prokurator w swojej odpowiedzi na zażalenie zakreśliło ramy prowadzonego postępowania w sprawie Ds. 1799/14 , nie zawiera żadnych informacji wskazujących by do złożenia tych wyjaśnień skarżącego w jakkolwiek sposób zmuszono czy też wywierano na niego wpływ. Wnioski skarżącego o przesłuchanie świadków , których określił jako paserów, powielane w kolejnych pismach oraz zgłoszone podczas skarżącego podczas posiedzenia w dniu 25 czerwca 2015r. , zostały przez prokuratora oddalone . Oddalono także wniosek o przeprowadzenie badania grafologicznego wszystkich podpisów zawartych w aktach II K 110/13 . Sąd w pełni podziela ocenę iż nie mają one jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie oraz zmierzają do przedłużenia postępowania . Kwestia ewentualnego sprawstwa skarżącego w zakresie zarzucanych mu a/o czynów jest przedmiotem badania w sprawie II K 110/13 i tam winna być analizowana podobnie jak prawidłowość przeprowadzanych z nim czynności procesowych. Dlatego stwierdzając brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu z pkt 1 , kierując się zasadami wyrażonymi w art. 5 § 2 kpk i art. 7 kpk , na mocy art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 17 § 1 pkt 1 kpk postanowiono jak na wstępie . Wywołana w sprawie II K 110/13 a dołączona do akt niniejszego śledztwa , opinia biegłego z zakresu pisma ręcznego , wykluczyła by doszło do sfałszowania podpisu skarżącego pod protokołem z dnia 15.11.2011r. dotyczącym pobrania materiału porównawczego do badań biologicznych. Prokurator w zakresie czynu z pkt 2 zasadnie przyjął więc jako podstawę umorzenia art. 17 § 1 pkt 2 kpk . Na marginesie należy stwierdzić iż organem właściwym do rozpoznania wniosku o wyłączenie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. prowadzącego śledztwo w niniejszej sprawie był Prokurator Rejonowy w G. Analiza akt sprawy ( k. 1912) pozwala stwierdzić iż wniosek skarżącego o wyłączenie od prowadzenia sprawy prokuratora Pawła Denickiego został nie uwzględniony . Wobec powyższego, na podstawie powołanych przepisów, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę