II Kp 17/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Dzierżoniowie, II Wydział Karny, rozpoznał zażalenie K. Z. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Dzierżoniowie z dnia 1 grudnia 2017 r. o odmowie wszczęcia dochodzenia w sprawie o czyn z art. 190 § 1 k.k. (groźba karalna). K. Z. zarzucił, że lekarz psychiatra M. Ż. groził mu popełnieniem przestępstwa, co wzbudziło w nim uzasadnioną obawę. Prokuratura odmówiła wszczęcia dochodzenia, uznając brak znamion czynu zabronionego. Sąd podzielił to stanowisko, stwierdzając, że zgromadzony materiał dowodowy, w tym przesłuchanie K. Z. i rozpytanie świadków, nie potwierdził popełnienia przestępstwa. Sąd podkreślił, że słowa lekarza „żebym uważał, bo przegnę” nie spełniają przesłanki realności groźby i niebezpieczeństwa jej obiektywnej realizacji. Wyjaśniono, że przestępstwo groźby karalnej godzi w wolność psychiczną i wymaga, aby groźba wzbudzała uzasadnioną obawę spełnienia. Subiektywne przekonanie skarżącego, niepoparte racjonalnymi podstawami, nie może stanowić podstawy do wszczęcia postępowania. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia dochodzenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: Niskainterpretacja znamion przestępstwa groźby karalnej w kontekście wypowiedzi lekarskich i braku uzasadnionej obawy.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i konkretnej wypowiedzi lekarskiej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy wypowiedź lekarza psychiatry skierowana do pacjenta, brzmiąca „żebym uważał, bo przegnę”, wypełnia znamiona przestępstwa groźby karalnej z art. 190 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, taka wypowiedź nie wypełnia znamion przestępstwa groźby karalnej z art. 190 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wskazane słowa nie spełniają przesłanki realności groźby i niebezpieczeństwa jej obiektywnej realizacji, a tym samym nie wzbudzają uzasadnionej obawy popełnienia przestępstwa, co jest warunkiem odpowiedzialności karnej z art. 190 § 1 k.k.
Czy subiektywne przekonanie strony o zagrożeniu, niepoparte obiektywnymi okolicznościami, może stanowić podstawę do wszczęcia dochodzenia w sprawie o groźbę karalną?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, subiektywne przekonanie strony nie może stanowić podstawy do wszczęcia dochodzenia, jeśli nie ujawnia okoliczności wskazujących na popełnienie przestępstwa.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że dla wszczęcia postępowania konieczne jest ujawnienie okoliczności wzbudzających uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, a nie jedynie subiektywne odczucia strony.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. Z. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Prokuratura Rejonowa w Dzierżoniowie | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| M. Ż. | osoba_fizyczna | lekarz psychiatra |
Przepisy (4)
Główne
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
Przestępstwo groźby karalnej godzi w wolność człowieka w sferze psychicznej (wolność od strachu, zastraszenia). Jego treścią jest grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa (zbrodni lub występku) na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej. Nie wypełnia znamion tego przestępstwa grożenie popełnieniem wykroczenia lub innym naruszeniem prawa. Warunkiem przestępności czynu jest, aby groźba wzbudzała uzasadnioną obawę, że będzie spełniona.
Pomocnicze
k.p.k. art. 465 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 329 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa przyczyny odmowy wszczęcia dochodzenia, w tym brak znamion czynu zabronionego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wypowiedź lekarza nie spełniała obiektywnych znamion groźby karalnej z art. 190 § 1 k.k. • Brak uzasadnionej obawy spełnienia groźby. • Subiektywne przekonanie skarżącego nie stanowi podstawy do wszczęcia dochodzenia.
Godne uwagi sformułowania
nie wypełnia w żaden sposób przesłanki realności rzekomej groźby i niebezpieczeństwa jej obiektywnej realizacji • groźba karalna godzi w wolność człowieka w sferze psychicznej (wolność od strachu, zastraszenia) • nie wypełnia znamion tego przestępstwa grożenie innej osobie popełnieniem wykroczenia lub innym naruszeniem prawa • stan uzasadnionej obawy osoby zagrożonej należy traktować jako skutek • subiektywne przekonanie skarżącego, iż wobec jej osoby skierowana została groźba karalna, który to zarzut nie znajduje oparcia na jakichkolwiek racjonalnych podstawach, nie mogą stanowić podstawy do wszczęcia postępowania
Skład orzekający
Adriana Skorupska
przewodnicząca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "interpretacja znamion przestępstwa groźby karalnej w kontekście wypowiedzi lekarskich i braku uzasadnionej obawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i konkretnej wypowiedzi lekarskiej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy interpretacji groźby karalnej w kontekście relacji pacjent-lekarz, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie karnym i medycznym, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.