II Kp 378/14

Sygn. akt II Kp 378/14 POSTANOWIENIE Dnia 7 maja 2015 r. Sąd Rejonowy w Myszkowie II Wydział Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Magdalena Mastaj Protokolant: Monika Urbańczyk Przy udziale Prokuratora – nie stawił się, zawiadomiony wokandą po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2015 r. zażalenia pokrzywdzonego W. K. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Myszkowie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie sygn. akt Ds. 2363/14 z dnia 3 grudnia 2014 r. na podstawie art. 329 § 1 k.p.k. , art. 465 § 2 k.p.k. , art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n a w i a nie uwzględnić zażalenia i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Myszkowie odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie: - złożenia przez A. G. (1) w dniu 16 lipca 2014r. w M. nieprawdziwych zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Rejonowym w Myszkowie I Wydziałem Cywilnym pod sygn. I Ns 745/11 w sprawie o dział spadku po zmarłym F. i B. K. z wniosku W. K. , a dotyczących stwierdzenie przez świadka, iż budynek wiaty wybudowanej przez F. K. zbudowany był z czterech betonowych filarów i miał dach jednospadowy, tj. o czyn z art. 233 § 1 k.k. , z uwagi na brak znamion czynu zabronionego; - złożenia przez H. H. (1) w dniu 16 lipca 2014r. w M. nieprawdziwych zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Rejonowym w Myszkowie I Wydziałem Cywilnym pod sygn. I Ns 745/11 w sprawie o dział spadku po zmarłym F. i B. K. z wniosku W. K. , a dotyczących stwierdzenie przez świadka, iż pieniądze ze sprzedaży działki nr (...) przejął W. K. , tj. o czyn z art. 233 § 1 k.k. , z uwagi na brak znamion czynu zabronionego. Na powyższe postanowienie W. K. złożył w przepisanym terminie zażalenie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nakazanie Prokuraturze przeprowadzenie postępowania i ewentualne rozważenie wniesienia aktu oskarżenia. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Myszkowie nie uwzględnił zażalenia i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu w Myszkowie do rozpoznania. Sąd Rejonowy zważył co następuje: Zażalenie wniesione przez pokrzywdzonego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd w całej rozciągłości podziela stanowisko wyrażone w treści zaskarżonego postanowienia, uznając przytoczoną w nim argumentację za trafną. Analizując całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie sposób dopatrzyć się okoliczności, które mogłyby skutkować zmianą, bądź uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Wskutek złożonego przez W. K. zawiadomienia o podejrzeniu popełnia przestępstwa i w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach sprawy możliwe było przeprowadzenie postępowania sprawdzającego, które miało wyjaśnić, czy opisana przez pokrzywdzonego sytuacja jest przestępstwem i w konsekwencji czy uzasadnione jest wszczęcie śledztwa, czy też należy odmówić jego wszczęcia. Analizując akta sprawy Sąd doszedł do przekonania, iż rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zapadło po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu sprawdzającym. Przeprowadzono je rzetelnie i wyczerpująco z wykorzystaniem możliwych na tym etapie źródeł dowodowych służących wyjaśnieniu stanu faktycznego. Art. 303 kpk stanowi, że postanowienie o wszczęciu śledztwa wydaje się, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa. Niedopuszczalne jest zatem wszczęcie postępowania przygotowawczego, gdy brak jest w materiale dowodowym uzasadnienia podejrzenia przestępstwa, a sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy oczywistym jest, że nie popełniono czynu zabronionego lub też brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia, albo wskazujących na zrealizowanie znamion przestępstwa, a prawdopodobieństwo to musi obejmować sam czyn, ustawowe znamiona przestępstwa, społeczną szkodliwość czynu oraz i tę okoliczność, że nie jest uchylona karalność czynu. W realiach niniejszej sprawy jasne jest, że przeprowadzone postępowanie sprawdzające wykazało brak przesłanki wszczęcia śledztwa, o której mowa w cytowanym powyżej przepisie. Sąd w pełni podziela stanowisko Prokuratora, iż brak jest jakichkolwiek dowodów wskazujących na umyślną formę zachowania A. G. (1) w znaczeniu jego świadomości kłamania podczas zeznań składanych w Sądzie. Zwłaszcza, iż analiza zeznań innych świadków wskazuje, iż A. G. nie był jedynym, który na taką okoliczność się powołał. Odnośnie zarzutu stawianego H. H. (1) , jakoby złożyła fałszywe zeznanie odnośnie przejęcia przez W. K. pieniędzy ze sprzedaży działki o nr (...) , jest on całkowitym nieporozumieniem, gdyż w żadnej części swoich zeznań składanych w w/w sprawie w dniu 16.07.2014r.. H. H. na taką okoliczność się nie powołała. Podkreślenia wymaga fakt, że skarżący nie przedstawił na poparcie sformułowanych w zażaleniu zarzutów żadnych nowych okoliczności faktycznych lub prawnych, podważających zasadność kwestionowanej przez niego decyzji merytorycznej. Nie wskazał na istnienie żadnych nowych dowodów, których potrzeba przeprowadzenia uzasadniałaby konieczność wszczęcia i prowadzenia postępowania. Zażalenie W. K. stanowi wyłącznie polemikę z ustaleniami postępowania sprawdzającego i prawidłową oceną zebranych dowodów. W tej sytuacji stwierdzić zatem należy, że wyrażone przez Prokuratora w zaskarżonym postanowieniu stanowisko jest trafne i znajduje pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym i zostało umotywowane w sposób wszechstronny i wyczerpujący, zasługujący na pełną aprobatę. Brak zatem potrzeby zarówno powtarzania, jak i pogłębiania argumentacji, która legła u podstaw kwestionowanej przez skarżącego oceny i w konsekwencji wydania odmowy wszczęcia śledztwa w niniejszej sprawie. Dlatego należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.