II Kp 91/14

Sygn. akt II Kp 91/14 POSTANOWIENIE Dnia 05 września 2014 roku Sąd Rejonowy w Zambrowie II Wydział Karny w składzie: Sędzia SSR Marta Kołakowska Protokolant Renata Konert przy udziale Prokuratora - po rozpoznaniu zażaleń (...) sp. z o.o. w W. oraz (...) sp. z o.o. w W. na postanowienie z dnia 14.07.2014r. w sprawie (...) na podstawie art. 236 kpk , art. 437 § 1 kpk , art. 465 § 2 kpk , art. 113 § 1 kks postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Prokuratora Rejonowego w (...) z dnia 14.07.2014r. w sprawie (...) w przedmiocie zatwierdzenia przeszukania i zatrzymania rzeczy w postaci automatu do gry (...) nr (...) oraz automatu do gry (...) nr (...) i nakazać zwrot automatu do gry (...) nr (...) - (...) sp. z o.o. w W. oraz nakazać zwrot automatu do gry (...) nr (...) - (...) sp. z o.o. w W. . UZASADNIENIE Prokurator Rejonowy postanowieniem z dnia 14.07.2014r. w sprawie (...) zatwierdził przeprowadzone w dniu 3.07.2014 r. przeszukanie pomieszczeń baru stacji paliw (...) w N. i zatrzymanie rzeczy w postaci automatów do gier (...) nr (...) i (...) . Na powyższe postanowienie złożyli zażalenia: pokrzywdzony (...) sp. z o.o. w W. jako dysponent urządzenia (...) nr (...) oraz pokrzywdzony (...) sp. z o.o. w W. . Podnieśli m.in., że art. 107 § 1 kks stanowi normę blankietową, którą muszą dopełnić przepisy innej ustawy, gdy tymczasem art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie może być stosowany przez polski wymiar sprawiedliwości, ponieważ stanowi przepis techniczny w rozumieniu unijnej dyrektywy 98/34 WE, podobnie jak inne przepisy tego rodzaju np. art. 6 ustawy o grach hazardowych . Wg skarżących, adresatem orzeczeń TS UE są państwa członkowskie i wszystkie Sądy winny rozstrzygać zgodnie z interpretacją TS UE. Nadto podnieśli, że brak notyfikacji przepisów o charakterze technicznym, stanowi źródło ich bezskuteczności wobec jednostek. Wskazali także, iż zatrzymanie nastąpiło po upływie 7-dniowego terminu, zaś uzasadnienie nie spełnia wymogów z art. 94 § 1 pkt 5 kpk . Prokurator Rejonowy w (...) wraz z przekazaniem do Sądu zażaleń wnosił o nieuwzględnienie zażaleń i utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy. Sąd zważył, co następuje: Zażalenia są zasadne i winny być uwzględnione. Na wstępie należy wskazać, że skarżone postanowienie zapadło zgodnie z wymogami art. 230 kpk , na który powołują się skarżący, bowiem 7-dniowy termin zatwierdzenia musi być zachowany za wyjątkiem sytuacji dobrowolnego wydania rzeczy, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Również stwierdzenie braku zachowania wymogów art. 94 § pkt 5 kpk jest nietrafne, a raczej stanowi ocenę skarżących co do formy uzasadnienia i jego obszerności. Niewątpliwie też, zdaniem Sądu, w przypadku dokonania badań automatów przez biegłego, musiały być one zabezpieczone i zatrzymane do czasu co najmniej zakończenia czynności biegłego. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych przez skarżących w zakresie wykładni przytoczonych tam przepisów prawa oraz argumentów związanych z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, podnieść trzeba, że zasługują na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, art. 14 oraz art. 6 ustawy o grach hazardowych w swoim aktualnym brzmieniu nie mogą być interpretowane w sposób jednoznaczny i wykluczający wątpliwości co do ich bezpośredniego stosowania (z uwagi na orzecznictwo SN i TS UE). Natomiast jedynie przepisy obowiązujące i nie budzące wątpliwości co do ich treści, umożliwiają przypisanie winy osobie oskarżonej w zakresie popełnienia przez nią czynu, który stanowi czyn zabroniony. Zachowanie niedozwolone, wynikające z art. 107 § 1 kks jako przepisu o charakterze blankietowym, wiąże się z niezachowaniem przepisów ustawy o grach hazardowych . Zatem tylko takie zachowanie jest sankcjonowane, kiedy to można ustalić, iż dana osoba miała świadomość prowadzenia działalności niezgodnej z ustawą. Tymczasem zgodnie z orzecznictwem TS UE, artykuły 14 i 6 ustawy o grach hazardowych stanowią jedynie normy, mające charakter przepisów technicznych. Nie został dopełniony obowiązek ich notyfikacji. Skutkiem braku notyfikacji jest brak skutecznego wprowadzenia tych przepisów do systemu prawa państwa członka UE, przy czym trzeba mieć tu na względzie pierwszeństwo prawa wspólnotowego. Już sam ten stan może w sposób oczywisty budzić wątpliwości interpretacyjne osób, które są poddane z racji prowadzonej działalności rygorom ustawy o grach hazardowych . Biorąc pod uwagę, że aktualne orzecznictwo potwierdza fakt nieprawidłowego procesu legislacyjnego w/w ustawy i jej art. 14 i 6 , osoba użytkująca automaty może uznać, iż są to urządzenia w pełni legalne i mogące być użytkowane zgodnie z ich przeznaczeniem. Tu trzeba wspomnieć zasadę rozstrzygania wszelkich wątpliwości na korzyść oskarżonego ( art. 5 § 2 kpk ), która odnosi się też do zagadnień natury prawnej. Nadto z zeznań współwłaściela stacji, gdzie zostały zatrzymane automaty, wynika jego przekonanie o legalności urządzeń, które dostarczyła mu działająca w obrocie krajowym firma, a której pracownicy zapewnili o legalność automatów. Zdaniem Sądu, jeżeli przepisy dopełniające normę art. 107 kks , nie mogą stanowić źródła powszechnie obowiązującego prawa, to brak jest możliwości odpowiedzialności jednostki na podstawie art. 107 § 1 kks , a w konsekwencji nie może mieć zastosowania art. 217 § 1 kpk . Z tych względów Sąd orzeczono jak w sentencji.