II KOW 578/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję dyrektora więzienia odmawiającą osadzonemu zgody na prowadzenie posług religijnych ze względu na brak formalnych podstaw.
Osadzony S. M., głosiciel Świadków Jehowy, złożył skargę na decyzję dyrektora zakładu karnego odmawiającą mu zgody na prowadzenie posług religijnych. Argumentował, że jest to jego obowiązek i gwarantuje mu to Konstytucja RP. Sąd Okręgowy w Sieradzu uznał jednak, że decyzja dyrektora była zgodna z prawem, ponieważ do prowadzenia posług religijnych wymagane jest skierowanie od władzy zwierzchniej kościoła lub związku wyznaniowego, a skazany takim dokumentem się nie legitymował.
Sąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał skargę osadzonego S. M. na decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 14 maja 2020 roku, która odmówiła mu zgody na prowadzenie posług religijnych. Skazany, będący głosicielem Świadków Jehowy, argumentował, że jego obowiązkiem jest głoszenie wiary i że prawo do wolności religijnej jest zagwarantowane konstytucyjnie. Administracja zakładu karnego wskazała, że skazany nie spełnia wymogów formalnych określonych w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, które wymaga skierowania od zwierzchniej władzy religijnej do pełnienia funkcji kapelana. Sąd Okręgowy, rozpoznając skargę, badał zgodność decyzji dyrektora z przepisami prawa. Stwierdził, że zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 września 2003 roku, podstawą do zawarcia umowy o pełnienie funkcji kapelana jest skierowanie od uprawnionego przedstawiciela kościoła lub związku wyznaniowego. Ponieważ skazany nie posiadał takiego dokumentu, a jego obowiązek głoszenia wiary był jedynie subiektywnym przekonaniem, sąd uznał decyzję dyrektora za zasadną i utrzymał ją w mocy. Postanowienie jest prawomocne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, prowadzenie posług religijnych przez osadzonego wymaga formalnego skierowania od władzy zwierzchniej lub uprawnionego przedstawiciela kościoła albo innego związku wyznaniowego, zgodnie z przepisami wykonawczymi.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że decyzja dyrektora więzienia o odmowie zgody na prowadzenie posług religijnych przez skazanego była zgodna z prawem, ponieważ skazany nie legitymował się wymaganym przez przepisy skierowaniem od władz religijnych, a jego subiektywne przekonanie o obowiązku głoszenia wiary nie stanowi podstawy do naruszenia wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy decyzji administracyjnej
Strona wygrywająca
Dyrektor zakładu karnego w S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. M. | osoba_fizyczna | skazany |
| Dyrektor zakładu karnego w S. | instytucja | organ wydający decyzję |
Przepisy (3)
Główne
k.k.w. art. 7 § § 5
Kodeks karny wykonawczy
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie szczegółowych zasad wykonywania praktyk religijnych i korzystania z posług religijnych w Zakładach Karnych i Aresztach Śledczych art. 3 § § 3
Do prowadzenia posług religijnych wymagane jest skierowanie od władzy zwierzchniej lub uprawnionego przedstawiciela kościoła albo innego związku wyznaniowego.
Pomocnicze
Konstytucja RP
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak formalnych podstaw do prowadzenia posług religijnych przez skazanego (wymagane skierowanie od władz religijnych). Decyzja dyrektora więzienia była zgodna z przepisami prawa.
Odrzucone argumenty
Obowiązek głoszenia wiary jako głosiciela Świadków Jehowy. Prawo do wolności religijnej gwarantowane przez Konstytucję RP.
Godne uwagi sformułowania
obowiązek głoszenia swojej wiary jest jedynie jego subiektywnym przekonaniem podstawę zawarcia umowy o pełnienie funkcji kapelana stanowi skierowanie władzy zwierzchniej lub uprawnionego przedstawiciela kościoła albo innego związku wyznaniowego
Skład orzekający
Małgorzata Chojnowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących wykonywania praktyk religijnych w zakładach karnych i wymogów formalnych dla osób prowadzących posługi religijne."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku formalnych podstaw do prowadzenia posług religijnych przez osadzonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy ważnego prawa do wolności religijnej, ale rozstrzygnięcie opiera się na ścisłej interpretacji przepisów proceduralnych, co czyni ją mniej interesującą dla szerokiej publiczności, a bardziej dla prawników specjalizujących się w prawie karnym wykonawczym.
“Czy można głosić wiarę w więzieniu bez pozwolenia? Sąd rozstrzyga.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Kow 578/20 POSTANOWIENIE 2 lipca 2020 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Chojnowska Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie S. M. syna B. , na skutek skargi skazanego na decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z 14 maja 2020 roku o odmowie wyrażenia zgody na prowadzenie posług religijnych w zakładzie karnym, na podstawie art. 7 § 5 kkw . P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z 14.05.2020 roku o odmowie wyrażenia zgody na prowadzenie posług religijnych przez S. M. syna B. w zakładzie karnym. UZASADNIENIE 14.05.2020 roku dyrektor zakładu karnego w S. odmówił osadzonemu S. M. synowi B. wyrażenia zgody na prowadzenie posług religijnych. 19.05.2020 roku skargę na tę decyzję złożył w administracji zakładu karnego skazany, pisząc w jej uzasadnieniu, że jest głosicielem Świadków J. i jego obowiązkiem jest głoszenie wszystkim osobom zainteresowanym i mającym duchowe problemu, a prawo do wolności religijnej jest zagwarantowane w Konstytucji RP . W odpowiedzi na skargę, administracja zakładu karnego wskazała, że skazany nie spełnia wymogów formalnych do prowadzenia posług religijnych, zgodnie z § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 2 września 2003 roku w sprawie szczegółowych zasad wykonywania praktyk religijnych i korzystania z posług religijnych w Zakładach Karnych i Aresztach Śledczych a dodatkowo, skazany nie zgłaszał uwag dotyczących zakwaterowania. Sąd zważył: Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. z 14.05.2020 r. zapadła w zgodzie z przepisami prawa, a tylko to Sąd bada przy rozpoznaniu skargi na tę decyzję. Zgodnie z § 3 wspomnianego wyżej rozporządzenia, w celu zapewnienia skazanym wykonywania praktyk religijnych i korzystania z posług religijnych dyrektor zakładu zawiera umowę z kapelanem o wykonywanie posług religijnych, a podstawę zawarcia umowy o pełnienie funkcji kapelana stanowi skierowanie władzy zwierzchniej lub uprawnionego przedstawiciela kościoła albo innego związku wyznaniowego, wyznaczające go do wykonywania posług religijnych w danym zakładzie. Skazany takim dokumentem się nie legitymuje, a obowiązek głoszenia swojej wiary jest jedynie jego subiektywnym przekonaniem. Wobec powyższego była podstawa do wydania decyzji (...) .05.2020 roku przez dyrektora zakładu karnego w S. . Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE 1. odpis postanowienia doręczyć: a) Administracji zakładu karnego w S. b) Skazanemu c) Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu 2. zakreślić numer w wykazie II K. 578/20 3. wpisać sprawę na wokandę 02.07.2020 r. Sędzia: SSO M. C.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI