II KOW 201/19

Sąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał skargę skazanego D.R. na decyzję Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w S. z dnia 7 lutego 2019 r. o skierowaniu go do odbywania kary w zakładzie typu P-1/P. Skazany zarzucił niezgodność decyzji z prawem, argumentując, że pozytywna ocena realizacji indywidualnego programu oddziaływania powinna skutkować skierowaniem do zakładu półotwartego i przyznaniem przywilejów, w tym przepustek. Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 7 § 1 i 5 kkw, postanowił utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadnienie wskazuje, że skuteczne wzruszenie decyzji organu postępowania wykonawczego wymaga wykazania jej niezgodności z prawem, czego skarżący nie uczynił. Jego skarga stanowiła jedynie polemikę z oceną postępów w resocjalizacji. Sąd podkreślił, że Komisja Penitencjarna, w ramach swoich kompetencji, oceniła negatywne zachowanie skazanego, jego wulgarne i aroganckie odnoszenie się do funkcjonariuszy, roszczeniową postawę, znikomą podatność na oddziaływania resocjalizacyjne oraz bezkrytyczny stosunek do przypisanego mu przestępstwa, co stanowiło podstawę do odmowy zmiany klasyfikacji. Dodatkowo, konieczność zapewnienia bezpieczeństwa osobistego skazanego również wpłynęła na decyzję. Sąd stwierdził, że nie można mówić o „niezgodności z prawem”, co było warunkiem uznania skargi za skuteczną.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający