II KOW 201/19

Sąd Okręgowy w SieradzuSieradz2019-03-12
SAOSKarnepostępowanie wykonawczeNiskaokręgowy
postępowanie wykonawczeklasyfikacjazakład karnyresocjalizacjaskargakomisja penitencjarna

Podsumowanie

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję Komisji Penitencjarnej o skierowaniu skazanego do odbywania kary w zakładzie typu P-1/P, uznając brak podstaw do zmiany klasyfikacji.

Skazany D.R. zaskarżył decyzję Komisji Penitencjarnej o skierowaniu go do odbywania kary w zakładzie typu P-1/P. Sąd Okręgowy w Sieradzu uznał skargę za bezzasadną, stwierdzając, że decyzja Komisji nie była niezgodna z prawem. Sąd podkreślił, że ocena postępów w resocjalizacji należy do kompetencji Komisji, a negatywne zachowanie skazanego, jego postawa roszczeniowa i kwestionowanie winy stanowią podstawę do utrzymania obecnej klasyfikacji.

Sąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał skargę skazanego D.R. na decyzję Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w S. z dnia 7 lutego 2019 r. o skierowaniu go do odbywania kary w zakładzie typu P-1/P. Skazany zarzucił niezgodność decyzji z prawem, argumentując, że pozytywna ocena realizacji indywidualnego programu oddziaływania powinna skutkować skierowaniem do zakładu półotwartego i przyznaniem przywilejów, w tym przepustek. Sąd Okręgowy, działając na podstawie art. 7 § 1 i 5 kkw, postanowił utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadnienie wskazuje, że skuteczne wzruszenie decyzji organu postępowania wykonawczego wymaga wykazania jej niezgodności z prawem, czego skarżący nie uczynił. Jego skarga stanowiła jedynie polemikę z oceną postępów w resocjalizacji. Sąd podkreślił, że Komisja Penitencjarna, w ramach swoich kompetencji, oceniła negatywne zachowanie skazanego, jego wulgarne i aroganckie odnoszenie się do funkcjonariuszy, roszczeniową postawę, znikomą podatność na oddziaływania resocjalizacyjne oraz bezkrytyczny stosunek do przypisanego mu przestępstwa, co stanowiło podstawę do odmowy zmiany klasyfikacji. Dodatkowo, konieczność zapewnienia bezpieczeństwa osobistego skazanego również wpłynęła na decyzję. Sąd stwierdził, że nie można mówić o „niezgodności z prawem”, co było warunkiem uznania skargi za skuteczną.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja Komisji Penitencjarnej nie jest niezgodna z prawem, a skarga skazanego jest bezzasadna.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że aby skutecznie wzruszyć decyzję Komisji Penitencjarnej, należy wykazać jej niezgodność z prawem. Skarga skazanego stanowiła jedynie polemikę z oceną postępów w resocjalizacji, a negatywne zachowanie skazanego, jego postawa roszczeniowa i kwestionowanie winy uzasadniają utrzymanie obecnej klasyfikacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję

Strona wygrywająca

Komisja Penitencjarna Zakładu Karnego w S.

Strony

NazwaTypRola
D. R.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (2)

Główne

k.k.w. art. 7 § § 1

Kodeks karny wykonawczy

Skutecznie wzruszyć decyzję organu postępowania wykonawczego można jedynie w przypadku wykazania jej niezgodności z prawem.

Pomocnicze

k.k.w. art. 7 § § 5

Kodeks karny wykonawczy

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja Komisji Penitencjarnej nie była niezgodna z prawem. Ocena postępów w resocjalizacji należy do kompetencji Komisji. Negatywne zachowanie skazanego, jego postawa roszczeniowa i kwestionowanie winy uzasadniają utrzymanie obecnej klasyfikacji. Konieczność zapewnienia bezpieczeństwa osobistego skazanego.

Odrzucone argumenty

Pozytywna ocena realizacji indywidualnego programu oddziaływania powinna skutkować skierowaniem do zakładu półotwartego i przyznaniem przywilejów.

Godne uwagi sformułowania

polemiką z oceną postępów w resocjalizacji wybitnie roszczeniową postawę znikomą podatność na oddziaływania resocjalizacyjne bezkrytyczny stosunek do przypisanego mu przestępstwa nie może być tu mowy o „niezgodności z prawem”

Skład orzekający

Marek Masłowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Uzasadnienie decyzji Komisji Penitencjarnej w zakresie oceny postępów resocjalizacyjnych i klasyfikacji skazanych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i oceny faktów przez organ pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowego postępowania wykonawczego w przedmiocie klasyfikacji skazanego, bez nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji prawnych.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II Kow 201/19 POSTANOWIENIE Dnia 12 marca 2019 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący : SSO Marek Masłowski po rozpoznaniu skargi skazanego D. R. (1) syna A. na decyzję Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w S. z dnia 07.02.2019 r. o skierowaniu go do odbycia kary w P-1/P, na podstawie art. 7 § 1 i 5 kkw . Postanowił: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 7 § 1 kkw skutecznie wzruszyć taką decyzję jak ta podjęta w dniu 07.02.2019 r. przez organ postępowania wykonawczego jakim jest Komisja Penitencjarna można jedynie w przypadku wykazania jej niezgodności z prawem. Tego skarżący nie dokonał. Jego skarga jest tylko polemiką z oceną postępów w resocjalizacji jaką przeprowadziła Komisja Penitencjarna. Przekonanie skarżącego, że skoro pozytywnie ocenia się realizację indywidualnego programu oddziaływania to powinien być skierowany do odbywania kary w zakładzie typu półotwartego i w konsekwencji korzystać z różnych przywilejów a w szczególności przepustek, nie musi i nie pokrywa się w oceną komisji. Komisja akcentuje negatywne zachowanie się D. R. , jego wulgarne i aroganckie odnoszenie się do funkcjonariuszy, wybitnie roszczeniową postawę, znikomą podatność na oddziaływania resocjalizacyjne oraz bezkrytyczny stosunek do przypisanego mu przestępstwa przy wiedzy, że skarżący kwestionuje swoją winę. To, zdaniem komisji a także konieczność zapewnienia skarżącemu bezpieczeństwa osobistego stanowi o braku przesłanek do przeklasyfikowania skazanego do odbywania kary w warunkach zakładu typu półotwartego. Komisja jako organ postępowania wykonawczego, w ramach swoich kompetencji przeprowadziła ocenę postępów w resocjalizacji D. R. i podjęła decyzję w przedmiocie klasyfikacji. Nie może być tu mowy o „niezgodności z prawem” czego wymaga art. 7 § 1 kkw , by skargę uznać za skuteczną i dlatego należało orzec jak na wstępie. Sędzia: Pouczenie Postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. ZARZĄDZENIE Odpis postanowienia doręczyć: a/ skazanemu D. R. (1) na adres_ Aresztu Śledczego w C. b/ Dyrektorowi Zakładu Karnego w S. c/ Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu d/ zakreślić sprawę w wykazie II K. 201/19 Dnia 12.03.2019 roku. Sędzia:

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę