II Kow 186/20

Sąd Okręgowy w SieradzuSieradz2020-03-12
SAOSKarnewykonanie karNiskaokręgowy
zakład karnykara dyscyplinarnaapeldyscyplinaprawo karne wykonawczeskazanykontrola sądowa

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego o ukaraniu skazanego naganą za niestawienie się do porannego apelu, uznając, że jego usprawiedliwienie chorobą nie było wystarczające.

Skazany S.N. złożył skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego o ukaraniu go naganą za niestawienie się do porannego apelu. Skazany tłumaczył swoje zachowanie chorobą i osłabieniem organizmu. Sąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał skargę i postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że decyzja Dyrektora ZK była zgodna z prawem, a usprawiedliwienie skazanego nie było wystarczające, ponieważ nie wykazał on, aby jego stan zdrowia uniemożliwiał mu udział w apelu, a przepisy wewnętrzne wymagały zgody lekarza na pozostawanie w łóżku w takich sytuacjach.

Sąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał skargę skazanego S.N. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 07.02.2020 roku, którą skazany został ukarany karą dyscyplinarną nagany za niestawienie się do porannego apelu. Skazany w swojej skardze zarzucił niesłuszne ukaranie, tłumacząc swoje zachowanie chorobą, która spowodowała ogólne osłabienie organizmu i zaśnięcie. Wniósł o uchylenie decyzji. Sąd Okręgowy, badając zgodność decyzji z obowiązującymi przepisami prawa, uznał skargę za polemikę z poprawną decyzją Dyrektora ZK. Sąd wskazał, że zgodnie z punktem 24 Przepisów Porządku Wewnętrznego, jedynie chorzy, którzy uzyskali zgodę lekarza, mogą leżeć w łóżku, co dotyczy również kwestii związanych z apelem. W pozostałych przypadkach skazani są zobowiązani do stania podczas apelu. Sąd stwierdził, że z dokumentacji medycznej nie wynikało, aby stan zdrowia osadzonego uniemożliwiał mu udział w apelu, a otrzymane przez niego leki związane były z dolegliwościami przeziębieniowymi. W związku z tym, zachowanie skazanego zostało uznane za instrumentalne, a decyzja Dyrektora Zakładu Karnego za słuszną. Sąd nie znalazł podstaw do wzruszenia zaskarżonej decyzji i postanowił utrzymać ją w mocy. Postanowienie jest prawomocne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, decyzja Dyrektora Zakładu Karnego była zgodna z prawem.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że usprawiedliwienie skazanego chorobą nie było wystarczające, ponieważ nie wykazał on, aby jego stan zdrowia uniemożliwiał mu udział w apelu, a przepisy wewnętrzne wymagały zgody lekarza na pozostawanie w łóżku w takich sytuacjach. Zachowanie skazanego uznano za instrumentalne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego

Strona wygrywająca

Dyrektor Zakładu Karnego w S.

Strony

NazwaTypRola
S. N.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (1)

Główne

kkw art. 7 § § 5

Kodeks karny wykonawczy

Sąd bada zgodność decyzji Dyrektora ZK z obowiązującymi przepisami prawa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego była zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Przepisy wewnętrzne zakładu karnego wymagają zgody lekarza na pozostawanie w łóżku podczas apelu. Stan zdrowia skazanego nie uniemożliwiał mu udziału w apelu.

Odrzucone argumenty

Skazany został ukarany niesłusznie z powodu choroby. Choroba spowodowała ogólne osłabienie organizmu i zaśnięcie.

Godne uwagi sformułowania

Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. takie zachowanie należy uznać za instrumentalne.

Skład orzekający

Marek Masłowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasad dyscypliny w zakładach karnych i kontroli sądowej nad decyzjami administracyjnymi dyrektorów ZK."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji naruszenia regulaminu wewnętrznego zakładu karnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowej kwestii dyscyplinarnej w zakładzie karnym i nie zawiera elementów zaskoczenia ani przełomowej interpretacji prawa.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II Kow 186/20 POSTANOWIENIE 12 marca 2020 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Masłowski Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie S. N. syna B. , na skutek skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 07.02.2020 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany, na podstawie art. 7 § 5 kkw . P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 07.02.2020 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany skazanego S. N. syna B. . UZASADNIENIE W dniu 07.02.2020 r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. wydał decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany skazanego S. N. syna B. . Uzasadnieniem tej decyzji było nie wstanie do porannego apelu. Ze skargą na tę decyzję wystąpił skazany, zaskarżając ją w całości i zarzucając, że został ukarany niesłusznie tłumacząc się chorobą, która spowodowała tak duże ogólne osłabienie organizmu, że zaspał na apel. W konkluzji wniósł o uchylenie decyzji. Sąd zważył: Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Skarga skazanego jest jedynie polemiką z poprawną decyzją Dyrektora ZK, bowiem z dokumentacji zgromadzonej na potrzeby sprawy wynika, że zgodnie z pkt 24 Przepisów Porządku Wewnętrznego jedynie Ci chorzy, którzy uzyskali zgodę lekarza, mogą leżeć w łóżku, co rozciąga się także na kwestię związane z apelem. W pozostałych przypadkach skazani obowiązani są do przybrania pozycji stojącej i pozostawania widocznymi dla funkcjonariusza przeprowadzającego apel. Z „Wyjaśnień do skargi” (k. 27) wynika, że skazany otrzymał łagodne leki związane z dolegliwościami przeziębieniowymi, na które się skarżył. Jednocześnie nie wynikać ma z dokumentacji medycznej, aby stan zdrowia osadzonego uniemożliwiał mu uczestnictwo w apelu. Stąd też takie zachowanie należy uznać za instrumentalne. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego jest słuszna. Sąd nie znalazł zatem podstaw do wzruszenia owej decyzji. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE odpis postanowienia doręczyć 1. skazanemu 2. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu 3. Dyrektorowi Zakładu Karnego w S. 12.03.2020 r. Sędzia: Sędzia Marek Masłowski

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI