II KOW 170/21

Sąd Okręgowy w SieradzuSieradz2021-03-12
SAOSKarnewykonanie karNiskaokręgowy
zakład karnykara dyscyplinarnanaganaobowiązki osadzonegoniestawienie się do pracyskargaprawo karne wykonawcze

Podsumowanie

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego o ukaraniu skazanego naganą za niestawienie się do pracy bez usprawiedliwienia.

Skazany D.S. złożył skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. o ukaraniu go naganą za niestawienie się do pracy w wyznaczonych terminach. Skazany argumentował, że powodem była choroba, a lekarz zlekceważył jego objawy. Sąd Okręgowy w Sieradzu uznał skargę za bezzasadną, stwierdzając, że decyzja dyrektora była zgodna z prawem, a twierdzenia skazanego nie znalazły potwierdzenia w dokumentacji medycznej ani w jego własnych przyznaniach.

Sąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał skargę skazanego D.S. na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 20.01.2021 roku, którą ukarano go karą dyscyplinarną nagany. Powodem ukarania było niestawienie się skazanego do nieodpłatnej pracy w dniach 21-23.12.2020 r., 28-31.12.2020 r., 4-5.01.2021 r. oraz 11.01.2021 r. bez usprawiedliwienia. Skazany w swojej skardze podniósł, że nie stawił się do pracy z powodu choroby, a lekarz zlekceważył jego objawy. Sąd Okręgowy, rozpoznając skargę, skupił się na zgodności decyzji dyrektora z obowiązującymi przepisami prawa. Stwierdził, że skarga skazanego stanowi jedynie polemikę z poprawną decyzją. Sąd podkreślił, że skazany znajduje się pod kontrolą lekarza, a dokumentacja medyczna wskazuje na zlecone leczenie i skierowanie do poradni rehabilitacyjnej, jednakże nie wydano zaświadczenia o niezdolności do pracy. Twierdzenia skazanego o zignorowaniu jego schorzeń przez lekarza zostały uznane za niczym niepoparte. Sąd zaznaczył, że lekarz działa zgodnie z zasadami wiedzy medycznej, a nie według życzeń pacjenta. Dodatkowo, skazany przyznał się do przewinienia, tłumacząc się brakiem świadomości konsekwencji. Wobec powyższego, Sąd Okręgowy postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Zakładu Karnego.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, decyzja była zgodna z prawem.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że decyzja dyrektora była zgodna z przepisami, a twierdzenia skazanego o chorobie i zignorowaniu przez lekarza nie znalazły potwierdzenia w dokumentacji medycznej ani w jego własnych wyjaśnieniach. Skazany przyznał się do przewinienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Utrzymanie w mocy decyzji o ukaraniu

Strona wygrywająca

Dyrektor Zakładu Karnego w S.

Strony

NazwaTypRola
D. S.osoba_fizycznaskazany
Dyrektor Zakładu Karnego w S.instytucjaorgan wydający decyzję

Przepisy (1)

Główne

k.k.w. art. 7 § § 5

Kodeks karny wykonawczy

Podstawa prawna do rozpoznania skargi na decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego była zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Twierdzenia skazanego o chorobie i zignorowaniu przez lekarza nie znalazły potwierdzenia w dokumentacji medycznej. Skazany przyznał się do przewinienia.

Odrzucone argumenty

Niestawienie się do pracy z powodu choroby. Lekarz zlekceważył objawy choroby skazanego.

Godne uwagi sformułowania

Sąd zważył: Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Skarga skazanego jest jedynie polemiką z poprawną decyzją dyrektora zakładu karnego o ukaraniu karą dyscyplinarną. Lekarz nie będzie działał według jego wytycznych, zgodnie ze zgłoszonymi żądaniami, tylko zgodnie z zasadami wiedzy medycznej i obranego leczenia.

Skład orzekający

Marek Masłowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania skarg na kary dyscyplinarne w zakładach karnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osadzonego i jego usprawiedliwienia nieobecności w pracy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowej procedury dyscyplinarnej w zakładzie karnym i nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II Kow 170/21 POSTANOWIENIE 12 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Masłowski Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie D. S. syna S. , na skutek skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z 20.01.2021 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany, na podstawie art. 7 § 5 kkw . P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję Dyrektora zakładu karnego w S. z 20.01.2021 roku o ukaraniu osadzonego D. S. syna S. karą dyscyplinarną nagany. UZASADNIENIE W dniu 20.01.2021 r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. wydał decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany skazanego D. S. syna S. z uwagi na to, że osadzony nie stawił się do pracy (pracował nieodpłatnie jako pracownik ogólnobudowlany) w dniach 21-23.12.2020 r. i 28-31.12.2020. r. oraz 4-5.01.2021 r. i 11.01.2021 r. bez usprawiedliwienia. Na tę decyzję skargę złożył skazany wskazując, że nie stawił się do pracy z powodu choroby, a lekarz zlekceważył jego objawy. W konkluzji skazany wniósł o przychylenie się do skargi. Sąd zważył: Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Skarga skazanego jest jedynie polemiką z poprawną decyzją dyrektora zakładu karnego o ukaraniu karą dyscyplinarną. Przede wszystkim skazany znajduje się pod kontrolą lekarza, jak wskazano w dokumentacji medycznej zlecono skazanemu N. i skierowano do poradni rehabilitacyjnej, jednak nie otrzymał on zaświadczenia o niezdolności do pracy. Niczym nie poparte twierdzenia o zignorowaniu schorzeń skazanego nie mogą zostać uwzględnione. Skazany musi mieć świadomość, że lekarz nie będzie działał według jego wytycznych, zgodnie ze zgłoszonymi żądaniami, tylko zgodnie z zasadami wiedzy medycznej i obranego leczenia. To, że skazany wolałby otrzymać zwolnienie, nie uprawnia jeszcze do uwzględnienia żądania. Ponadto, osadzony przyznał się do przewinienia, tłumacząc się, że nie zdawał sobie sprawy, że tak będzie. W tej sytuacji trudno uznać, aby jego twierdzenia zawarte w skardze były zgodne z rzeczywistością. W tej sytuacji nie pozostaje nic innego jak zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE odpis postanowienia doręczyć 1. skazanemu 2. Prokuratorowi Okręgowemu w (...) 3. Dyrektorowi Zakładu Karnego w S. 12.03.2021 r. Sędzia: Sędzia M. M.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę