II KOW 1272/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego o ukaraniu skazanego naganą za odmowę wyjścia do pracy, uznając ją za uzasadnioną demonstrację niezadowolenia.
Skazany D.P. złożył skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. o ukaraniu go naganą za odmowę wyjścia do pracy. Skazany zarzucił, że został ukarany niesłusznie, a jego oświadczenie o rezygnacji z zatrudnienia było jego uprawnieniem. Sąd Okręgowy w Sieradzu uznał decyzję Dyrektora za zgodną z prawem, stwierdzając, że odmowa wyjścia do pracy była demonstracją niezadowolenia skazanego z odmowy zamiany celi, a nie jedynie skorzystaniem z prawa do rezygnacji z zatrudnienia.
Skazany D. P. złożył skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 31.10.2019 roku, którą został ukarany karą dyscyplinarną nagany. Uzasadnieniem ukarania była odmowa wyjścia do pracy przez skazanego, który był pracownikiem kuchni. Skazany zarzucił w skardze, że został ukarany niesłusznie, twierdząc, że nie użył wulgarnego języka, a jego oświadczenie o rezygnacji z zatrudnienia było jego uprawnieniem. Sąd Okręgowy w Sieradzu, rozpoznając skargę, stwierdził, że decyzja Dyrektora Zakładu Karnego została wydana w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa. Sąd uznał skargę skazanego za polemikę z poprawną decyzją, wskazując, że już z samej skargi wynikało, iż działanie skazanego miało charakter instrumentalny i było wyrazem niezadowolenia z odmowy zamiany celi. Sąd podkreślił, że choć skazany ma prawo złożyć oświadczenie o chęci wycofania go z zatrudnienia, to istotą wykroczenia było to, że najpierw odmówił wyjścia do pracy, a dopiero potem złożył oświadczenie. Sąd uznał, że taka postawa była demonstracją wobec wcześniejszej decyzji administracji zakładu karnego i dlatego decyzja Dyrektora była słuszna, a sąd nie znalazł podstaw do jej wzruszenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli odmowa wyjścia do pracy stanowi demonstrację niezadowolenia i jest intencjonalnym działaniem przed skutecznym złożeniem oświadczenia o rezygnacji z zatrudnienia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że odmowa wyjścia do pracy przez skazanego, mimo obowiązku pracy, była celowym działaniem nacechowanym okazaniem niezadowolenia z wcześniejszej decyzji administracji zakładu karnego, a nie jedynie skorzystaniem z prawa do rezygnacji z zatrudnienia. Dopiero dotarcie oświadczenia do Dyrektora i jego rozważenie mogło być uznane za skuteczne zrezygnowanie z zatrudnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy decyzję
Strona wygrywająca
Dyrektor Zakładu Karnego w S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. P. | osoba_fizyczna | skazany |
| Dyrektor Zakładu Karnego w S. | instytucja | organ wydający decyzję |
Przepisy (2)
Główne
k.k.w. art. 7 § § 5
Kodeks karny wykonawczy
Podstawa prawna do rozpoznania skargi na decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną.
Pomocnicze
k.k.w. art. 116 § § 1 pkt 4
Kodeks karny wykonawczy
Przepis określający obowiązek pracy nałożony na osadzonych, który był podstawą decyzji Dyrektora ZK.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odmowa wyjścia do pracy przez skazanego była celowym działaniem nacechowanym okazaniem niezadowolenia. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego była zgodna z obowiązującymi przepisami prawa.
Odrzucone argumenty
Skazany został ukarany niesłusznie. Oświadczenie o rezygnacji z zatrudnienia było uprawnieniem skazanego i nie stanowiło podstawy do ukarania.
Godne uwagi sformułowania
działanie nacechowane okazaniem swego niezadowolenia polemiką z poprawną decyzją Dyrektora ZK demonstrację wobec wcześniejszej decyzji
Skład orzekający
Marek Masłowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących dyscypliny w zakładach karnych i obowiązków osadzonych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji w zakładzie karnym i nie ma szerokiego zastosowania poza tym kontekstem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej kwestii dyscyplinarnej w zakładzie karnym, bez nietypowych faktów czy zaskakującego rozstrzygnięcia.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II Kow 1272/19 POSTANOWIENIE 29 listopada 2019 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Masłowski Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie D. P. syna M. , na skutek skargi skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 31.10.2019 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany, na podstawie art. 7 § 5 kkw . P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w S. z dnia 31.10.2019 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany skazanego D. P. syna M. . UZASADNIENIE W dniu 31.10.2019 r. Dyrektor Zakładu Karnego w S. wydał decyzję o ukaraniu karą dyscyplinarną nagany skazanego D. P. syna M. . Uzasadnieniem tej decyzji była odmowa wyjścia do pracy. Skazany jako pracownik kuchni bez podania uzasadnionej przyczyny odmówił wyjścia do pracy i złożył oświadczenie o wycofanie go z zatrudnienia. Ze skargą na tę decyzję wystąpił skazany, zaskarżając ją w całości i zarzucając, że został ukarany niesłusznie, bowiem miał rzekomo powiedzieć „mam wyjebane na pracę”, co jest nieprawdą, i napisał do Dyrektora oświadczenie o rezygnacji z zatrudnienia co było jego uprawnieniem. W konkluzji wniósł o uchylenie decyzji. Sąd zważył: Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Skarga skazanego jest jedynie polemiką z poprawną decyzją Dyrektora ZK, bowiem już z samej skargi skazanego wynika, że jego działanie w postaci odmowy wyjścia do pracy miało charakter instrumentalny, nakierowany na wyrażenie swojego niezadowolenia z odmowy zamiany celi. Co prawda, zakład karny uzasadniał swoją decyzję względami art. 116 § 1 pkt 4 kkw , to jest obowiązkiem pracy jaki jest nałożony na osadzonych, jednak ewidentnie ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że powodem ukarania skazanego jest jego celowe działanie nacechowane okazaniem swego niezadowolenia. Skazany ma prawo bowiem złożyć oświadczenie o chęci wycofania go z zatrudnienia, za co nie może zostać ukarany, jednak istotą popełnionego przez niego wykroczenia jest to, że najpierw, pomimo takiego obowiązku, intencjonalnie odmówił wyjścia do pracy jednocześnie składając oświadczenie, podczas gdy był jeszcze wówczas zobowiązany do podjęcia pracy tego dnia. Dopiero dotarcie oświadczenia do Dyrektora i jego rozważenie, może być uznane za skuteczne zrezygnowanie z zatrudnienia. Skazany jednak pragnąc okazać swoje niezadowolenie z decyzji o odmowie zmiany celi mieszkalnej napisał oświadczenie o chęci wycofania z zatrudnienia, co słusznie przez administrację zakładu karnego zostało uznane za demonstrację wobec wcześniejszej decyzji. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego jest słuszna. Sąd nie znalazł zatem podstaw do wzruszenia owej decyzji. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE odpis postanowienia doręczyć 1. skazanemu 2. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu 29.11.2019 r. Sędzia: Sędzia Marek Masłowski
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI