II KOP 3/13

Sąd Okręgowy w Elblągu rozpoznał sprawę dotyczącą wykonania Europejskiego Nakazu Aresztowania (ENA) wydanego przez Sąd Pierwszej Instancji w Tongeren (Belgia) przeciwko obywatelce polskiej A. Z. (1). ENA dotyczył zarzutów popełnienia przestępstwa z art. 432 § 2 i § 3 belgijskiego kodeksu karnego, kwalifikowanego jako porwanie rodzicielskie małoletniego dziecka. Sąd, po analizie materiału dowodowego i uzupełniających informacji od strony belgijskiej, a także po uwzględnieniu stanowiska Prokuratora Okręgowego i obrońcy, postanowił odmówić wykonania ENA. Podstawą odmowy były dwie obligatoryjne przesłanki wynikające z art. 607p kpk. Po pierwsze, sąd ustalił, że czyn, którego dopuściła się A. Z. (1), w istotnym fragmencie został popełniony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 607p § 2 kpk, wykonanie ENA wobec obywatela polskiego może nastąpić tylko, gdy czyn nie został popełniony na terytorium Polski i stanowił przestępstwo według prawa polskiego. Sąd stwierdził, że choć część czynu mogła być popełniona w Belgii, to zatrzymanie i ukrywanie dziecka na terytorium Polski sprawia, że czyn ten należy uznać za popełniony również w Polsce, co wyklucza wykonanie ENA. Po drugie, sąd stwierdził, że w Polsce zapadło już prawomocne orzeczenie dotyczące tych samych czynów. Postępowanie karne wszczęte w Polsce przeciwko A. Z. (1) zostało umorzone przez Prokuratora Rejonowego w Braniewie (utrzymane w mocy przez Sąd Rejonowy w Braniewie) z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu (art. 211 kk). Sąd Okręgowy uznał, że umorzone postępowanie dotyczyło tych samych zdarzeń, co ENA, powołując się na zasadę ne bis in idem (nie można być sądzonym dwa razy za ten sam czyn) oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W związku z tym, istnienie prawomocnego orzeczenia w Polsce stanowiło samoistną podstawę do odmowy wykonania ENA na mocy art. 607p § 1 pkt 2 kpk.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający