II KO 96/21

Godne uwagi sformułowania

w oparciu o art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. wznowił z urzędu wobec nich postępowanie karne • uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 lipca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), wobec wszystkich skazanych i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w (…) do ponownego rozpoznania • Powyższa sytuacja determinuje konieczność rozważenia z urzędu potrzeby stosowania wobec M. L. S. środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. • nieprawomocne skazanie na karę nie niższą niż 3 lata pozbawienia wolności, zgodnie z art. 258 § 2 k.p.k., stanowi samodzielną przesłankę stosowania tymczasowego aresztowania • to obiektywnie wysokie zagrożenie surową karą może uzasadniać obawę, iż oskarżony będzie utrudniał lub uniemożliwiał prawidłowy tok postępowania • nagła zmiana sytuacji procesowej powstała na skutek uchylenia wyroku Sądu odwoławczego rodzi uzasadnione obawy, że oskarżony może podejmować działania mające na celu destabilizację prawidłowego toku postępowania. • podstawę uchylenia wyroku Sądu odwoławczego stanowiło zaistnienie tzw. bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a więc powód procesowy o charakterze formalnym. • Tym samym podstawą orzeczenia kasatoryjnego nie były żadne powody dotyczące ustaleń w przedmiocie sprawstwa i winy M. L. S.