I KO 134/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy do innego sądu, uznając wystąpienie sądu niższej instancji za przedwczesne z powodu braku wystarczających informacji o stanie zdrowia oskarżonego.
Sąd Okręgowy w Poznaniu wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy do Sądu w Gdańsku ze względu na stan zdrowia jednego z oskarżonych, który nie mógł być transportowany. Sąd Najwyższy odmówił, uznając wystąpienie za przedwczesne, ponieważ nie wyjaśniono, czy stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia mu udział w czynnościach procesowych i czy przekazanie sprawy faktycznie służyłoby dobru wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Okręgowy w Poznaniu, na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy karnej o sygn. akt III K 456/24 Sądowi równorzędnemu w Gdańsku. Głównym powodem tej inicjatywy był zły stan zdrowia jednego z oskarżonych, R.A., który zgodnie z zaświadczeniem lekarskim nie mógł być transportowany z aresztu śledczego. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę na posiedzeniu bez udziału stron, odmówił przekazania sprawy. Sąd Najwyższy uznał, że wystąpienie Sądu Okręgowego było przedwczesne. Przedłożone zaświadczenie lekarskie dowodziło jedynie niemożności transportu oskarżonego z uwagi na konieczność specjalistycznego leczenia onkologicznego, ale nie zawierało informacji kluczowych dla procesu, takich jak możliwość uczestnictwa oskarżonego w czynnościach procesowych. Sąd Najwyższy podkreślił, że dopóki nie zostanie uzyskana opinia biegłych lekarzy w kwestii możliwości transportu i stawiennictwa oskarżonego na rozprawie, brak jest podstaw do przekazania sprawy, które miałoby służyć dobru wymiaru sprawiedliwości i prawu do obrony. W związku z tym Sąd Najwyższy pozostawił sprawę w gestii Sądu Okręgowego w Poznaniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie wyjaśniono, czy stan zdrowia uniemożliwia oskarżonemu udział w czynnościach procesowych i czy przekazanie sprawy faktycznie służy dobru wymiaru sprawiedliwości.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że samo zaświadczenie o niemożności transportu nie jest wystarczające. Konieczne jest ustalenie, czy stan zdrowia wyklucza udział oskarżonego w procesie i czy przekazanie sprawy zapewni realizację prawa do obrony i dobra wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmówić przekazania sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S.L. i in. | osoba_fizyczna | oskarżeni |
| R.A. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do wystąpienia sądu o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 36
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do przekazania sprawy przez sąd okręgowy.
k.k. art. 258 § 1
Kodeks karny
ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii art. 55 § 1 i 3
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wystąpienie sądu okręgowego było przedwczesne z uwagi na brak opinii biegłych. Stan zdrowia oskarżonego nie został wystarczająco wyjaśniony pod kątem możliwości udziału w procesie. Przekazanie sprawy musi służyć dobru wymiaru sprawiedliwości i prawu do obrony.
Godne uwagi sformułowania
nie wyjaśniono, czy przekazanie sprawy [...] faktycznie uczyni zadość zasadzie dobra wymiaru sprawiedliwości nie informuje o kwestiach kluczowych dla otwarcia i toczenia się procesu, a konkretnie o tym, czy stan zdrowia oskarżonego pozwala mu na uczestniczenie w czynnościach procesowych czy też wyklucza stawianie się przezeń w sądzie brak będzie podstaw do przyjęcia, że oddanie sprawy [...] umożliwi przeprowadzenie procesu z udziałem oskarżonego czyniąc zadość zasadzie dobra wymiaru sprawiedliwości upatrywanej przez pryzmat prawa do obrony
Skład orzekający
Michał Laskowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek przekazania sprawy ze względu na stan zdrowia oskarżonego oraz wymogów proceduralnych dla takiego wniosku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i stanu zdrowia konkretnego oskarżonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność proceduralną w sprawach karnych, szczególnie gdy pojawiają się kwestie zdrowotne oskarżonych i ich wpływ na możliwość prowadzenia procesu.
“Czy choroba oskarżonego zawsze oznacza przekazanie sprawy? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN I KO 134/24 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 29 stycznia 2025 r., w sprawie S.L. i in. oskarżonych z art. 258 § 1 k.k., art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i in. inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wyrażonej w postanowieniu Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2025 r., sygn. akt III K 456/24, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przekazania sprawy. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Poznaniu wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy o sygn. III K 456/24 Sądowi równorzędnemu w Gdańsku z powodu stanu zdrowia jednego z oskarżonych R.A., który jak wynika z zaświadczenia lekarskiego z 9 grudnia 2024 r. nie może być transportowany. Przedmiotowe wystąpienie uzupełniło wydane w trybie art. 37 k.p.k. postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z 6 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przedłożone wystąpienie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stanowisko zawarte w inicjatywie Sądu Okręgowego w Poznaniu jawiło się jako przedwczesne, albowiem nie wyjaśniono, czy przekazanie sprawy m.in. R.A. ze względu na jego stan zdrowia, faktycznie uczyni zadość zasadzie dobra wymiaru sprawiedliwości. Samo przedstawione zaświadczenie z 9 grudnia 2024 r. dowodzi jedynie, że ten oskarżony nie może być transportowany z aresztu śledczego w G. do P., z uwagi na konieczność objęcia go wysokospecjalistycznym leczeniem onkologicznym w ośrodku o wysokim stopniu referencyjności. Przedstawiony dokument, wykonany na potrzeby zmiany miejsca wykonywania środka zapobiegawczego, nie będący wszak opinią biegłych lekarzy, nie informuje o kwestiach kluczowych dla otwarcia i toczenia się procesu, a konkretnie o tym, czy stan zdrowia oskarżonego pozwala mu na uczestniczenie w czynnościach procesowych czy też wyklucza stawianie się przezeń w sądzie. Innymi słowy nie wyjaśniono, czy R.A. będzie mógł w ogóle stawić się na rozprawie w Sądzie nie tylko w P., ale choćby w G.. Dopóki Sąd występujący nie uzyska fachowej odpowiedzi w postaci opinii biegłych, na pytanie czy aktualny stan zdrowia R.A. stanowi przeciwwskazanie do transportowania go w warunkach konwoju i czy możliwe jest uczestnictwo oskarżonego w czynnościach procesowych w Sądzie znajdującym się najbliżej jego miejsca zamieszkania, brak będzie podstaw do przyjęcia, że oddanie sprawy z powrotem do właściwości sądu gdańskiego umożliwi przeprowadzenie procesu z udziałem oskarżonego czyniąc zadość zasadzie dobra wymiaru sprawiedliwości upatrywanej przez pryzmat prawa do obrony. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy uznał za konieczne pozostawienie sprawy III K 456/24 w gestii Sądu poznańskiego, co do którego w dalszym ciągu aktualne pozostają przesłanki przekazania mu przedmiotowej sprawy na podstawie art. 36 k.p.k. postanowieniem Sądu Okręgowego w Gdańsku z 16 października 2024 r. [WB] [ł.n]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI