II KO 88/24
Podsumowanie
Sąd Najwyższy przekazał sprawę dotyczącą zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa przeciwko sędziom Sądu Okręgowego w L. innemu sądowi rejonowemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w L. o przekazanie sprawy dotyczącej zażalenia na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa przeciwko sędziom Sądu Okręgowego w L. Sąd Rejonowy uzasadnił wniosek dobrem wymiaru sprawiedliwości, wskazując na potencjalne wątpliwości co do obiektywizmu w sytuacji, gdy sprawa dotyczy sędziów orzekających w tym samym sądzie. Sąd Najwyższy przychylił się do wniosku, przekazując sprawę do Sądu Rejonowego w Białymstoku.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w L. o przekazanie sprawy o sygn. akt III Kp 382/24 innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sprawa dotyczyła zażalenia pokrzywdzonych E. K. i L. K. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych przez ustalonych sędziów Sądu Okręgowego w L., zarzucając czyn z art. 231 § 1 k.k. Sąd Rejonowy we wniosku wskazał, że dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy, ponieważ dotyczy ona sędziów orzekających w Sądzie Okręgowym w L., co może budzić w odbiorze społecznym wątpliwości co do obiektywizmu sądu miejscowo właściwego. Sąd Najwyższy uznał wniosek za zasadny, podkreślając, że okoliczności mogące wpływać na swobodę orzekania lub budzić przekonanie o niezdolności sądu do obiektywnego osądzenia sprawy uzasadniają odstępstwo od zasad właściwości miejscowej. W związku z tym, sprawa została przekazana do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Białymstoku.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia odstępstwo od zasad właściwości miejscowej sądu i przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi, gdy istnieją okoliczności mogące wpływać na swobodę orzekania lub budzić w odbiorze społecznym przekonanie o braku warunków do obiektywnego osądzenia sprawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., pozwala na przekazanie sprawy innemu sądowi, gdy istnieją okoliczności podważające obiektywizm sądu właściwego miejscowo, w tym gdy sprawa dotyczy sędziów orzekających w tym samym sądzie, co może negatywnie wpływać na odbiór społeczny i autorytet wymiaru sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uwzględniono wniosek i sprawę przekazano innemu sądowi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| L. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Rejonowa [...] w L. | organ_państwowy | organ prowadzący postępowanie |
| Sąd Okręgowy w L. | instytucja | podmiot postępowania |
| Sąd Rejonowy [...] w L. | instytucja | wnioskujący sąd |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia odstępstwo od zasad właściwości miejscowej sądu i przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, gdy w sprawie zaistnieją tego rodzaju okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w odbiorze społecznym – nawet mylne – przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia.
Pomocnicze
k.k. art. 231 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadnia przekazanie sprawy, gdy dotyczy ona sędziów orzekających w sądzie miejscowo właściwym, co może budzić wątpliwości co do obiektywizmu w odbiorze społecznym.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego powodować w odbiorze społecznym – nawet mylne – przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia
Skład orzekający
Małgorzata Bednarek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'dobra wymiaru sprawiedliwości' jako podstawy do przekazania sprawy, zwłaszcza w kontekście spraw dotyczących sędziów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sprawa dotyczy sędziów orzekających w sądzie miejscowo właściwym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak sąd najwyższej instancji dba o postrzeganie sprawiedliwości i obiektywizm, nawet w sytuacjach, gdy sprawa dotyczy samych sędziów.
“Czy sędziowie mogą być sądzeni przez swoich kolegów? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN II KO 88/24 POSTANOWIENIE Dnia 25 lipca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie zażalenia pokrzywdzonych E. K. oraz L. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w L. z […] 2024 r., o sygn. akt […] po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 lipca 2024 r. wniosku Sądu Rejonowego […] w L. o przekazanie sprawy o sygn. akt III Kp 382/24 innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i sprawę o sygn. akt III Kp 382/24 przekazać Sądowi Rejonowemu w Białymstoku UZASADNIENIE Sąd Rejonowy […] w L. postanowieniem z 12 czerwca 2024 r., sygn. akt III Kp 382/24, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy w przedmiocie zażalenia pokrzywdzonych E. K. oraz L. K. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w L. z […] 2024 r., o sygn. akt […] do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na fakt, iż wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wniosku Sąd Rejonowy wskazał, że przedmiotem wniosku jest zażalenie na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie zaistniałego w okresie od dnia 29 grudnia 2023 r. do dnia 2 stycznia 2024 r. w L. przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków służbowych przez ustalonych sędziów Sądu Okręgowego w L. tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. – wobec stwierdzenia, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jest zasadny. „Dobro wymiaru sprawiedliwości”, o jakim mowa w art. 37 k.p.k., uzasadnia odstępstwo od zasad właściwości miejscowej sądu, a tym samym pozwala na przekazanie sprawy do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, kiedy w sprawie zaistnieją tego rodzaju okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w odbiorze społecznym – nawet mylne – przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia. Sprawa, która ma być przedmiotem rozpoznania dotyczy sędziów orzekających w Sądzie Okręgowym w L., co rzeczywiście powoduje, że w odbiorze społecznym może powstać usprawiedliwione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy przez Sąd Rejonowy […] w L. – co z oczywistych względów nie służy budowaniu autorytetu wymiaru sprawiedliwości. Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [J.I.] [ał]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę