I KO 94/24

Podsumowanie

Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku w sprawie wznowienia postępowania, uznając, że argumentacja obrońcy nie spełnia wyjątkowych przesłanek.

Sąd Najwyższy rozpatrzył wniosek obrońcy skazanego P.M. o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, który ma być przedmiotem postępowania o wznowienie. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, podkreślając, że możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia w takiej sytuacji ma charakter wyjątkowy i wymaga wykazania oczywistej zasadności zarzutów oraz możliwości wystąpienia wyjątkowo dolegliwych lub nieodwracalnych skutków dla skazanego. Sąd uznał, że przedstawiona przez obrońcę argumentacja nie spełnia tych przesłanek.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek obrońcy skazanego P.M. o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt II AKa 121/19, który ma być przedmiotem postępowania o wznowienie. Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić tego wniosku. W uzasadnieniu wskazano, że możliwość wstrzymania wykonania orzeczenia w ramach wniosku o wznowienie postępowania ma charakter wyjątkowy i stanowi odstępstwo od zasady wykonalności orzeczenia z chwilą uprawomocnienia (art. 9 § 2 k.k.w.). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, skorzystanie z tej możliwości (art. 532 k.p.k.) jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy nie tylko charakter zarzutów wskazuje na ich oczywistą zasadność, ale również gdy wykonanie wyroku w ich świetle może doprowadzić do wyjątkowo dolegliwych lub nieodwracalnych skutków dla skazanego. Sąd Najwyższy stwierdził, że argumentacja przedstawiona przez obrońcę skazanego nie spełnia tych surowych przesłanek, co uniemożliwia uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (4)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
I KO 94/24
POSTANOWIENIE
Dnia 29 października 2024 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Paweł Wiliński
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 29 października 2024 r.
w sprawie
P.M.
skazanego za czyn z art. 197 § 3 pkt 2 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania objętego wnioskiem o wznowienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 26 listopada 2019 r., sygn. akt II AKa 121/19
p o s t a n o w i ł:
nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania objętego wnioskiem o wznowienie wyroku.
Możliwość wstrzymania wykonania objętego wnioskiem o wznowienie orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego to przepisu orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Od dawna przyjmuje się w judykaturze, że korzystanie z rozwiązania przewidzianego w art. 532 k.p.k. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy nie tylko charakter zarzutów kasacyjnych wskazuje na oczywistą ich zasadność, ale nadto gdy w ich świetle wykonanie wyroku może doprowadzić do wyjątkowo dolegliwych lub wręcz nieodwracalnych skutków dla skazanego.
Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania w sprawie, trzeba stwierdzić, że zawarta w sygnalizacji obrońcy skazanego argumentacja nie jest tego rodzaju, aby prowadziła do uznania, iż przesłanki te zostały spełnione w stopniu uzasadniającym wstrzymanie wykonania orzeczenia.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.
WB.
[ał]
‎