IV KO 124/21
Podsumowanie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego z powodu oczywistej bezzasadności, stwierdzając brak nowych okoliczności uzasadniających wznowienie.
Skazany B.C. złożył kolejny wniosek o wznowienie postępowania karnego, w którym domagał się stwierdzenia niewinności. Sąd Najwyższy, analizując wniosek, stwierdził, że nie zawierał on argumentacji pozwalającej na powiązanie go z podstawami wznowienia postępowania określonymi w k.p.k. Brak było również uprawdopodobnienia zasadności żądania, a jedynie kwestionowanie oceny dowodów i procedowania. W związku z oczywistą bezzasadnością, wniosek został odrzucony.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego B.C. o wznowienie postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) z dnia 29 stycznia 2004 r., zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 listopada 2002 r. Skazany domagał się wznowienia, twierdząc, że jest niewinny. Sąd Najwyższy uznał wniosek za oczywiście bezzasadny. Wskazano, że pismo skazanego nie zawierało argumentacji pozwalającej na powiązanie go z podstawami wznowienia postępowania określonymi w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Skazany nie uprawdopodobnił zasadności żądania, ograniczając się do kwestionowania oceny materiału dowodowego i procedowania organów. Sąd podkreślił, że zeznania świadków były już przedmiotem kontroli apelacyjnej i ich ocena została w pełni zaakceptowana. Subiektywne przekonanie skazanego o niesprawiedliwości orzeczeń nie mogło stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Wobec braku możliwości hipotetycznego stanowienia podstaw do wznowienia, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku w trybie art. 545 § 3 k.p.k.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek okazał się oczywiście bezzasadny, ponieważ nie zawierał argumentacji pozwalającej na powiązanie go z podstawami wznowienia postępowania (art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k.) i nie uprawdopodobnił zasadności żądania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że skazany jedynie kwestionował ocenę materiału dowodowego i procedowanie organów, nie przedstawiając nowych okoliczności (propter nova) ani nie uprawdopodabniając zasadności żądania wznowienia postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w kontekście utrzymania prawomocnego wyroku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. C. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 540 § 1 pkt 2 lit. a
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do wznowienia postępowania, gdy ujawnią się nowe fakty lub dowody wskazujące na niewinność skazanego lub inne okoliczności przemawiające za wznowieniem.
k.p.k. art. 545 § 3
Kodeks postępowania karnego
Tryb odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania bez wzywania strony do uzupełnienia braków formalnych, w przypadku oczywistej bezzasadności.
Pomocnicze
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
Przepis określający typ podstawowy przestępstwa zabójstwa.
k.k. art. 148 § 2 pkt 3
Kodeks karny
Przepis określający typ kwalifikowany przestępstwa zabójstwa (w kontekście pierwotnego wyroku).
k.k. art. 77 § 2
Kodeks karny
Przepis dotyczący orzekania o pozbawieniu praw publicznych i ograniczeniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny. Brak jest argumentacji pozwalającej na powiązanie wniosku z podstawami wznowienia z art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Skazany nie uprawdopodobnił zasadności żądania, ograniczając się do kwestionowania oceny dowodów i procedowania.
Godne uwagi sformułowania
wniosku skazanego o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności nie zawierało argumentacji, która pozwoliłaby na powiązanie treści złożonego przez skazanego wniosku z podstawami wznowienia postępowania nie uprawdopodobnił nawet w najmniejszym stopniu zasadności żądania wznowienia postępowania subiektywne przekonanie skazanego o niesprawiedliwości wydanych w jego sprawie orzeczeń w żadnym wypadku nie mogło być uznane za okoliczność o charakterze propter nova
Skład orzekający
Rafał Malarski
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie rygorystycznego podejścia Sądu Najwyższego do wniosków o wznowienie postępowania, gdy brakuje nowych, istotnych okoliczności."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury wznowienia postępowania karnego i braku nowych dowodów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury wznowienia postępowania karnego, gdzie wniosek został odrzucony z powodu braku nowych okoliczności. Nie zawiera nietypowych faktów ani zaskakujących rozstrzygnięć.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt IV KO 124/21 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie B. C. skazanego za przestępstwo z art. 148 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 24 listopada 2021 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 29 stycznia 2004 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 25 listopada 2002 r., sygn. akt V K (…), p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w (…), wyrokiem z 29 stycznia 2004 r., po rozpoznaniu apelacji obrońcy, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w G. z 25 listopada 2002 r., skazujący B. C. na karę dożywotniego pozbawienia wolności za popełnienie zbrodni z art. 148 § 2 pkt 3 k.k., w ten sposób, że: przyjął, iż czyn zarzucony oskarżonemu wypełniał znamiona przestępstwa z art. 148 § 1 k.k.; uchylił orzeczenia o pozbawieniu skazanego praw publicznych i o ograniczeniu z art. 77 § 2 k.k. W sprawie nie wywiedziono kasacji. Dotychczas do Sądu Najwyższego wpłynęły dwa osobiste wnioski skazanego o wznowienie postępowania. Pierwszy, zarządzeniem z 27 marca 2019 r. na podstawie art. 120 § 2 k.p.k., uznano za bezskuteczny, a co do drugiego, postanowieniem z 29 września 2020 r., odmówiono jego przyjęcia w trybie art. 545 § 3 k.p.k. W aktualnie złożonym wniosku B. C. zażądał wznowienia postępowania w swojej sprawie, stwierdzając, że jest niewinny. Wniosek okazał się bezzasadny w stopniu oczywistym. Przede wszystkim pismo skazanego nie zawierało argumentacji, która pozwoliłaby na powiązanie treści złożonego przez skazanego wniosku z podstawami wznowienia postępowania, o których mowa w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił nawet w najmniejszym stopniu zasadności żądania wznowienia postępowania, ograniczając się do kwestionowania oceny materiału dowodowego w sprawie oraz do krytyki procedowania organów wymiaru sprawiedliwości. Tymczasem zeznania K. L. i G. S. były przedmiotem drobiazgowej kontroli apelacyjnej i ich ocena dokonana przez Sąd meriti spotkała się z pełną aprobatą Sądu odwoławczego. Wobec tego subiektywne przekonanie skazanego o niesprawiedliwości wydanych w jego sprawie orzeczeń w żadnym wypadku nie mogło być uznane za okoliczność o charakterze propter nova. Wobec tego, że okoliczności wskazane przez B.C. nie mogły nawet hipotetycznie stanowić podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k., Sąd Najwyższy, bez wzywania strony do uzupełnienia braków formalnych, odmówił przyjęcia wniosku w trybie art. 545 § 3 k.p.k.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę