II KO 76/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając brak podstaw do twierdzenia o nieobiektywności Sądu Rejonowego w P. mimo, że sprawa dotyczyła miejscowych sędziów.
Sąd Najwyższy rozpatrzył zażalenie na postanowienie Prokuratora Rejonowego w G. o odmowie wszczęcia śledztwa, w kontekście wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że sam fakt, iż zawiadomienie o przestępstwie dotyczyło trzech miejscowych sędziów, nie uzasadnia przekonania o nieobiektywności Sądu Rejonowego w P. w rozpoznawaniu zażalenia.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał wniosek o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k., złożony w związku z zażaleniem na postanowienie Prokuratora Rejonowego w G. o odmowie wszczęcia śledztwa. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, wskazując, że dobro wymiaru sprawiedliwości, które uzasadnia takie przekazanie, obejmuje również potrzebę eliminowania przekonania o braku obiektywizmu sądu. Sąd uznał, że sam fakt, iż sprawa dotyczyła trzech miejscowych sędziów, nie oznacza, że Sąd Rejonowy w P. jest z założenia nieobiektywny w rozpoznawaniu zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa. Podkreślono, że tylko jeden z wymienionych sędziów nadal orzeka w tym sądzie, a jego obsada etatowa wynosi 25 sędziów. Sąd Najwyższy stwierdził, że te realia nie powinny powodować w opinii publicznej przekonania o nieobiektywnym orzeczeniu, a obawa przed niekorzystnymi komentarzami, pozbawionymi uzasadnionych podstaw, nie może prowadzić do uchylania się sądu od rozpoznania sprawy. Sąd podkreślił, że poszukiwanie argumentów pozwalających na uniknięcie rozpoznania sprawy, gdy nie ma ku temu podstaw, nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sam fakt, że zawiadomienie o przestępstwie dotyczyło trzech miejscowych sędziów, nie oznacza, że miejscowy Sąd Rejonowy jest z założenia nieobiektywny w rozpoznawaniu zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa w takiej sprawie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że obawa przed niekorzystnymi komentarzami, pozbawiona uzasadnionych podstaw, nie może prowadzić do uchylania się sądu od rozpoznania sprawy. Podkreślono, że obsada etatowa sądu i fakt, iż tylko jeden z sędziów nadal w nim orzeka, nie powinny powodować przekonania o braku obiektywizmu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
nie uwzględnić wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Rejonowy w P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. W. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Dobro wymiaru sprawiedliwości, które uzasadnia przekazanie sprawy, obejmuje także potrzebę eliminowania przekonania o braku obiektywizmu sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak podstaw do twierdzenia o nieobiektywności sądu. Obsada etatowa sądu i rotacja sędziów. Obawa przed komentarzami nie może być podstawą do uchylania się od rozpoznania sprawy.
Odrzucone argumenty
Zawiadomienie o przestępstwie dotyczyło trzech miejscowych sędziów, co może budzić wątpliwości co do obiektywizmu.
Godne uwagi sformułowania
dobro wymiaru sprawiedliwości eliminowanie wytworzenia się w opinii publicznej i u stron, choćby i mylnego, ale realnego, przekonania o braku obiektywizmu sądu Obawa zaś przed pojawieniem się niekorzystnych komentarzy, w sytuacji, gdy pozbawione są uzasadnionych podstaw, nie może prowadzić do uchylania się przez sąd właściwy od rozpoznania sprawy.
Skład orzekający
Wiesław Kozielewicz
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o przekazanie sprawy ze względu na rzekomy brak obiektywizmu sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy sprawa dotyczy sędziów danego sądu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jak sądy podchodzą do kwestii potencjalnego braku obiektywizmu i jak ważne jest, aby obawy stron były uzasadnione, a nie opierały się jedynie na domysłach.
“Czy sprawa dotycząca sędziów musi trafić do innego sądu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 76/19 POSTANOWIENIE Dnia 28 sierpnia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 sierpnia 2019 r. w sprawie zażalenia A. W. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w G. z dnia 27 marca 2018r., o odmowie wszczęcia śledztwa wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w P. z dnia 8 sierpnia 2019 r., sygn. akt II Kp (…) o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł : nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Brak jest podstaw do podzielenia stanowiska Sądu Rejonowego w P. odnośnie przekazania niniejszej sprawy innemu sądowi równorzędnemu. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że dobro wymiaru sprawiedliwości, które uzasadnia przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k., obejmuje także potrzebę eliminowania wytworzenia się w opinii publicznej i u stron, choćby i mylnego, ale realnego, przekonania o braku obiektywizmu sądu w rozpoznawaniu danej sprawy. Trudno jednak uznać, że sam fakt, iż zawiadomienie o przestępstwie dotyczyło trzech miejscowych Sędziów oznacza, że ten miejscowy Sąd Rejonowy w P. jest z założenia nieobiektywny w rozpoznawaniu zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa w takiej sprawie. Podnieść przy tym należy, że z wymienionych Sędziów, jedynie jeden nadal orzeka w Sądzie Rejonowym w P., a obsada etatowe tego Sądu wynosi aktualnie 25 Sędziów. Powyższe realia nie powinny zatem powodować powstania w opinii publicznej przekonania o wydaniu, po rozpoznaniu sprawy, nieobiektywnego orzeczenia. Obawa zaś przed pojawieniem się niekorzystnych komentarzy, w sytuacji, gdy pozbawione są uzasadnionych podstaw, nie może prowadzić do uchylania się przez sąd właściwy od rozpoznania sprawy. Wiadomo, że w każdym środowisku nie brak osób przekonanych o kierowaniu się przez sędziów przy podejmowaniu decyzji względami pozamerytorycznymi, o braku ich dobrej woli, kompetencji lub obiektywizmu przy rozpoznawaniu spraw. Okoliczność ta nie może jednak prowadzić do poszukiwania przez właściwy sąd argumentów pozwalających na uniknięcie rozpoznania sprawy, gdyż nie służy to dobru wymiaru sprawiedliwości. Kierując się powyższym Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI