II KO 75/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy przekazał sprawę karną przeciwko B.W. do Sądu Rejonowego w W. ze względu na stan zdrowia oskarżonej i niemożność jej dojazdu na rozprawę do C.
Sąd Rejonowy w C. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej przeciwko B.W. do Sądu Rejonowego w W. Głównym powodem była choroba oskarżonej, która uniemożliwiała jej samodzielny dojazd na rozprawę do C. Sąd Najwyższy uznał, że stan zdrowia oskarżonej, w tym znaczny ubytek wzroku i trudności w samodzielnej egzystencji, uzasadniają przekazanie sprawy w celu zapewnienia sprawnego przebiegu postępowania.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek Sądu Rejonowego w C. o przekazanie sprawy karnej przeciwko oskarżonej B.W. do Sądu Rejonowego w W. Wniosek ten był motywowany stanem zdrowia oskarżonej. Z akt sprawy wynikało, że B.W. cierpi na znaczny ubytek wzroku i została uznana za trwale niezdolną do samodzielnej egzystencji, wymagającą stałej opieki. Pomimo pomocy asystentów osób niepełnosprawnych, ich pomoc była ograniczona do 50 km od centrum miasta. Odległość między C. a W. wynosiła blisko 100 km, co uniemożliwiało oskarżonej dojazd na rozprawę do C. Sąd Najwyższy podkreślił, że przekazanie sprawy jest możliwe, gdy występują okoliczności utrudniające obiektywne rozpoznanie lub sprawne przeprowadzenie postępowania. W tym przypadku, obecność oskarżonej na rozprawie była kluczowa dla szybkości postępowania, a jej zapewnienie było możliwe jedynie poprzez przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego w W. Dlatego Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, stan zdrowia oskarżonej, który realnie utrudnia jej dojazd na rozprawę i tym samym może zagrozić sprawnemu i szybkiemu przeprowadzeniu postępowania, stanowi uzasadnioną przesłankę do przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że niemożność dojazdu oskarżonej na rozprawę z powodu jej stanu zdrowia (znaczny ubytek wzroku, trudności w samodzielnej egzystencji, ograniczona pomoc asystentów) stanowi przeszkodę w sprawnej realizacji postępowania. Przekazanie sprawy do sądu bliżej miejsca zamieszkania oskarżonej jest konieczne dla zapewnienia jej obecności na rozprawie i tym samym dla sprawnego przebiegu procesu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. W. | osoba_fizyczna | oskarżona |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przesłanka przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu jest spełniona, gdy występują okoliczności stwarzające uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy lub gdy realne jest zagrożenie sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, w tym wydania orzeczenia kończącego postępowanie.
Pomocnicze
kk art. 284 § § 2
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stan zdrowia oskarżonej uniemożliwia jej dojazd na rozprawę do sądu właściwego. Obecność oskarżonej na rozprawie jest niezbędna dla sprawnego przebiegu postępowania. Przekazanie sprawy do sądu bliżej miejsca zamieszkania oskarżonej zapewni jej możliwość uczestnictwa w rozprawie.
Godne uwagi sformułowania
realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie lub też wówczas, gdy realne jest zagrożenie sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego jedyną możliwością niedopuszczenia do takiego stanu rzeczy jest odstępstwo od zasad wyznaczających właściwość sądu
Skład orzekający
Waldemar Płóciennik
przewodniczący, sprawozdawca
Michał Laskowski
członek
Eugeniusz Wildowicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy ze względu na stan zdrowia strony, gdy utrudnia to jej udział w postępowaniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i stanu zdrowia oskarżonej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje, jak stan zdrowia strony może wpływać na przebieg postępowania karnego i prowadzić do zmiany właściwości sądu, co jest istotne z perspektywy praktycznej dla prawników.
“Stan zdrowia oskarżonej zadecydował o zmianie sądu prowadzącego sprawę karną.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II KO 75/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Michał Laskowski SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie B. W. oskarżonej z art. 284 § 2 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 grudnia 2014 r., wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w C. z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt II K […] , o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł wniosek uwzględnić i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W. UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w C. postanowieniem z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt II K […] , w sprawie oskarżonej B. W., wystąpił z inicjatywą (ponowną) do Sądu Najwyższego o przekazanie opisanej sprawy Sądowi Rejonowemu w W., jako równorzędnemu, motywując to stanem zdrowia oskarżonej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w C. zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, iż u oskarżonej zdiagnozowano znaczny ubytek wzroku, a komisja lekarska w dniu 26 listopada 2009 r. orzekła, że B. W. jest trwale niezdolna do samodzielnej egzystencji, stąd też wymaga stałej lub długotrwałej opieki, bądź pomocy innej osoby (k. 101-102). Jak wynika ze złożonego przez oskarżoną pisma, na co zwraca uwagę Sąd Rejonowy w postanowieniu, w bieżących potrzebach pomagają jej asystenci osób niepełnosprawnych, przy czym w wypadku dojazdu poza W. owa pomoc może być świadczona do odległości 50 km od centrum miasta (k.134, k. 140). Jednocześnie z opinii biegłego, powołanego przez Sąd, wynika iż samodzielny dojazd B. W. do C. jest niemożliwy, może ona za to stanąć przez sądem właściwym z uwagi na jej miejsce zamieszkania. Biegły uznał, że w przypadku dojazdu przez oskarżoną do C. winna ona korzystać z opieki osoby trzeciej. Asystent osoby niepełnosprawnej pomoc taką może świadczyć do odległości 50 km od centrum miasta, tymczasem w rozważanym przypadku oba miasta (C. – W.) dzieli odległość prawie 100 km, co wyklucza możliwość skorzystania przez oskarżoną z takiej pomocy. Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, iż przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. może nastąpić wtedy, gdy realnie występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie lub też wówczas, gdy realne jest zagrożenie sprawnego i szybkiego przeprowadzenia postępowania sądowego, w tym w ogóle wydania orzeczenia kończącego postępowanie karne. Jeśli więc jedyną możliwością niedopuszczenia do takiego stanu rzeczy jest odstępstwo od zasad wyznaczających właściwość sądu, to sprawę należy przekazać takiemu sądowi równorzędnemu, przed którym będzie mogła ona się toczyć. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że określona art. 37 k.p.k. przesłanka przekazania rozważanej sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu została spełniona. Dla realizacji postulatu szybkości postępowania sądowego niewątpliwie niezbędna jest obecność oskarżonej B. W. na rozprawie, co wydaje się być możliwym do spełnienia jedynie w wypadku przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w W.. Kierując się powyższymi względami orzeczono, jak w części dyspozytywnej postanowienia. [aw]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI