II KO 711/22

Sąd Rejonowy w GiżyckuGiżycko2023-02-07
SAOSKarnewykroczeniaŚredniarejonowy
wykroczeniealkoholprawo karnetransportbadanie trzeźwościniepewność pomiarowauniewinnienie

Sąd Rejonowy w Giżycku uniewinnił obwinionego od zarzutu prowadzenia pojazdu w stanie po użyciu alkoholu, uznając, że wynik badania mieścił się na granicy błędu pomiarowego.

Sąd Rejonowy w Giżycku rozpoznał sprawę S. W., obwinionego o prowadzenie samochodu ciężarowego w stanie po użyciu alkoholu. Obwiniony nie przyznał się do winy, twierdząc, że alkohol spożywał dzień wcześniej. Sąd, analizując wyniki badań trzeźwości (0,10 mg/l i 0,08 mg/l) oraz uwzględniając niepewność pomiarową urządzenia (0,01 mg/l), uznał, że zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu mieściła się na granicy progu wykroczenia lub poniżej niego. Wobec wątpliwości interpretowanych na korzyść obwinionego, Sąd uniewinnił go od zarzucanego czynu.

Sąd Rejonowy w Giżycku rozpoznał sprawę S. W., który został obwiniony o prowadzenie samochodu ciężarowego w stanie po użyciu alkoholu w dniu 22 sierpnia 2022 roku. Obwiniony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, wskazując, że alkohol spożywał poprzedniego dnia, a w chwili kontroli czuł się dobrze. Rozstrzygnięcie oparto na przedłożonych dokumentach oraz zeznaniach obwinionego. Sąd przypomniał, że postanowieniem z dnia 01 września 2022 r. (sygn. akt II Ko 711/22) nie uwzględniono wniosku o zatrzymanie prawa jazdy, a argumentacja ta znalazła zastosowanie w niniejszej sprawie. Przeprowadzone badania wykazały stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu na poziomie 0,10 mg/l o godzinie 07:16 i 0,08 mg/l o godzinie 07:31. Urządzenie pomiarowe miało niepewność pomiarową wynoszącą 0,01 mg/l. Zgodnie z ustawą o wychowaniu w trzeźwości, stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu wynosi od 0,1 mg do 0,25 mg na 1 dm³. Sąd zauważył, że wynik pierwszego badania odpowiadał progowej wartości, a drugie badanie wykazało wartość poniżej tego progu. Mając na uwadze niepewność pomiarową, która powinna być interpretowana na korzyść obwinionego, Sąd uznał, że zgromadzony materiał dowodowy nie wykazał wyczerpania ustawowych znamion wykroczenia z art. 87 § 1 kw. Wobec tego, na podstawie tego przepisu, Sąd uniewinnił obwinionego. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 119 § 2 pkt 1 kpw, obciążając nimi Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli wątpliwości interpretowane są na korzyść obwinionego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że niepewność pomiarowa urządzenia oraz fakt, że wyniki badań mieściły się na granicy progu wykroczenia lub poniżej niego, powodują, iż nie można jednoznacznie stwierdzić popełnienia wykroczenia. Wszelkie wątpliwości należy tłumaczyć na korzyść obwinionego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

S. W.

Strony

NazwaTypRola
S. W.osoba_fizycznaobwiniony
KPP w G.instytucjaoskarżyciel publiczny

Przepisy (3)

Główne

k.w. art. 87 § § 1

Kodeks wykroczeń

Pomocnicze

u.w.t.p.a. art. 46 § ust. 2 pkt 2

Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

Określa progi zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu dla stanu po użyciu alkoholu (od 0,1 mg do 0,25 mg w 1 dm³).

k.p.w. art. 119 § § 2 pkt 1

Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia

Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wynik badania alkomatem mieści się na granicy błędu pomiarowego. Wynik drugiego badania był poniżej progu wykroczenia. Wszelkie wątpliwości należy interpretować na korzyść obwinionego.

Godne uwagi sformułowania

wszelką zaistniałą niepewność pomiarową należy interpretować jako wątpliwość nie dającą się usunąć, z równoczesnym obowiązkiem jej tłumaczenia na korzyść obwinionego

Skład orzekający

Bogdan Wałachowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stanu po użyciu alkoholu w kontekście błędów pomiarowych i niepewności urządzeń."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnych wartości pomiarowych i specyfiki urządzenia.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak istotne są błędy pomiarowe i jak sąd interpretuje wątpliwości prawne na korzyść obywatela, co jest interesujące dla prawników i potencjalnie dla kierowców.

Czy wynik z alkomatu na granicy błędu może uratować przed mandatem? Sąd Rejonowy w Giżycku rozstrzyga.

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt IIW 476/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 lutego 2023 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Bogdan Wałachowski Protokolant – p.o. sekr. Anna Gawarecka-Olbryś w obecności oskarżyciela publicznego z KPP w G. – Piotr Drozdowski po rozpoznaniu w dniu 07 lutego 2023 roku sprawy S. W. syna H. i S. zd. L. ur. (...) w W. obwinionego o to, że: w dniu 22 sierpnia 2022 roku około godz. 07:15 w miejscowości S. (gm. G. ) na drodze nr (...) prowadził samochód ciężarowy marki V. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu tj. o czyn z art. 87§1 kw 1. Obwinionego S. W. uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu . 2. Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. II W 476/22 UZASADNIENIE S. W. obwiniony został o to, że w dniu 22 sierpnia 2022 r. około godz. 07:15 w miejscowości S. (gmina G. ) na drodze nr (...) prowadził samochód ciężarowy marki V. (...) o nr rej. (...) znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, tj. o czyn z art. 87§1 kw. Obwiniony nie przyznał się do stawianego mu zarzutu, akcentując, że alkohol spożywał wyłącznie dzień przed zdarzeniem, a w chwili kontroli czuł się dobrze. Rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie zostało wydane na podstawie przedłożonych dokumentów oraz twierdzeń obwinionego, przesłuchanego na okoliczności zdarzenia (k.9-10). Postanowieniem z dnia 01 września 2022 r. w sprawie o sygn. akt II Ko 711/22 Sąd Rejonowy w Giżycku nie uwzględnił wniosku KPP w G. o zatrzymanie S. W. prawa jazdy (k. 8), a argumentacja wówczas powołana przez Sąd znajduje zastosowanie również w przedmiotowej sprawie. Jak wykazało przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe dokonany w dniu zdarzenia pomiar stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu wskazał, iż S. W. o godzinie 07.16 miał 0,10 mg/l alkoholu, zaś o godzinie 07:31 0,08 mg/l (notatka urzędowa- k. 1, protokół badań trzeźwości- k. 2) , zaś dla urządzenia, którym wykonano przedmiotowe badanie ustalona została niepewność pomiarowa 0,01 mg/l (świadectwo wzorcowania-k.12). Zgodnie z art. 46 ust. 2 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi z dnia 26.10.1982 r. Dz.U.2023.165 t.j. z dnia 2023.01.23 stan po użyciu alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg w 1 dm 3 . Mając na uwadze powyższą regulację, wskazać należy, że zawartość alkoholu obwinionego w wydychanym powietrzu w dniu zdarzenia odpowiadała progowej wartości stanu po użyciu alkoholu, a kolejne badanie wskazało zaś na wartość poniżej tego progu. Wskazana okoliczność niewątpliwie ma kluczowe znaczenie dla ustalenia wartości alkoholu w wydychanym powietrzu w trakcie badania, w sytuacji, gdy wykazało ono wartość na pograniczu wykroczenia. Zgodnie z przyjętym bowiem twierdzeniem, wszelką zaistniałą niepewność pomiarową należy interpretować jako wątpliwość nie dającą się usunąć, z równoczesnym obowiązkiem jej tłumaczenia na korzyść obwinionego (por. wyrok SO w Olsztynie z dnia 3.10.2013r. VII Ka 795/13). Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazuje, że S. W. swoim zachowaniem nie wyczerpał ustawowych znamion zarzucanego mu wykroczenia z art. 87§1 kw i wobec tego, na podstawie wskazanego przepisu należało go uniewinnić. O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 119 §2 pkt. 1 kpw .

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI