IV KO 54/20

Podsumowanie

Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość funkcjonalną do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania karnego i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu.

Obrońca skazanego W. G. złożył wniosek o wznowienie postępowania karnego do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 544 § 1 k.p.k., stwierdził, że sądem właściwym do rozpoznania takiego wniosku jest sąd apelacyjny, ponieważ sprawa zakończyła się orzeczeniem sądu okręgowego. W związku z tym Sąd Najwyższy przekazał wniosek do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w (…).

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego W. G. o wznowienie postępowania karnego. Sprawa została zakończona prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w C. z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt VII Ka (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II K (…). Sąd Najwyższy, analizując przepisy k.p.k. dotyczące wznowienia postępowania, stwierdził swoją niewłaściwość funkcjonalną do rozpoznania wniosku. Zgodnie z art. 544 § 1 k.p.k., sądem właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem sądu okręgowego jest sąd apelacyjny. Sąd Najwyższy podkreślił, że fakt orzekania przez Sąd Najwyższy w sprawie (np. oddalenie kasacji) nie zmienia właściwości sądu apelacyjnego do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Przywołano w tym kontekście postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt III KO 53/99, zgodnie z którym orzeczenie Sądu Najwyższego oddalające kasację nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w rozumieniu art. 544 § 1 i 2 k.p.k. W konsekwencji, Sąd Najwyższy postanowił przekazać wniosek o wznowienie postępowania Sądowi Apelacyjnemu w (…) jako sądowi właściwemu.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (3)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt IV KO 54/20
POSTANOWIENIE
Dnia 29 czerwca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie
W. G.
skazanego z art. 200 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 29 czerwca 2020 r.
wniosku obrońcy
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Okręgowego w C.
z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt VII Ka (…),
utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z.
z dnia 19 lutego 2015 r., sygn. akt II K (…),
na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. w zw. art. 544 § 2 k.p.k
.
p o s t a n o w i ł
stwierdzić swoją niewłaściwość funkcjonalną i wniosek o wznowienie postępowania przekazać Sądowi Apelacyjnemu w (…) do rozpoznania - jako sądowi właściwemu.
UZASADNIENIE
Dnia 19 maja 2020 do Sądu Najwyższego wpłynął sporządzony przez obrońcę skazanego wniosek o wznowienie postępowania karnego w sprawie W. G. , skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Z. z dnia 19 lutego 2015r., sygn. akt II K (…), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w C.  z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt VII Ka (…).
Jak wynika z treści art. 544 § 1 k.k. sądem funkcjonalnie właściwym do  rozpoznania niniejszego wniosku – z uwagi na zakończenie sprawy orzeczeniem sądu okręgowego - jest sąd apelacyjny – zgodnie z właściwością miejscową w tym przypadku Sąd Apelacyjny w (…). Bez znaczenia dla określenia właściwości jest przy tym fakt, iż w niniejszej sprawie orzekał też Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt IV KK 79/16, oddalając wniesioną na korzyść skazanego kasację jako oczywiście bezzasadną. „Nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne, o jakim mowa w art. 544 § 1 i 2 k.p.k., orzeczenie Sądu Najwyższego, którym sąd ten oddalił kasację” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt III KO 53/99).
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.