II KO 63/22
Podsumowanie
Sąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu tymczasowego aresztowania, wydłużając go o jeden dzień.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek o sprostowanie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu tymczasowego aresztowania zastosowanego wobec A. A. W postanowieniu z dnia 10 sierpnia 2022 r. wskazano, że środek zapobiegawczy ma trwać do dnia 7 listopada 2022 r. Sąd uznał, że doszło do omyłki w obliczeniu terminu, zgodnie z przepisami k.p.k. dotyczącymi liczenia terminów w miesiącach (30 dni) i godzinach.
Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę A. A. na posiedzeniu w dniu 12 sierpnia 2022 r., postanowił sprostować oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu tymczasowego aresztowania. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2022 r. zastosowano wobec A. A. tymczasowe aresztowanie na okres 3 miesięcy, określając jego koniec na dzień 7 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy stwierdził jednak, że doszło do omyłki w obliczeniu tego terminu. Powołując się na art. 127b k.p.k., zgodnie z którym miesiąc liczy się za 30 dni, niezależnie od faktycznej liczby dni w danym miesiącu, oraz art. 127c k.p.k. i przepisy k.k.w. dotyczące liczenia okresu 24 godzin, sąd uznał za zasadne sprostowanie. W konsekwencji, sformułowanie „do dnia 7 listopada 2022 r.” zostało zastąpione określeniem „do dnia 8 listopada 2022 r.”, przy zachowaniu godziny zastosowania środka zapobiegawczego.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Termin trwania środków przymusu określony w miesiącach liczy się jako 30 dni za każdy miesiąc, niezależnie od faktycznej liczby dni w danym miesiącu. Okres 24 godzin liczy się od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepisy k.p.k. (art. 127b, 127c) oraz k.k.w. (art. 12c, 12d) regulujące sposób liczenia terminów w miesiącach i dniach, wskazując na stałą liczbę 30 dni na miesiąc.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
sprostowanie omyłki
Strona wygrywająca
A. A.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. A. | osoba_fizyczna | podejrzany/oskarżony |
Przepisy (8)
Główne
k.p.k. art. 105 § 1 - 3
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do sprostowania oczywistej omyłki w orzeczeniu.
k.p.k. art. 127b
Kodeks postępowania karnego
Sposób liczenia terminów w miesiącach (30 dni).
k.p.k. art. 127c
Kodeks postępowania karnego
Sposób liczenia okresu 24 godzin jako dnia trwania środka przymusu.
Pomocnicze
k.p.k. art. 545 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zastosowania tymczasowego aresztowania.
k.p.k. art. 538 § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zastosowania tymczasowego aresztowania.
k.p.k. art. 258 § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zastosowania tymczasowego aresztowania.
k.k.w. art. 12c
Kodeks karny wykonawczy
k.k.w. art. 12d
Kodeks karny wykonawczy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Istnienie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu tymczasowego aresztowania.
Godne uwagi sformułowania
sprostować oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu miesiąc liczy się za 30 dni nie ulega zmianie czas trwania środka zapobiegawczego oznaczony w godzinach
Skład orzekający
Andrzej Stępka
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Sposób liczenia terminów w miesiącach w kontekście środków zapobiegawczych oraz możliwość sprostowania oczywistej omyłki w orzeczeniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sprostowania omyłki w obliczeniu terminu tymczasowego aresztowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie o charakterze czysto proceduralnym, dotyczące sprostowania oczywistej omyłki w obliczeniu terminu. Nie zawiera ono nowych interpretacji prawnych ani ciekawych faktów.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN Sygn. akt II KO 63/22 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka w sprawie A. A. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 12 sierpnia 2022 r. w przedmiocie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu na podstawie art. 105 § 1 - 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprostować oczywistą omyłkę w obliczeniu terminu w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 10 sierpnia 2022 r., sygn. akt II KO 63/22, w ten sposób, że sformułowanie „do dnia 7 listopada 2022 r.”, zastępuje określeniem „do dnia 8 listopada 2022 r.”. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2022 r. Sąd Najwyższy zastosował o godzinie 15:00, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 538 § 2 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. wobec A. A. tymczasowe aresztowanie na okres 3 miesięcy, przy czym sprecyzował, że środek zapobiegawczy winien trwać do dnia 7 listopada 2022 r. Należy jednak stwierdzić, że doszło do oczywistej omyłki w obliczeniu tego terminu. Przepis art. 127b k.p.k. stanowi między innymi, że jeżeli czas trwania środków przymusu jest określony w miesiącach, to przyjmuje się, iż miesiąc liczy się za 30 dni. Ten sposób liczenia terminu jest niezależny od tego, ile w danym miesiącu jest dni. Z kolei, zgodnie z art. 127c k.p.k., za dzień trwania środka przymusu skutkującego pozbawieniem wolności przyjmuje się okres 24 godzin liczony od chwili rzeczywistego pozbawienia wolności. Z tymi przepisami korespondują także rozwiązania zawarte w art. 12c k.k.w. i w art. 12d k.k.w. W tej sytuacji stało się zasadne sprostowanie oczywistej omyłki w obliczeniu terminu trwania tymczasowego aresztowania, zgodnie ze wskazanymi powyżej przepisami. Jednocześnie należy zwrócić uwagę, że nie ulega zmianie czas trwania środka zapobiegawczego oznaczony w godzinach, a zatem winien trwać do dnia 8 listopada 2022 r., godz. 15:00, co jasno wynika z sentencji postanowienia z dnia 10 sierpnia 2022 r., gdzie precyzyjnie wskazano godzinę zastosowania środka. [as]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę